De winterthriller van Vermeer gaat dit keer eens niet over après-skiënde vriendinnen of stelletjes bij wie het altijd slecht afloopt met de vervelendste(n) van de personages. Nee, de sneeuw is dit keer opgezocht in het verre Canada. Niet om te skiën of te surfen, maar om op bezoek te gaan bij een fonkelnieuwe vader die op sterven ligt. De 35-jarige psychologe Karin ter Duin heeft plotsklaps te horen gekregen dat zij geadopteerd is, en haar doodzieke biologische vader wil haar graag nog eenmaal zien en spreken. Samen met haar dove zoontje Sam vertrekt ze vliegensvlug naar Ottawa. Daar wacht haar de ene ramp na de andere: vermiste en vermoorde kinderen, vreselijke ziektes en een Groot Geheim. Als dat maar goed afloopt. Maar dan kent u Suzanne Vermeer nog niet. Zonder vrees voor een spoiler kunnen we hier gerust de laatste zin verklappen: ‘Ja, wie weet, misschien zou het toch ooit nog goed komen.’ Barbara van IJzeren