In Winterhart worden twee verhalen afwisselend verteld: het verhaal van Caitlyn – jong, succesvol eigen bedrijf, getrouwd met voor zover ze weet de ideale man – dat in deze tijd speelt; en het verhaal van Tommy – oorlogsweduwe, wonend met haar kinderen, onpraktische broer en zure moeder in het fraaie, oude familiehuis op het platteland – dat in 1947 speelt. Beide verhalen beginnen met het verlies van de echtgenoot. Caitlyns man komt om bij een vliegtuigongeluk. Tommy’s man sneuvelt aan het begin van de oorlog in Frankrijk. Het leest allemaal vlot weg, schrijven kan Taylor zeker, maar is het ook een thriller? Je verwacht elk moment dat gebeurtenissen uit 1947 een drama in het heden gaan verklaren. Je verwacht moord of zijn minst doodsbedreiging. Maar je wacht vergeefs. De spanning zit in het geleidelijke demasqué van Caitlyns echtgenoot, het ingesneeuwd raken van het landhuis van Tommy en de doorzichtige manipulaties van ‘beste’ vriendinnen. Gelukkig doemt er als altijd in Taylors verhalen ook in beide gevallen een puike kerel op. De thrillerlezer mag het boek teleurgesteld dichtklappen, de liefhebber van romantiek bij kaarslicht kan tevreden zijn. (RH)