De vertelster van Vergeef me is een 20-jarig meisje dat een oudere jongen op het strand ontmoet. Zij staat in zee, hij ziet haar, tilt de grootste steen op die hij kan vinden, loopt voor haar uit de zee in en gooit daar de steen van zich af. ‘Hij kwam niet ver, maar daar ging het niet om.’ Ze weet meteen en met absolute zekerheid dat ze voor elkaar bestemd zijn. Hij is een filosofiestudent die alles lijkt te weten, zij werkt op een peuterspeelzaal en is naïef. Ze gaan vrijwel meteen samenwonen en leven in een idyllische bubbel waar niemand toegang toe heeft. De Noorse schrijfster van Deens-Egyptische afkomst heeft Vergeef me als één lange monoloog geschreven en vanaf de eerste zin is duidelijk dat de idylle niet kan duren: aan de horizon is de inktzwarte wolk al zichtbaar die onafwendbaar in de loop van de vertelling boven hun hoofden zal losbarsten. Dankzij die aanzwellende spanning is de fraaie roman, waarvoor de schrijfster de EU-Literatuurprijs van 2015 ontving, ook prima als een thriller te lezen. (RH)