‘Een beetje onderhoud tussen de vergaderingen door en ze zou het halen tot de avond zonder te ogen als iets wat door varkens over een erf was gesleurd.’ De wijze waarop Herron iemand – in dit geval de tweede vrouw van MI5 – of iets beschrijft, is altijd bloemrijk en toch vol in de roos. Hij volstaat niet met een plan slecht te noemen, maar laat cynicus pur sang Jackson Lamb zeggen: ‘De wielen begonnen al los te raken voor je ze eraan hebt geschroefd.’ Zo wordt een gewone spionageroman een uitzonderlijke thriller over een clubje mislukkelingen van de geheime dienst onder aanvoering van Lamb. Ze raken betrokken bij een ontvoering van de Pakistaanse student door een ultrarechtse club. Tenminste, zo lijkt het. Bij steeds meer losers (Lambs kwalificatie van zijn personeel) rijzen twijfels over de terreurdaad en de rol die hun met een slecht imago kampende werkgever heeft. (Arno Ruitenbeek)