Bijna twintig jaar geleden verschenen in IJsland en afgelopen jaar pas in Nederlandse vertaling: Operatie Napoleon is feitelijk een ouwetje. Na deze stand alone militaire thriller à la Alistair MacLean – prototypische schurken, een sensationeel internationaal complot in oorlogstijd en een eenzame held(in) met een onwankelbaar moreel kompas – heeft Indriðason zich sterk ontwikkeld. Operatie Napoleon verbleekt enigszins bij de uitgebeende, emotioneel gelaagde en melancholieke inspecteur-Erlendur-serie die met sterren is overladen. De dialogen voelen geforceerd, de personages functioneren als vehikels voor een wat onnavolgbare en vergezochte plot rondom een oud oorlogsvliegtuig en nazi-geheimen, die bovendien soms erg kort door de bocht gaat. Aanzetten voor later succes tekenen zich wel al af: trefzekere beschrijvingen van een meedogenloos landschap, een hoofdpersonage getekend door diepe eenzaamheid en een oud verlies, IJslandse onvrede over de aanwezigheid van het Amerikaanse leger. Geschikt leesvoer voor complotdenkers en Indriðason-adepten die streven naar volledigheid. (Eva Gerrits)

Erfschuld (Skuggasund, 2013), Doodskap (Svörtuloft, 2009), Onderstroom (Myrká, 2008), Koudegolf (Kleifarvatn, 2004), Moordkuil (Grafarþögn, 2001)