Een kleine gemeenschap vol sluimerende geheimen en verlangens, een oud huis waar geesten lijken te waren, twee jonge zusjes die haast onder het oog van hun oudere zus verdwijnen en de oudere zus die als volwassene terugkeert naar de plek waar ze ooit alles bezat en kwijtraakte: uitstekende elementen voor een gothic thriller. Onvervalste nostalgie en het verlangen naar een onschuldige kindertijd, toen alles nog een onuitwisbare indruk maakte, druipt in Onvindbaar dan ook van de pagina’s. ‘Het verbaasde me niets dat ik ontdekte dat nostalgie ooit als een geestesziekte of lichamelijke kwaal werd beschouwd, voor mij was ze beide. Ik had meer van dit huis gehouden dan goed voor me was en het feit dat ik er niet bij in de buurt kon zijn, deed pijn als van een slecht gezet bot.’ Uitstekende sfeertekening van een ontwricht gezin en verlangen naar vroeger, en een intrigerende verkenning van de werking van het geheugen. Gaandeweg wordt het wel wat langdradig, maar de familietragiek aan het eind is sterk. (Eva Gerrits).