Restauranthouder Jurre, woonachtig in Brazilië, is even over in Nederland en raakt smoorverliefd op fotografe Marente. Als hij kennismaakt met haar moeder en stiefvader ziet hij een oude foto van Marentes vader. ‘Kun je je een gezicht herinneren na al die jaren? (…) Ik zie weer de verbazing toen de man me wegduwde en zelf achterover viel.’ Marente vertelt hem dat haar vader, haar held, zelfmoord heeft gepleegd (voor de trein gesprongen) en dat ze daar nog steeds mee worstelt. Jurre worstelt nu ook met een dilemma: demonen uit een ver verleden duiken op. Vertelt hij iets of toch niet? Daarover gaat dit intense verhaal – afwisselend beschreven vanuit het perspectief van Jurre en Marente – waarin de spanning op elke bladzijde voelbaarder wordt. Hoe eerlijk moeten mensen zijn? En schieten ze er uiteindelijk iets mee op? Sacha Voogd vertelt heel veel niet en daardoor juist zo veel. Mooi gedaan. (Anne Versloot)