Zakenman Marc kan niet hard genoeg rijden, op weg naar een nieuw leven. Hij heeft het zijn vrouw Karin verteld, zijn beste vrienden weten ervan, de jonge, blonde Babet wacht op hem in hun nieuwe huis. Alleen die regen… en zijn hoofd… zijn ogen… DIE BOOM... Als de politie Marcs persoonlijke bezittingen een dag na het ongeluk aan zijn weduwe overhandigt, staan er twee berichtjes op zijn voicemail. Werk, en een eigenaardig kinderliedje dat zich maar blijft herhalen. ‘Daar was laatst een meisje boos…’ Het laat Els, vriendin van Marcs weduwe Karin, vrouw van Marcs beste vriend Frank, zus van Marcs andere beste vriend Bart, niet los. ‘Die wou gaan baren, die wou gaan baren.’ Mannenjacht is net de Allerhande: de ingrediënten zijn bekend, het ademt burgerlijke kneuterigheid, en van Els, Frank en Karin heb ik vast en zeker al eens een bonuskaart geleend. Moord als koekje bij de koffie: dat kan spannender. (RvT)