Nap Dumas is politieman in Westbridge, New Jersey, een welvarend stadje waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan. Een stadje dat de doorgewinterde Coben-lezer bekend zal voorkomen want hier woont ook Myron Bolitar, die in veel van zijn boeken voorkomt. Er is zelfs een piepklein cameootje aan hem gewijd. Vijftien jaar geleden werd de burgerij er opgeschrikt door de onbegrijpelijke dubbele zelfmoord van twee tieners: de dochter van de plaatselijke politiechef en de tweelingbroer van hoofdpersoon Nap Dumas. Deze laatste kan de zaak niet loslaten, temeer omdat kort daarna zijn geliefde verdween zonder nog iets van zich te laten horen. Opeens duiken haar vingerafdrukken op bij een recente moord – op alweer een klasgenoot van toen. Coben sleurt de lezer mee in een steeds gecompliceerder onderzoek, waarin de raadsels uit het verleden op Cobens eigen geraffineerde wijze worden opgelost. Tot zover alles in orde dus. Er is alleen wel een maar. Wat in Laat niet los ontbreekt, is het adembenemende einde dat we van Coben gewend zijn. Zo’n einde dat open en dicht tegelijk is, en dat je daardoor niet meer – inderdaad – loslaat. Barbara van IJzeren

Ik mis je (Missing You, 2014), Verloren (Long Lost, 2009), Houvast (Hold Tight, 2008), Spoorloos (Gone For Good, 2002)