Lizzie Borden is een begrip in Amerika en bestaat er zelfs een kinderliedje over haar. Op 4 augustus 1892 werden de vader en stiefmoeder van Lizzie en haar zus Emma omgebracht door bijlslagen. Lizzie werd meteen verdacht en een paar maanden later gearresteerd. Uiteindelijk werd ze vrijgesproken, ze overleed in 1927. De moorden zijn nooit opgelost. In Kijk wat ik gedaan heb beschrijft Sarah Schmidt de gebeurtenissen rondom de moorden door de ogen van onder anderen Lizzie, Emma en hun dienstmeisje. Schmidt probeert het bekende verhaal zo sfeervol mogelijk neer te zetten. Er wordt echter zoveel gebraakt, gescheten en uit de mond gestonken dat het onsmakelijk wordt. Ook past ze door het hele boek heen dezelfde taaltrucjes toe: ‘Mijn hart klopte nachtmerries, kattaklop kattaklop.’ Of: ‘De trein tjoekte over het spoor. Tjoekte voort. Tjoekte maar voort.’ Dat gaat irriteren. Het grootste bezwaar tegen dit boek is echter dat het niets toevoegt aan het al bekende verhaal. (Els Roes)