De afgelopen jaren zijn enkele vrouwen in het nieuws gekomen die soms tientallen jaren gevangen waren gehouden door een man. Gruwelijke verhalen – je vraagt je af hoe zoiets in godsnaam kan gebeuren. Barroso is in het hoofd van zo’n vrouw gekropen en heeft er een overtuigend verhaal over geschreven. Soms moeilijk leesbaar: niet omdat het slecht geschreven zou zijn, integendeel, maar omdat het zo afgrijselijk is. Misschien nog wel erger dan het fysieke geweld is de psychische verkrachting (en hersenspoeling) die de hoofdpersoon van Ken mij niet ondergaat. Op volwassen leeftijd is er weinig meer over van het blije, onschuldige kind dat ooit werd ontvoerd. Toch zijn al haar handelingen, hoe vreselijk ook, volstrekt begrijpelijk en invoelbaar. Geen ‘Vermeertje’ om ontspannen op de strandstoel te lezen, wel een boek dat u lang bij zal blijven. Barbara van IJzeren