Marian Dahle wil na een traumatische gebeurtenis weer aan de slag. Van haar baas moet ze eerst maar eens aan een cold case gaan werken. Met de nodige tegenzin heropent Marian de zaak van Thona, een meisje dat vijftien jaar geleden als zesjarige spoorloos verdween. Annie, de moeder van Thona, is aanvankelijk fel tegen, want ze heeft haar leven net weer wat op de rails. Als er opeens een aantal mannen verdwijnt, waarvan er eentje met Thona te maken had, en Marian ook nog gestalkt wordt, begint het interessant te worden. Tegelijk lees je over twee enge broers die het gemunt hebben op mannen die ooit verdacht zijn geweest van kindermisbruik. Om ze alsnog te straffen, hebben de broertjes een martelstoel uitgevonden. Als je erop gaat zitten, wordt je anaal verkracht. Unni Lindell maakt er een mooi geheel van, maar bij haar beschrijving van Marian (mismaakt, autistisch, aan de drank) had ze zich wat moeten inhouden. Waar Saga Norén overtuigt, is Marian Dahle lichtelijk irritant. (AS)