Hong Kong Noir opent met een veelbelovend hoofdstuk dat met name blijft hangen door de ongeëvenaard creatieve wijze waarop inspecteur Sonny Lok een moordzaak oplost. De methode die Lok toepast, is een ode aan zijn leermeester Kwan Chun-dok, gevierd hoofdinspecteur bij het korps van Hongkong en de feitelijke hoofdpersoon van het boek, die we na het kunststukje van Lok blijven volgen in een soort best of van diens opgeloste zaken. Zodoende komen we te weten waar hij zijn reputatie aan te danken heeft: een uitzonderlijk scherp oog voor details en verbanden, gekoppeld aan een feilloze intuïtie. Chan Ho-kei toont zich in dit boek een sereen, vormelijk schrijver met een radar voor nostalgie en een hang naar volledigheid. Dankzij het laatstgenoemde aspect koekt er nogal wat ballast aan het verhaal, of eigenlijk verhalen, maar daar staan vaak inventieve en verrassende plots tegenover. Spijtig genoeg groeit zijn schepping Kwan Chun-dok, de archaïsche, plichtsgetrouwe, zuivere diender, nimmer uit tot een personage om in de armen te sluiten. (Erik de Vries)