‘Thriller' staat er nadrukkelijk op de omslag van Het laatste woord. Maar is een boek per definitie een thriller als er twee mysterieuze moorden in voorkomen? Een criterium zou kunnen zijn: is het spannend? Dat is hier nauwelijks het geval. Twee gerelateerde moorden: de eerste op een kind, de tweede – jaren later – op de vader. Twee politiemannen onderzoeken de laatste moord en menen op grond van de eerste het motief van de dader te kennen. Uiteindelijk zijn het de fraai tot leven geroepen hoofdpersonen zelf die uit de doeken doen wat er werkelijk is gebeurd. Daardoor heeft Het laatste woord meer van een psychologische roman dan van een doorsnee politiethriller, ook door zinnen als: 'Het verleden was aan zet. Het verkoos te blijven en niet vergeten te worden, als een slechte vriend die altijd weer de weg naar hem terugvond en nooit van zijn zijde week.’ Barbara van IJzeren