Engels met een vleugje Iers: de schrijfster groeide op en woont in Londen, maar is afkomstig uit een Ierse familie, en dat merk je. Het boek speelt in Londen, maar thuiszorg-medewerkster Maud is Iers, evenals de oude man op wie ze wordt afgestuurd. Het huis van deze Cathal Flood is een soort gothic landhuis, volgepakt met verzamelde spullen en extreem vervuild. Floods zoon wil hem in een verzorgingshuis stoppen. Mauds pogingen om orde in de chaos te scheppen zijn de laatste kans om dit te voorkomen. Flood werkt niet bepaald mee, maar er groeit toch een band tussen deze twee Ierse bannelingen. Grote geheimen worden op deze manier ontraadseld. Dat de Ierse Maud in staat blijkt overleden mensen te zien en te spreken, bevordert alleen niet de geloofwaardigheid van het verhaal. Ook de rest ervan komt behoorlijk rommelig over. Een beetje als het huis van Flood, dat moet worden uitgemest. Alleen wie gecharmeerd is van Ierse bijgelovigheid zal zich er echt in thuisvoelen. Barbara van IJzeren