Er ligt een lijk in paardensportcentrum Lichtenvoorde. De stal behoort toe aan een paard genaamd Care for love en in de doorgesneden keel van het slachtoffer is een cd gepropt van Jovink en de Voederbietels: The Happy Achterhooker. Zou de moordenaar ook een al dan niet blije Achterhoeker zijn? Gelukkig heeft het groepje kinderen met Downsyndroom, dat juist stapvoets langsrijdt, niks meegekregen van de gruwelijkheden. Onwetendheid kan een zegen zijn, denkt de rechercheur, en ze zwaait nog even naar de vrolijkerds. Corine Hartman heeft in haar nieuwste thriller op verzoek een rol weggelegd voor de Special Olympics, een sportevenement voor mensen met een verstandelijke beperking dat deze zomer in de Achterhoek plaatsvindt. Het resultaat is dubbel. De zwakbegaafden die nu en dan opduiken, zijn overduidelijk als moetje erin geschreven, de plot rondom regio-nostalgie is ronduit zwak. Maar de spanningsopbouw is als vanouds prima, het is goed geschreven en de personages zijn lekker recht voor z’n raap. Grootste troef is de hoofdpersoon, rechercheur Suzan de Winter. Trouwe fans van Hartman gaan bij die achternaam meteen rechtop zitten, en inderdaad: zij is niemand minder dan de twintig jaar lang vermiste dochter van Nelleke de Winter, inspecteur uit Hartmans eerste boeken. Stevig typje, die Suzan, fervent motorcrosser met een penthouse aan de Oude IJssel. Alleen al vanwege haar is dit boek toch zeker de moeite waard. (Padu Boerstra)