Bij dit eerste deel van een nieuwe Arne Dahl-reeks zie je de verfilming al voor je. Niet in positieve zin: een tv-serie over onwaarschijnlijk klopjachten op onwaarschijnlijke seriemoordenaars. Twee superspeurders doen het onderzoek buiten hun officiële werkgevers om. Omdat die hen niet geloven. Omdat ze beiden de psychopatische meisjesmartelaar uit hun jeugd kennen. En omdat ze er beurtelings van verdacht worden zélf de seriemoordenaar te zijn (zucht). Dat de getergde loner Sam Berger de bloedmooie Molly Blom bij hun ontmoeting niet herkent, komt ook omdat haar gezicht gladgebotoxt is – een voorschot op de te knappe actrice die haar straks vast gaat spelen. Het spel tussen moordenaar en achtervolgers is vermoeiend ‘intelligent’, evenals de conversatie van het elkaar aftroevende speurdersstel, maar ze komen heel lang niet op het idee naar de plek te gaan waar de dader in hun jeugd al een meisje martelde. Nog een hele (tv-)serie te gaan. (Marijn van der Jagt)

Hebzucht (Viskleken, 2011)