De Canadese Shari Lapena roept in haar boeken graag het beeld op van een stel met een ogenschijnlijk perfect leven. Zo ook bij Tom en Karen in Een vreemde in huis. Rozegeur en maneschijn, totdat Tom op een dag thuiskomt en het huis leeg aantreft. Alles lijkt erop dat Karen plotseling is vertrokken. Als Tom na een paar uur wachten besluit de politie te bellen, staat deze al voor de deur. Karen heeft een ongeluk gehad en ligt in het ziekenhuis met een zware hersenschudding. Tot spijt van de politie kan ze zich niets meer herinneren. Er zijn namelijk nogal wat vragen. Wat deed Karen in die achterbuurt en waarom reed ze alsof ze door de duivel achtervolgd werd? Heeft dit te maken met het moordslachtoffer dat later werd gevonden? Een vreemde in huis leest lekker weg, maar zal ondanks de redelijke plot geen blijvende indruk achterlaten. Daarvoor hebben de personages te weinig diepgang en zijn ze te clichématig. (Els Roes)