Beklemmend kat-en-muisspel in een dierentuin waar een moeder met haar vierjarige zoon zich verstoppen voor één of misschien wel meer idioten met een geweer. Bij de ingang is al een trits bezoekers neergeschoten. Phillips voert de spanning extra op door deze psychologische thriller precies drie uur en tien minuten te laten duren: het eerste hoofdstuk is getiteld ‘16.55 uur’, het laatste ‘20.05 uur’. We volgen elke afweging die de moeder maakt om te overleven – ‘Wegrennen is geen optie, ze heeft een konijnenhol nodig’ – terwijl ze haar drukke kleuter moet geruststellen én laten fluisteren. De tergende niks-aan-de-handmuziek die door het hele dierenpark uit de luidspeakers klinkt, maakt het alleen maar nog dreigender. ‘Mama, we mogen niet bij de dieren naar binnen gaan!’ roept de kleine Lincoln verschrikt. ‘Vandaag gelden er andere regels,’ zegt Joan. Phillips schreef een regelrechte nagelbijter (die met iets minder terugblikken nog spannender was geweest) en laat en passant zien hoe onverbrekelijk de band tussen moeder en kind is. (Anne Versloot)