Helena is vijf als ze van haar vader een dubbelzijdig Bowie-mes krijgt. Ze leert jagen en sporen zoeken als de beste, maar weet van de wereld buiten het hutje van haar ouders niet meer dan wat ze uit een stapeltje National Geographics uit 1950 leert. Op haar twaalfde ontdekt ze dat haar vader een gevluchte moordenaar is die haar moeder ontvoerde toen ze veertien was en zijn gezinnetje met het nodige sadisme verborgen houdt in de moeraslanden van Michigan. Ze vlucht met haar moeder, vader belandt in de gevangenis, een nieuw leven begint. Maar dan ontsnapt haar vader. Dionne verweeft twee verhalen: dat van het kind dat haar bizarre jeugd als normaal ervaart, en dat van hetzelfde kind als volwassen vrouw en moeder, jagend op de ontsnapte vader die haar gezin wil vernietigen. Vooral de bizarre jeugd beschrijft Dionne heel mooi, maar wel met zoveel details dat de vaart van het verhaal onderuit gehaald wordt. (Ranne Hovius)