Theo Wolf, ooit politie-inspecteur, is nooit meer over de gewelddadige dood van zijn dochter Sonja heen gekomen. Na vier jaar gevangenisstraf voor het neerschieten van de verkeerde man als dader is hij zo versomberd dat hij zich beter thuisvoelt tussen de doden dan de levenden. In zekere zin treft het dan ook dat hij tijdens zijn baantje als rattenvanger in een verlaten huis het lijk van een zestigjarige vrouw aantreft, met een plastic zak over haar hoofd. Hij gaat op eigen houtje de zaak oplossen en kan zo als bonus heel wat uren met het lijk doorbrengen. Roman noir, staat er op het omslag van Diep in december en dat is het. In fraai, barok proza – de openingszin telt al 81 woorden – maakt Conrad de inktzwarte, macabere wereld van de hoofdpersoon akelig invoelbaar. Maar het is ontegenzeglijk niet minder een thriller. Ook de politie vindt vrouwenlijken met een plastic zak over het hoofd en de geduldige zoektocht van de rattenvanger brengt aanwijzing op aanwijzing aan het licht om met opgebouwde spanning tot een onvoorziene ontknoping te komen. Mooi werk. (Ranne Hovius)