Het is voorjaar in Furth, een stadje in Oostenrijk. De bloemetjes bloeien, de vogeltjes fluiten, maar deze idylle is bedrieglijk. Er worden kinderen mishandeld door ‘iets zwarts, een zwarte klok’. Een kinderpsychiater en een politieman houden zich met de zaak bezig, beiden met twijfels over hoe ze met hun eigen kinderen zijn omgegaan. Een bouwvakker valt te pletter van een steiger. Uitgegleden of geduwd? In een huis met kamers waarin alleen matrassen liggen, laat een 13-jarig meisje aan haar nieuwe zusje van 4 jaar haar vluchtwegen zien. Beide meisjes komen uit India. En de lerares van de basisschool ligt in bed met de godsdienstleraar, een aan Bob Dylan (‘His Holy Bobness’) verslaafde benedictijn uit het plaatselijke klooster. Vanuit vier verschillende perspectieven krijg je inkijkjes in de gebeurtenissen en je moet er zelf een verhelderend beeld uit samenstellen. Paulus Hochgatterer (zelf kinderpsychiater) beschrijft alles op een onnavolgbare manier. Hij combineert humor met ernst, zodat je soms onthutst en een beetje schuldbewust in een lachbui blijft steken. Een boek om nog lang over na te denken. Een schrijver om in je hart te sluiten. Vier sterren met stip. (AS)