Twee obsessies heeft Anna Fox: het bespioneren en fotograferen van haar overburen en het steeds opnieuw bekijken van klassieke zwart-witte filmthrillers. En langzamerhand snap je waarom: de voormalige kinderpsychologe heeft enorme straatangst en is aan huis gekluisterd. Met dit meeslepende, sprankelend geschreven (door Hien Montijn mooi vertaalde) debuut heeft Finn een hedendaagse variant op Hitchcocks Rear Window gecreëerd, waar internet en mobieltjes een rol in spelen. De geestige maar hulpeloze Fox is vanwege haar enthousiaste alcoholinname een onbetrouwbare getuige van de misdaad die ze van achter haar raam ziet voltrekken. En de traumatische herinneringen die ze wegdrukt, maken haar een onbetrouwbare verteller. Citaten en scènes uit filmklassiekers zijn betekenisvol in de vertelling verwerkt, maar ook thema’s als de persoonsverwisseling en het tot gekte drijven van een labiele hoofdpersoon. En ingenieuze plottwisten die deze lezer de adem benamen. Alleen het einde, met uitleg van de boosdoener, is een schoolse invuloefening. (Marijn van der Jagt)