Het Stone Man Syndrome is een zeldzame botziekte waarbij om het skelet een tweede skelet heen ontstaat waardoor alle organen in de verdrukking komen. Of, zoals de ouders van Jakey (6) het hem liefdevol uitleggen, in de macabere wetenschap dat hij nooit ouder dan 35 zal worden: ‘Er blijven extra botten in je groeien, dus komt er steeds meer van jou om van te houden.’ Verder zijn de ingrediënten van De verzamelaar niet bijster origineel. Want: enge man ontvoert lieve kleuter en duikt steeds op bij het aangekondigde volgende slachtoffer, bezeten rechercheur met vadercomplex gunt zichzelf geen privéleven en wordt bestookt door echo’s van onopgeloste zaken, hints naar een link tussen de cold case en het huidige drama, dader met perverse verzameldrang: we hebben het allemaal eerder gezien. Maar Fiona Cummins schrijft het zó verschrikkelijk goed op, in haar debuut nota bene, dat je vastgezogen zit aan de pagina’s. Elk personage is uitgewerkt, van de arme slachtoffertjes en de ouders die te zeer opgaan in hun eigen verdriet om nog tot elkaar te komen, tot de boeman die in gevecht is met zijn eigen geweten. Soms, heel even. Tot Cummins weer fenomenaal toeslaat. ‘De vraag is: houden of doden? Vlees of bot?’ Alleen de zich te gewoontjes afwikkelende plot op het eind kan de hooggespannen verwachtingen net niet waarmaken. Maar dat is dan ook het enige minpuntje. (Padu Boerstra)