Uit het niets leek Graeme Macrae Burnet vorig jaar met Zijn bloedige plan te komen, een ‘genre-overstijgend en onvergetelijk 19de-eeuws rechtbankdrama’ dat meteen VN-Thriller van het jaar werd. Daarvoor schreef hij echter al De verdwijning van Adèle Bedeau, dat buiten thuisland Schotland onopgemerkt bleef. Dat is onterecht, want ook met dit debuut leverde Macrae Burnet al een fraaie literaire thriller af. In het slaperige stadje Saint-Louis op de grens van Frankrijk, Zwitserland en Duitsland zijn de dagen grauw en eentonig, net als de straten en de mensen. Manfred Baumann, een sociaal onhandige bankemployé die zo onopvallend mogelijk door het leven wil gaan, voelt zich er dan ook helemaal thuis. Zijn dagen zijn gegoten in een ijzeren ritme: door de week lunch en diner in Restaurant de la Cloche, aansluitend thuis seksfantasieën over serveerster Adèle, in het weekend bordeelbezoek. Geen vrienden, geen geliefde. Dat verandert tot zijn ontzetting als de jonge Adèle verdwijnt: Manfred was de laatste die haar zag. In het kat-en-muisspel dat zich vervolgens ontvouwt tussen hem en de Maigret-achtige rechercheur Gorski, blijkt dat ze beiden worden geplaagd door een bloederige kwestie uit het verleden. Mooi weet de auteur de tergend trage spanningsopbouw synchroon te laten lopen aan de extreem geremde personages: saai en onopvallend aan de oppervlakte, maar vanbinnen kolkt en borrelt het. En dan een snufje Franse noir eroverheen. De kunstgreep dat Macrae Burnet zich voordoet als de vertaler van dit zogenaamd door ene Raymond Brunet geschreven Franse epistel is dan ook volkomen onnodig. De verdwijning van Adèle Bedeau is door en door Frans. (Padu Boerstra)

Zijn bloedige plan (His Bloody Project, 2015)