Na haar meer dan tevreden stellende thrillerdebuut Het CARPA Complot bevestigt deze schrijver haar onmiskenbare kwaliteiten. Heel anders dan de eersteling over hackers die de maatschappij een lesje willen leren, maar even sterk waar het karakters, dialogen en sfeer betreft. De uitwerking van de intrige vinden we minder, het idee daarentegen verdient een grote pluim. Inigo Dubbelman, werkzaam bij het familietransportbedrijf, lijdt aan geheugenverlies, paranoia, schizofrenie, psychoses. Zijn relatie met collega Fee Kastelijn gaat naar de knoppen, doordat Inigo op zoek blijft naar zijn duistere afkomst. In een te lage versnelling komen we er achter dat Inigo niet ziek is, maar wordt gemaakt. Dat heeft alles te maken met de naasten uit zijn verleden die misbruik maken van zijn identiteit. Die ene bron die de ontbrekende informatie geeft, het enorme ongeluk dat een einde maakt aan de narigheid: daar had Van de Hoven beter haar best moeten doen. (AR)