Het Amsterdamse mortuarium heeft ‘een surplus aan kadavers’: ’s ochtends liggen er dode meisjes die er de vorige avond nog niet lagen. Inspecteur Katz gaat op onderzoek uit en belandt in een parallelle wereld van schimmige bordelen en internationale vrouwenhandel, smerige zaakjes die ook de jonge journaliste Ida de Morsain op het spoor is. Het Amsterdam van 1889 blijkt zo mogelijk nog verdorvener dan dat van 2018. Zo treft Katz op de Zeedijk de onthoofde hoerenmadam Lien, ‘bij leven niet veel mooier dan nu’. Journaliste Ida raakt ondertussen zélf verstrikt in de netten van de vrouwenhandelaars, en vindt zichzelf terug in het Parijse Fort Monjol, eindstation van de prostitutie. Jammer dat het kleurrijke, goed gedocumenteerde beeld van negentiende-eeuws Parijs en Amsterdam, waar Katz in het ontoegankelijke sloppennetwerk van de Jordaan het gevoel heeft ‘door de bodem van de stad te zijn gezakt’, wordt ontsierd door jongensboekentaal (‘Au! Au!’ ‘Kop dicht’, ‘Ga opzij, schertsfiguur’) en wonderlijke stijlbloempjes (‘Tussen zijn benen gaat zijn balzak heen en weer alsof een onzichtbare kabouter die als boksbal gebruikt’). (Marleen Slob)