Zwijgt haar zoon Adam omdat hij een gesloten puber is, of speelt er meer? Lilach heeft geen idee, ze is hem net zo kwijt als zichzelf. Om Adam te redden van ‘de Israëlische krankzinnigheid’ was ze zonder morren echtgenoot Michaël gevolgd van Tel Aviv naar de Amerikaanse westkust. Daar leeft ze een leven waar de vrouwen niet werken maar activiteiten coördineren, en waar Michaël hun introverte zoon manipuleert om eens naar een feestje te gaan (want manipulatie hoort nu eenmaal bij de kapitalistische rat race, vindt hij). Adam gaat naar het feestje, met alle gevolgen van dien. ‘Kun je me halen? Er is hier iemand doodgegaan.’ Vanuit Lilachs gezichtspunt volgt een zoektocht van een moeder naar haar zoons verlangens en geweten. Haar suburbian verveeldheid vertraagt het soms, maar geeft ook een extra lading aan dit ongemakkelijke verhaal over de drang tot zelfverdediging en de dreiging van antisemitisme, die altijd op de loer ligt. (ZL)