De half Franse, half Vietnamese communistische dubbelspion uit De sympathisant (, 2015), Nguyens veelgeprezen schrijversdebuut, belandt als bootvluchteling in het Parijs van de jaren tachtig. Daar betreedt Gestoorde Bastaard, zoals hij zich laat noemen, een criminele drugsbende vol illustere personages. Heerlijk Tarantino-achtig is de combinatie van morsige taferelen, filosofisch onderlegde beschouwingen en hilarische dialogen (fijn vertaald door Paul Bruijn en Molly van Gelder). Een bendelid over de gewelddadige ‘zeven dwergen’ die het Parijse dekmantel-restaurant runnen: ‘Ze zijn niet goed in de nuance. “Nuance” behoort niet tot hun vocabulaire. Jezus, “vocabulaire” behoort niet tot hun vocabulaire.’ Haarscherp observeert de ik-figuur de maatschappelijke tweedeling tussen de Fransen en de immigranten uit hun voormalige koloniën. De gespletenheid van zijn verwonde ziel is adembenemend mooi verwoord, evenals de innerlijke zoektocht naar zijn verloren morele kompas. En onder de woeste verwikkelingen ligt het aangrijpende drama van drie boezemvrienden die elkaar in de (anti)communistische strijd hebben verraden. (MvdJ)