Ze zijn nog lang niet versleten, de vier bejaarde amateurspeurders uit Richard Osmans De moordclub (op donderdag) (2020) en De man die twee keer doodging (2021). Dit keer buigen Joyce, Ibrahim, Ron en mijn persoonlijke favoriet, de pittige Elizabeth (78, ex MI6), zich over de moord op jonge journaliste Bethany, ooit een rising star, die een enorme btw-fraude op het spoor was en spoorloos verdween. Osman staat duidelijk niet in de sinistere Scandinavische traditie. Bij zijn boeken voelt de lezer zich thuis; dit is een pantoffels-aan-en-kop thee-erbij-boek. Intriges, schokkende gebeurtenissen en ontroerende momenten wisselen elkaar af. De personages verschillen ook in dialoog knap van elkaar. En het is lekker vlot vertaald. De ontknoping had iets meer raffinement mogen hebben, maar dit is een rijke leeservaring: één keer had ik tranen in mijn ogen, vijf keer heb ik hardop gelachen. Laat maar komen, moordzaak no. vier, voor dit dartele kwartet speurders. (DD)
De man die twee keer doodging (The Man Who Died Twice, 2021), De moordclub (op donderdag) (The Thursday Murder Club, 2020)
Je reactie wordt geplaatst zodra deze is goedgekeurd. Je reactie is geplaatst.