Het laatste woord begint in het jaar 2000, wanneer de echtgenote van politieman Feenstra er vandoor gaat. Voorlopig zonder hun zoontje Leon, eerst wil ze haar nieuwe huis op orde krijgen. Ze laat een uitvoerige afscheidsbrief achter, waarin ze alles uitlegt. Alleen… daarna lijkt ze wel in rook opgelost. Na een week doet haar man aangifte van vermissing. Omdat er geen enkele concrete aanwijzing te vinden is, wordt de zaak gesloten. Vervolgens springen we naar 2020. Leon is inmiddels volwassen en een zeer succesvol singer-songwriter. Door een akelig toeval komt de vreselijke waarheid boven tafel. Dit keer is er geen enkele twijfel over de dader, die prompt wordt gearresteerd. Hoewel hij niet bekent en zich beroept zich op zijn zwijgrecht, wordt uiteindelijk duidelijk wat er gebeurd is. Aardig is verder de beschrijving van Amsterdam in coronatijd – we zijn alweer bijna vergeten hoe paradijselijk de stad was zonder constante toeristenstroom. Zo is deze thriller ook nog eens een tijdsmonumentje geworden. (BvIJ)

W.O.L.F. (2016), De waarheid liegen (2013)