De curator is het derde boek over briljante brigadier Washington Poe en zijn al even briljante maar autistische medewerkster Tilly Bradshaw. Tot grote opluchting worden ze van een babyshower weggeroepen voor een lugubere vondst. Of liever gezegd: drie vondsten. Op drie plaatsen zijn twee afgeknipte of afgerukte vingers gevonden. Elk vingerpaar hoort tot een ander – vooralsnog niet gevonden – lijk. Bijgestaan door Bradshaw weet Poe niet alleen achter de identiteit van de slachtoffers te komen, maar ze ook te linken aan een dader. Case closed, zou je denken. Maar waarom zijn we dan nog maar net over de helft van het boek? Omdat het echte werk nu pas begint. Craven toont zich wederom een grootmeester in de plotsurprise. Telkens als je denkt te snappen hoe het zit, weet hij er een andere draai aan te geven. Het enige wat je Craven zou kunnen verwijten, is dat hij zijn hoofdstukken te vaak afsluit met een opzichtige cliffhanger. Zoiets heeft dit boek helemaal niet nodig. Ook zonder zeg je je afspraken af om door te kunnen lezen. (BvIJ)