En wéér is Camiel Eurlings vanwege zijn voormalige banden met KLM negatief in het nieuws. Dacht hij na zijn dramatische ontslag als president-directeur een half jaar geleden definitief verlost te zijn van schadelijke verhalen over mogelijke belangenverstrengeling, nu gooit de Volkskrant opnieuw roet in het eten.

Met een WOB-verzoek wist de Volkskrant de hand te leggen op documenten van het ministerie van Verkeer en Waterstaat, waaruit blijkt dat Eurlings in 2010 als minister een staatsgarantie liet vallen die na de fusie tussen Air France en KLM was opgesteld om banen rond Schiphol veilig te stellen. Met het wegvallen van de garantie was de maatschappij niet langer verantwoordelijk voor een gelijkwaardige groei van de luchthavens Schiphol en Charles de Gaulles. Ondanks waarschuwingen van onderzoeksbureau SEO dat een ‘geleidelijke verschuiving van het intercontinentale netwerk naar Parijs waarschijnlijk lijkt’, schreef minister Eurlings samen met de topmannen van Air France en KLM in de nieuwe, zeer summiere, Memorandum of Understanding dat de evaluatie van de fusie ‘very positive’ was. Nog geen jaar later trad hij bij KLM in dienst als directeur vrachtverkeer. En nog geen twee jaar daarna was hij opgeklommen tot de hoogste baas van KLM.

Zijn overstap naar de luchtvaartmaatschappij die hij zelf als minister regelmatig tot ‘nationale trots’ uitriep, werd destijds met argusogen gevolgd door de oppositie. ‘Straks moet KLM-directeur Eurlings uitleggen waarom minister Eurlings de afgelopen jaren goede besluiten heeft genomen,’ zo verwoordde GroenLinks-Kamerlid Liesbeth van Tongeren het ongemakkelijke gevoel van veel parlementariërs. Met zijn opmerkelijke carrièreswitch wekte Eurlings op zijn minst de schíjn van belangenverstrengeling, vonden ze.

GroenLinks en D66 pleitten voor het instellen van een commissie die moest beoordelen of nieuwe banen van oud-bewindspersonen niet botsten met integriteitsregels. Die commissie is er nooit gekomen, maar als het aan minister Jeroen Dijsselbloem van Financiën ligt is dat nu ook niet meer nodig. Afgelopen maand pleitte hij in Vrij Nederland voor een ‘afkoelingsperiode van een paar jaar’ voor bewindslieden en andere politici die na hun vertrek in dezelfde sector aan de slag willen. Hij noemde specifiek de overstap van Eurlings als voorbeeld: ‘Ik vind het kwetsbaar dat bewindslieden en andere politici die verantwoordelijk zijn voor een bepaald beleidsterrein direct of kort daarna gaan werken bij bedrijven in dezelfde sector. Zoals Camiel Eurlings, die van Verkeer en Waterstaat naar KLM ging.’

De Volkskrant schrijft nu dat het verhaal dat Eurlings vanwege zijn ‘soepele houding’ rond het Memorandum of Understanding later de hoogste baas van KLM werd ‘volgens betrokkenen onzin is’. Of hij zelf ooit iets over zijn motieven zal loslaten, is maar zeer de vraag. Over de reden van zijn plotselinge ontslag als president-directeur heeft hij ook nooit iets gezegd. Alleen in een interview in de Volkskrant als lid van het Internationaal Olympisch Comité liet hij weten dat hij zijn val als topman oppakte als ‘een sportman’.

Net als de schaatser Sven Kramer bij de Olympische Spelen in 2010 had ook hij ‘de verkeerde baan’ gepakt. Eurlings: ‘Maar hij moest vier jaar wachten op een nieuwe kans. Ik kan dat sneller rechtzetten.’ Het interview dateert van december 2014, dus de tijd begint inmiddels wel te dringen. Hopelijk voor hem waait dit negatieve nieuwtje snel over.