
 {"id":99343,"date":"2009-01-17T00:00:00","date_gmt":"2009-01-16T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/week-3\/"},"modified":"2009-01-17T00:00:00","modified_gmt":"2009-01-16T22:00:00","slug":"week-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/week-3\/","title":{"rendered":"Week 3"},"content":{"rendered":"<p>Gedachten op maandagochtend<\/p>\n<p>Behalve het jaar van Charles &#8216;natuurlijke selectie&#8217; Darwin en Henry &#8216;New York&#8217; Hudson, is 2009 ook het jaar van Johannes Calvijn. Precies vijf eeuwen geleden werd de kerkhervormer geboren, en dat zullen we weten. Trouw wijdde afgelopen weekend een kloeke bijlage aan Calvijn en diens invloed op Nederland anno nu. Op de website van het dagblad kan iedereen zijn eigen &#8216;C-factor&#8217; bepalen. Geef uw mening over stellingen als &#8216;Eigenlijk zou ik harder moeten werken&#8217; en &#8216;Ik ben liever beheerst dan uitbundig&#8217;, en Trouw peilt hoe diep het calvinisme in u verankerd zit. Let wel even goed op bij de laatste vraag, want dat is een instinker: &#8216;In de tijd dat ik deze test deed, had ik wat nuttigers kunnen doen.&#8217;<\/p>\n<p>De boodschap aan het begin van dit Calvijn-jaar luidt dus, enigszins voorspelbaar: Nederland is nog altijd een door en door calvinistisch land. Dat blijkt niet alleen uit ons onverwoestbare arbeidsethos, onze onvermoeibare spaarzin en onze afkeer van uiterlijk vertoon. Marnix ten Kortenaar, filosoof en oud-profschaatser, zag afgelopen week nog een uiting van onze calvinistische inborst: de schaatsgekte. In De Pers zegt hij dat het geen toeval is dat de schaatssport met name in het calvinistische hartland boven de grote rivieren zo populair is: &#8216;Daar wordt de strijd tegen de elementen, die vooral op natuurijs voorkomt, geassocieerd met zuiverheid en puurheid.&#8217; &#8216;Calvinisten,&#8217; aldus Ten Kortenaar, &#8216;hebben soberheid nodig, en dat zit allemaal in het schaatsen.&#8217;<\/p>\n<p>Dat calvinisme van ons heeft nog een voordeel. Althans, als we The Economist moeten geloven. Afgelopen week vestigde het Britse weekblad de aandacht op een opmerkelijk feit: in Europese landen waar negatief wordt gedacht over globalisering en vrijhandel (Griekenland, Frankrijk, Itali\u00eb), gebruikt de bevolking relatief veel antibiotica. Omgekeerd kennen lidstaten waar de roep om protectionisme minder luid klinkt, een veel lagere consumptie van pijnstillers. En raad eens waar men het allerminst aan de pillen verslingerd is? Precies, in ons land van schaatsers en spaarders. Noord-Europese landen, concludeert The Economist, kunnen blijkbaar beter omgaan met angst en onzekerheid &#8211; zowel op het lichamelijke als op het financieel-economische vlak. En dat zou wel eens te maken kunnen hebben met onze protestantse cultuur. Immers, ook in andere overwegend protestantse lidstaten (Duitsland, Zweden, Denemarken) verlangen de mensen relatief weinig naar pijnstillers en protectionisme. En dat is prettig voor ons, concludeert The Economist, geheel in lijn met haar economisch liberale opvattingen: &#8216;Net als handelsbarri\u00e8res heeft pillen slikken vervelende bijwerkingen.&#8217;<\/p>\n<p>Nog een citaat uit de calvinistenquiz van Trouw: &#8216;Voorzichtig als ze zijn, zetten calvinisten liever wat opzij dan het aan een etentje te spenderen.&#8217; Als dat zo is, zijn wij wellicht gecharmeerd van het laatste initiatief van Burger King. De Amerikaanse fastfoodketen lanceerde onlangs een nieuw initiatief op de sociale netwerksite Facebook, genaamd Whopper Sacrifice: iedereen die tien vrienden uit zijn adressenbestand verwijdert, krijgt een voucher voor een gratis hamburger. Voorwaarde is dat het verwijderen in alle openheid gebeurt: elke eliminatie gaat vergezeld van een berichtje in de trant van &#8216;Daniel heeft James opgeofferd voor een gratis Whopper&#8217;. Burger King zegt dat de actie een ide\u00ebel doel heeft: het wil de Amerikaanse &#8216;obsessie&#8217; met social networking een halt toeroepen. Daar geloven we natuurlijk geen donder van. Maar het legt wel op genadeloze wijze de loyaliteit van de homo digitalus bloot. In een paar dagen tijd zijn al bijna tweehonderdduizend vriendschapsbanden doorgesneden voor een vettige homp vlees en een klef broodje.<\/p>\n<p>Van \u00e9\u00e9n man zal 2009 in ieder geval niet h\u00e9t jaar worden: George W. Bush. Over een paar dagen, om precies te zijn op dinsdag 20 januari om 12.02 lokale tijd, legt de drie\u00ebnveertigste president van de Verenigde Staten zijn ambt neer. Vrijwel de hele wereld zal opgelucht ademhalen. Op \u00e9\u00e9n beroepsgroep na: de humoristen. Cabaretiers, talk show hosts en cartoonisten zijn al enige tijd in collectieve rouw gedompeld vanwege &#8216;s mans aanstaande vertrek. Want zonder Bush straks geen bushisms meer. Het is afgelopen met de versprekingen (&#8216;president Anzar&#8217;), verhaspelingen (&#8216;they misunderestimated me&#8217;) en onbedoeld diepe bespiegelingen (&#8216;I think war is a dangerous place&#8217;). Maar laten we de man in zijn laatste dagen toch nog een kleine beetje krediet geven: hij gaf zo nu en dan blijk van een aandoenlijke zelfrelativering. Toen verslaggevers hem twee jaar geleden tijdens het eerste Amerikaanse bezoek van president Sarkozy vroegen om een paar woorden Frans te spreken, antwoordde Bush: &#8216;Nee, dat kan ik niet. Ik spreek amper Engels.&#8217; (TN)<\/p>\n<p>Gezever van Bono<\/p>\n<p>De opiniepagina van The New York Times wordt bevolkt door louter grootheden: Maureen Dowd, Thomas Friedman en Paul Krugman &#8211; to name but a few. Afgelopen weekend verscheen de eerste bijdrage van de nieuwste columnist van The Times: Bono. Wie verwacht dat de voorman van U2 zal schrijven over zijn strijd tegen het onrecht in de derde wereld (die hem een nominatie opleverde voor de Nobelprijs voor de Vrede), komt bedrogen uit. De column is een quasi-po\u00ebtische impressionistische beschrijving van&#8230; ja, van wat eigenlijk? Van een avond in een kroeg in Dublin. Van de &#8216;dualiteit&#8217; en &#8216;complexiteit&#8217; in Frank Sinatra&#8217;s zangstijl. Van het openen van een goede fles wijn &#8216;ready for the vinegar it can turn to, when families and friends overindulge, as I am about to&#8217;. Totaal onbegrijpelijk en pretentieus gezever van iemand die nog niet heeft gevonden wat hij wil. (MM)<\/p>\n<p>0 procent spaarrente<\/p>\n<p>Dat is het nieuwe tarief van de Julian Hodge, een bank uit Wales. De daling van de spaarrente is het gevolg van de renteverlaging van de Britse centrale bank. Die ging vorige week naar een historisch dieptepunt van anderhalf procent. Het laagste percentage in driehonderdvijftien jaar.<\/p>\n<p>De Britse spaarder staat er beroerd voor: ongeveer veertig procent van de spaarrekeningen levert een rente op van een procent of minder. Zesentwintig procent daarvan ligt onder de 0,5 procent. Er wordt door financieel experts zelfs serieus rekening gehouden met het absolute horrorscenario: dat spaarders de bank zullen moeten gaan betalen om geld bij ze te stallen. (MM)<\/p>\n<p>Kuifje uit de kast<\/p>\n<p>Kuifje? Homo? Times-journalist Matthew Parris weet het zeker. Aan de vooravond van Kuifjes tachtigste verjaardag hielp hij het stripfiguur uit de kast. &#8216;Een jonge, androgyne, blondgekuifde beginneling met gekke broeken en een das, die in het plattelandshuis van zijn beste vriend gaat wonen, een zeeman van middelbare leeftijd?&#8217; Kuifje is niet de eerste kinderheld waarvan de geaardheid ter discussie staat. In 1954 beschuldigde een  Amerikaanse psychiater Batman en Robin ervan een seksuele relatie te onderhouden. In 1999 noemde een tv-predikant teletubbie Tinky Winky homoseksueel omdat die een handtas draagt en een paarse driehoek op zijn hoofd heeft. In 2005 maakten Amerikaanse christenfanatici SpongeBob verdacht omdat hij figureerde in een voorlichtingsfilm over tolerantie. Over \u00e9\u00e9n duo zijn zelfs homo&#8217;s het eens: slaapkamermaatjes Bert en Ernie. Al was het maar vanwege die banaan in Ernie&#8217;s oor. (RvdG)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gedachten op maandagochtend Behalve het jaar van Charles &#8216;natuurlijke selectie&#8217; Darwin en Henry &#8216;New York&#8217; Hudson, is 2009 ook het jaar van Johannes Calvijn. Precies vijf eeuwen geleden werd de kerkhervormer geboren, en dat zullen we weten. Trouw wijdde afgelopen weekend een kloeke bijlage aan Calvijn en diens invloed op Nederland anno nu. Op de [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Thijs Niemantsverdriet, Robert van de Griend, Maurits Martijn","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/99343"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=99343"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/99343\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Thijs Niemantsverdriet, Robert van de Griend, Maurits Martijn","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=99343"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=99343"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=99343"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}