{"id":98607,"date":"2009-01-31T14:44:00","date_gmt":"2009-01-31T12:44:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/floor-wolbers-onderzoekster-nanotechnologie\/"},"modified":"2009-01-31T14:44:00","modified_gmt":"2009-01-31T12:44:00","slug":"floor-wolbers-onderzoekster-nanotechnologie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/floor-wolbers-onderzoekster-nanotechnologie\/","title":{"rendered":"Floor Wolbers, onderzoekster Nanotechnologie"},"content":{"rendered":"
\n

31-01-2009
Door Kim Bos<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n
\n

Floor Wolbers (1979) is onderzoekster bij BIOS, the Lab-on-a-Chip Groep van het MESA+ Instituut voor Nanotechnologie. In 2007 promoveerde ze cum laude aan de Universiteit Twente op een chip die het effect van medicijnen op borstkankercellen test. Door dit soort chips wordt het mogelijk om vooraf en per persoon vast te stellen welke medicatie het meest effectief is. <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

‘Volgens voorspellingen van het CBS zal kanker binnen een paar jaar de belangrijkste doodsoorzaak zijn, daarmee hart- en vaatziekten achter zich latend. In 2015 telt Nederland zo’n zevenhonderdduizend kankerpati\u00ebnten. Om de fatale gevolgen van kanker te bestrijden is een persoonlijke aanpak nodig: in plaats van een behandeling te ontwikkelen voor een grote groep pati\u00ebnten, moet de zieke een op maat gesneden therapie krijgen.<\/p>\n

Nu worden standaard vormen van geneeswijzen als bestraling, chemotherapie of behandeling met hormonen voorgeschreven op basis van de leeftijd van de pati\u00ebnt en specifieker: op basis van de kenmerken van de tumor. Maar het is alles behalve zeker dat de pati\u00ebnt daadwerkelijk baat heeft bij de gekozen behandeling. Pas na een paar weken kun je zien of de gekozen therapie aanslaat. Als dat niet het geval is, heeft het genezingsproces lang stil gelegen en kan het ziektebeeld – ook door de agressieve medicatie – heel erg verslechterd zijn.<\/p>\n

Waarom zou je tijd verspillen als je door het bepalen van persoonlijke medicatie juist tijd kunt winnen?<\/p>\n

Sinds kort kunnen er levende kankercellen in een chip gebracht worden. Dat betekent dat je medicijnen buiten het lichaam kunt testen. Je kunt zo zien welk geneesmiddel het best kan worden gebruikt voor bestrijding van de kanker. Als er een nieuw medicijn wordt ontwikkeld kan dat rechtstreeks op celmateriaal worden getest, maar wordt de pati\u00ebnt er niet de dupe van wanneer het geneesmiddel niet blijkt te werken: de analyse vindt immers buiten het lichaam plaats.<\/p>\n

Op dit moment gebeurt het onderzoek naar de cellen nog met behulp van een microscoop, binnenkort zal het elektronisch worden gedaan waardoor er veel tijd wordt bespaard, we hebben het hier over weken. Binnen twee tot drie dagen kan er al worden vastgesteld welk effect het medicijn op de desbetreffende persoon zal hebben.<\/p>\n

Gepersonaliseerde medicatie zal de kwaliteit – en de lengte – van het leven voor kankerpati\u00ebnten daarom sterk verbeteren.<\/p>\n

Tot nu toe zijn er alleen nog experimenten op cellijnen gedaan, dat zijn cellen die je commercieel kunt krijgen en die speciaal worden aangeboden om testen op te doen. Zo kun je goed in kaart brengen hoe de chip werkt, wat er geoptimaliseerd moet worden en hoe de chip het beste ge\u00efmplementeerd kan worden in de kliniek.<\/p>\n

Over niet al te lange tijd worden de eerste testen met ‘echt’ pati\u00ebntenmateriaal gedaan. Doordat we heel gedetailleerd naar individuele cellen kunnen kijken, kunnen we ook onderzoeken wat een kankercel een kankercel maakt. Hoe ontwikkelt zo’n cel zich? Wat bepaalt dat kanker zich wel of niet uitzaait?<\/p>\n

Als dit beter in kaart kan worden gebracht, kunnen er betere therapie\u00ebn ontwikkeld worden die specifiek gericht zijn tegen de kankercel. Het resultaat: een enorme boost voor het kankeronderzoek.’ <\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

‘De kwaliteit \u2013 en de lengte \u2013 van het leven van kanker\u00adpati\u00ebnten zal sterk verbeteren door gepersonaliseerde medicatie.’<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[269],"tags":[2151],"acf":[],"author_name":"Kim Bos","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/98607"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=98607"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/98607\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Kim Bos","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=98607"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=98607"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=98607"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}