Webgids \/ VN-favorieten<\/p>\n
3Quarks Daily<\/p>\n
Groepsblog van jonge wetenschappers uit de VS. Zij vinden mooie stukken op het net, en posten die. Elk stuk is raak. Ideaal als startpagina voor iedereen die ge\u00efnteresseerd is in wetenschap, politiek en literatuur, maar murw wordt geslagen door het spervuur aan interessante artikelen uit de internationale media. Lees de stukken die 3quarcks selecteert en de dag kan beginnen.<\/p>\n
www.3quarksdaily.blogs.com<\/p>\n
3voor12<\/p>\n
‘Help, where is the luisterpole?’ Die vraag kreeg een collega-journalist twee jaar geleden meermalen voor zijn kiezen. Lichte paniek was bij verschillende Amerikaanse artiesten ontstaan toen 3voor12 de opmaak van de website had aangepast. In plaats van onder het kopje ‘luisterpaal’ moest nu in de rubriek ‘kijk en luister’ gezocht worden naar de muzikale paal. En dat is lastig als je het Nederlands niet beheerst.<\/p>\n
De internationale belangstelling voor de site duidt het bijzondere van het concept aan \u00e9n de schaarste aan soortgelijke initiatieven over de grens. Sinds ongeveer vijf jaar kunnen op de luisterpaal albums van Nederlandse en buitenlandse bodem soms ruim voor de offici\u00eble release worden beluisterd. Gratis! Momenteel onder meer: Franz Ferdinand, Wouter Hamel en The Rifles.<\/p>\n
3voor12 krijgt de muziek voor noppes van de platenmaatschappijen. ‘Dat was in het begin moeilijk, niemand wilde zijn muziek gratis weggeven,’ zegt oprichter Erwin Blom (die ook Hoofd Digitaal bij de VPRO is geweest, zie ook het interview op pagina 60), ‘maar later bleek dat een plaat juist beter verkocht doordat hij bij ons te beluisteren was.’<\/p>\n
De succesvolle luisterpaal draait nu vijf jaar op volle toeren, de website kent een langere geschiedenis. Dat verhaal begint in 1998, toen de bezem door de programmering van Radio 3 werd gehaald. Gespecialiseerde uitzendingen kwamen te vervallen en de zender focuste zich op een breder publiek. Blom en kornuiten zagen die route niet zo zitten en besloten op het net verder te gaan.<\/p>\n
Sindsdien biedt 3voor12 een mengvorm van radio, geschreven journalistiek, video’s en concertregistraties. Nieuws uit het buitenland, maar ook uit elke krocht in eigen land. De site heeft door heel Nederland zestien lokale redacties die bestaan uit fanatieke vrijwilligers. Kijk uit! Geen artiest blijft ongehoord… (Kim Bos)<\/p>\n
www.3voor12.nl<\/p>\n
8Weekly<\/p>\n
Verfrissend Nederlands online cultuurmagazine, met artikelen, reportages en recensies over film, muziek, literatuur en theater. Enthousiast gemaakt met verstand van zaken. Plus een fijne nieuwsbrief.<\/p>\n
www.8weekly.nl<\/p>\n
Ain’t It Cool News<\/p>\n
Vanuit het niets werd Harry Knowles in 1997 een belangrijke stem in filmland, dankzij de enorme bezoekersaantallen van zijn site. Hij combineert een onmiskenbare cinefilie met het enthousiasme van een voetbalsupporter en brengt vaak als eerste recensies van nieuwe Amerikaanse films, dankzij het infiltreren van test screenings.<\/p>\n
www.aint-it-cool-news.com<\/p>\n
Archive<\/p>\n
Er bestaat geen twijfel over de beste en belangrijkste filmsite ter wereld, dat is de Internet Movie Database. Die kent iedereen. Een andere onmisbare site, veel minder bekend, is de Internet Movie Archive, een onderdeel van het Internet Archive, de grootste digitale bibliotheek ter wereld.<\/p>\n
Het archief bewaart en ontsluit sinds 1996 cultureel waardevolle digitale producten, van websites (zie de wonderbaarlijke Wayback Machine, die op enorme schaal oude versies van websites bewaart) tot digitaal aangeboden films.<\/p>\n
Meestal gaat het om gedigitaliseerde films, niet om producties die louter voor digitale vertoning gemaakt zijn. Integendeel, de Internet Movie Archive vertoont juist veel films uit de beginjaren van de cinema, voorzien van essenti\u00eble informatie. Zo is hier het eerste Amerikaanse animatiefilmpje te vinden (Humorous Phases of Funny Faces, 1906), naast de fascinerende Prelinger Archives, eigendom van het Amerikaanse Library of Congress. Dat Prelinger-archief omvat ruim tweeduizend reclames, amateurfilms en educatieve producties. Alles gratis en copyright vrij te bekijken en downloaden.<\/p>\n
Ook voor andere films op de site geldt: als ze zijn te downloaden (zoals meestal het geval is), kun je erop vertrouwen dat ze copyright-vrij zijn. En dus te gebruiken voor remixen, found footage-filmpjes of videoclips. De Internet Movie Archive is een goudmijn voor wie wil spelen met bewegend beeld – de site zelf toont meer dan tweehonderd voorbeelden van Prelinger mash-ups.<\/p>\n
De Internet Movie Archive is een fraai voorbeeld van drie dingen waarin het internet excelleert: het gebruik van een goed doorzoekbare database, het ontsluiten van archieven en het aanbieden van bewegend beeld. En dan niet alleen amateurfilms en korte animaties, maar ook nieuwsverslagen, videoblogs, filmpjes uit videogames en ruim 1700 speelfilms. Daaronder populaire klassiekers als Alfred Hitchcocks The Man Who Knew Too Much (1934) en F.W. Murnau’s definitieve Dracula-verfilming Nosferatu, Eine Symphonie des Grauens (1922). (Kees Driessen)<\/p>\n
www.archive.org<\/p>\n
Arts & Letters Daily<\/p>\n
De beste Engelstalige artikelen, recensies en essays die elders op het web verschijnen. Overzichtelijk en dagelijks ververst door oprichter en hoofdredacteur Dennis Dutton, een Nieuw-Zeelandse filosofieprofessor.<\/p>\n
www.aldaily.com<\/p>\n
The Atlantic<\/p>\n
Absolute meerwaarde bij het politiek-culturele maandblad The Atlantic Monthly. Goede video’s en scherpe weblogs van onder anderen Andrew Sullivan (zie onder ‘Digby en Sullivan’) en Clive Crook.<\/p>\n
www.theatlantic.com<\/p>\n
Beppe Grillo<\/p>\n
Het weblog van een mollig Italiaans mannetje met een woeste bos grijze krullen en een warrige donkere baard. In zijn ogen steevast een vrolijke twinkeling. Maar laat je niet bij de neus nemen door zijn koddige verschijning, wat er uit Grillo’s mond komt is allesbehalve liefjes.<\/p>\n
Hoewel Grillo werd opgeleid tot accountant, brak hij begin jaren tachtig door als televisiekomiek met shows doorspekt met satirische grappen over de corrupte Italiaanse politiek. Eind jaren tachtig werd de komiek verbannen van het scherm, met beledigende grappen over de toen machtige socialisten had hij het te bont gemaakt. Een vrijbrief voor meer satire, maar dan in de theaters: Berlusconi werd een ‘psychodwerg’, het parlement ‘onze werknemers’.<\/p>\n
Sinds 2005 is Grillo ook actief op het internet, toen startte hij een hilarische en door-en-door politieke blog die dagelijks honderdduizenden bezoekers trekt. Behalve in het Italiaans ook in het Engels en Japans te lezen.<\/p>\n
Grillo’s ster is nog altijd rijzende: in september 2007 kreeg hij in Itali\u00eb naar schatting twee miljoen mensen op de been. Op onder meer zijn blog had hij een oproep gedaan om en masse te protesteren tegen de corrupte Italiaanse regering. De dag werd gedoopt tot Vaffanculo-Day, vrij vertaald lik-m’n-reet-dag. Eind januari verkoos Forbes de blog van Grillo tot zevende beste van de wereld in de ‘The Web Celeb’ top 25. Op zijn webstek bedankt hij zijn bezoekers en maakt van de gelegenheid gebruik om nog even naar zijn vaderland te sneren: ‘Italy, among the bottom of the table as a nation for connectivity, for the spread of the Internet culture. (…) A country founded on the advertising of the psycho-dwarf’s TV networks. A country like that, that gets ranked by Forbes in the seventh position for the Web, still has some hope’. (Kim Bos)<\/p>\n
www.beppegrillo.it<\/p>\n
Buzz Machine<\/p>\n
Blog van mediagoeroe Jeff Jarvis, altijd in staat vastgeroeste denkbeelden onderuit te schoffelen en een mooi voorbeeld van een wat oudere academicus die goed uit de voeten kan met internettoepassingen.<\/p>\n
www.buzzmachine.com<\/p>\n
Comedy Central<\/p>\n
Site van de gelijknamige televisiezender. Met name ‘the daily show’ van Jon Stewart is mateloos populair: hardop grinniken om het nieuws op het moment dat jij het wilt. Is voor veel Amerikaanse jongeren een belangrijker nieuwsbron dan de traditionele journaals.<\/p>\n
www.comedycentral.com<\/p>\n
The Complete Review<\/p>\n
Een site gevuld met rechttoe rechtaan recensies voorzien van een waardering van A tot D. Zoveel mogelijk gaan de recensies gepaard met links naar besprekingen elders. Daarnaast is er dagelijks een zeer uitgebreide blog met links naar literair nieuws dat middels snedige terzijdes ook van commentaar wordt voorzien<\/p>\n
Je zou kunnen opmerken dat de redactie soms een tikkeltje pedant doet. Bijvoorbeeld wanneer ze schrijven in theorie open te staan voor elk boek, maar vervolgens claimen: ‘But we do have certain standards. We have a fundamental aversion to bad books.’ Of wanneer ze bij een populair boek niet zeggen te begrijpen wat all the fuss is about. Maar misschien komt de lichte irritatie ook voort uit de anonimiteit van de recensies, dat heeft toch iets stiekems.<\/p>\n
Anderzijds zijn ze er bij The Complete Review in geslaagd om vanuit het niets een reputatie op te bouwen louter gebaseerd op de zeggingskracht van oordelen, waarvan de redactie aangeeft dat die niet objectief maar persoonlijk gekleurd zijn. Want ook de redacteuren hebben een agenda (‘We like to think it is one that insists on high standards, clear vision, creative strength, but it is probably much more mundane than that’) en daarom wordt de lezer op het hart gedrukt ook andere opinies te lezen. Bijna belerend worden we er door The Complete Review aan herinnerd dat elke gek er zomaar zijn mening op kwijt kan en we daarom alles, ook The Complete Review zelf, kritisch moeten bekijken, niemand mogen vertrouwen en alleen op onszelf moeten afgaan. Ja, we moeten van de redactie altijd de andere kant onderzoeken, verder dan het oppervlak gaan en hadden ze al gezegd dat niemand op internet te vertrouwen is?<\/p>\n
Toets hun meningen overigens zelf maar: bij de als allerbest besproken boeken staan Harry Mulisch (De ontdekking van de hemel, De Procedure), Cees Nooteboom (Het volgende verhaal, In Nederland, Rituelen) en Hugo Claus (Het verdriet van Belgi\u00eb). (Sander Pleij)<\/p>\n
www.complete-review.com<\/p>\n
The Coolhunter<\/p>\n
‘Alles wat mooi is’ wordt door deze prijswinnende blog verzameld, getoond en beschreven. Architectuur, design, kunst, mode… en nog meer moois. ‘Het referentiepunt voor de mondiale creatieve gemeenschap’. Terechte borstklopperij. Prachtig.<\/p>\n
www.thecoolhunter.net<\/p>\n
The Daily Beast<\/p>\n
De in oktober 2008 ge\u00efntroduceerde news aggregator bevat een mix van serieuze journalistiek, roddel, politiek, fotografie en weblogs. Reden van bestaan: het World Wide Web een stukje overzichtelijker maken. Missie geslaagd.<\/p>\n
www.thedailybeast.com<\/p>\n
Daily Kos<\/p>\n
Progressief, gedurfd groepsblog gestart door oorlogsveteraan en, inmiddels, internetberoemdheid Markos Moulitsas oftewel ‘kos’. Moulitsas wilde een antwoord geven op de ‘onderdrukkende en oorlogsgekke Bush regering’. Dagelijks bezoeken tussen de twee en vier miljoen mensen de site, en dat maakt het een van de grootste politieke gemeenschappen op het web. Obama heeft er een tijd lang zijn dagboek bijgehouden. Nu al een internetschoolvoorbeeld.<\/p>\n
dailykos.org<\/p>\n
DBNL<\/p>\n
De grootste bron voor wie ge\u00efnteresseerd is in de Nederlandse literaire geschiedenis. Primaire en secundaire literatuur in zijn geheel op het net. Beter dan de bibliotheek, want in de digitale vorm kun je heel precies zoeken.<\/p>\n
www.dbnl.nl<\/p>\n
Digby en Sullivan<\/p>\n
Wat hebben een homoseksuele katholieke Brit en een vrouw van middelbare leeftijd uit de progressieve Californische enclave, Santa Monica, met elkaar gemeen? Een gouden pen gecombineerd met het vermogen om het dagelijkse nieuws vlijmscherp te analyseren. Andrew Sullivan blogt al sinds 2000. Zijn Daily Dish, nu deel van The Atlantic Monthly-site, werd onlangs onderscheiden als beste blog. Sullivan is een fiscale conservatief die de greep van ‘Christianists’ op de Republikeinse partij verafschuwt. Zijn huwelijk, geloof en bewondering voor Obama zijn terugkerende thema’s. Sullivans productie is hoog; hij blogt vele keren per dag. Vaak put hij voor materiaal uit de e-mails van lezers (hij krijgt gemiddeld vijfhonderd mails die door zijn assistant Patrick worden geselecteerd). Voor The Atlantic schreef hij vorig jaar een soort bloggers-manifesto, ‘Why I blog’ (theatlantic.com\/doc\/200811\/andrew-sullivan-why-i-blog).<\/p>\n
De identiteit van blogger Digby was lang niet bekend. Tot Digby in 2007 een onderscheiding aanvaardde in naam van progressieve bloggers. Digby (een pseudoniem) bleek een vrouw van middelbare leeftijd te zijn. Digby’s blog Hullabaloo is voor veel bloggers het ideaal. Ze schrijft goed, analyseert zelfs de moeilijkste materie snel en helder, is uitgesproken en wijkt nooit af van haar progressieve waarden, waarvan een absolute verdediging van de grondwet de kern vormt.<\/p>\n
Haar terrein is de mediapolitieke wereld in de breedste zin. Als geen ander prikt ze door de onzin heen die door de televisiecommentatoren met hun enorme ego’s dagelijks wordt uitgebraakt. Nooit verlaagt ze zich tot een scheldkanonnade, altijd is het beargumenteerd.<\/p>\n
Niettemin spat de woede soms van het scherm af. Ze wordt door veel bloggers geciteerd. What Digby said zijn gevleugelde woorden. Het betekent: klik en lees.<\/p>\n
Individuele stemmen in bloggerland sterven uit nu bloggers steeds vaker in groepsverband werken. Sullivan en Digby blijven de blog in zijn puurste vorm trouw. (Freke Vuijst)<\/p>\n
www.digbysblog.blogspot.com, andrewsullivan.theatlantic.com<\/p>\n
DVD Beaver<\/p>\n
Laat u niet misleiden door de titel en de amateuristische vormgeving: DVD Beaver is een vooraanstaande filmrecensiesite, die zich onderscheidt door de gedetailleerde technische beoordeling van releases. Vooral de vergelijkingen van screen prints zijn verhelderend.<\/p>\n
www.dvdbeaver.com<\/p>\n
Edge<\/p>\n
Fantastische online broedplaats waar de grootste geesten van de VS over van alles en nog wat discussi\u00ebren. Hoofdredacteur, impresario en intellectueel societybeest John Brockman stelt elk jaar \u00e9\u00e9n vraag aan een keur aan wetenschappers en denkers – de ‘Edge annual question’ – en hun antwoorden verschijnen ook in boekvorm, die als warme broodjes over de toonbank vliegen.<\/p>\n
www.edge.org<\/p>\n
Engineering Now<\/p>\n
Nieuwsplatform over ‘extreme engineering’ en andere zaken op het gebied van architectuur, infrastructuur en energie & milieu waar b\u00e8tajongens en -meisjes hun hart aan kunnen ophalen.<\/p>\n
www.engineeringnow.nl<\/p>\n
Eurozine<\/p>\n
Netwerk van Europese culturele tijdschriften dat denkers uit oost en west verbindt en de Europese gedachte in bange dagen levend houdt.<\/p>\n
www.eurozine.com<\/p>\n
Global Security Network<\/p>\n
Wie boven op oorlog en shock & awe wil zitten, komt onvermijdelijk hier uit. Elk gerucht in de wereld over een nieuwe Russische onderzee\u00ebr, een Noord-Koreaanse atoombom, de nieuwe defensienota van Zambia, de reikwijdte van de Kassamraket van Hamas, de witte fosforgranaat van Isra\u00ebl op Gaza, het wie en wat van de Pakistaanse terreurgroep Lashkar-e-Tayba, de lijst waar Nederland op stond als lid van de coalitie die Operation Iraqi Freedom in 2003 steunde, enfin u bedenkt het maar, kan op het Global Security Network worden gevonden. Een nadeel misschien: de site is wel heel vol en zal de beginnende conflictonderzoeker een beetje afschrikken. Gelukkig maar, anders wordt het daar veel te druk.<\/p>\n
Wie alles over conflicten, oorzaken, verloop en hun mogelijke oplossingen wil weten, kan ook een eind komen bij de International Crisis Group en zich daar via de link crisiswatch op de hoogte laten houden. Nadeel: je krijgt de meningen er vaak bij.<\/p>\n
Als je dat erg vindt is het International Relations and Security Network ook erg nuttig. Uit Zwitserland, dus zo neutraal als het maar zijn kan, en simpel te ontsluiten via de knopjes by subject en by region. De meeste ambassades kunnen sluiten nu dit bekend is. (Ko Colijn)<\/p>\n
www.globalsecurity.org, www.crisisgroup.org, www.isn.ethz.ch<\/p>\n
Global Voices Online<\/p>\n
Bloggers van Afrika tot New York bediscussi\u00ebren de grote dingen en de kleine zaken. Opgezet door jonge idealisten om de westerse bias in de mondiale berichtgeving tegen te gaan, en een bewijs dat ‘burgerjournalistiek’ onder bepaalde voorwaarden wel geslaagd en inspirerend kan zijn.<\/p>\n
www.globalvoicesonline.org<\/p>\n
The Huffington Post<\/p>\n
Meest invloedrijke en populaire weblog. Zie pagina 64-67 in dit nummer.<\/p>\n
www.huffingtonpost.com<\/p>\n
Islamic Sharia Council<\/p>\n
Een site uit het Londense stadsdeel Leyton, waar islamitische geestelijken rechtszittingen houden in een gewone woonwijk. Mensen die wat verder wonen kunnen op de site hun vragen voorleggen. Er staat een islamitische zender op de site, en behartenswaardige weetjes over polygamie. Ook als je wilt weten of abortus is geoorloofd als je toch van je vrouw af wil, krijg je antwoord.<\/p>\n
www.islamic-sharia.org<\/p>\n
Lens culture<\/p>\n
Een toonaangevend en signalerend online tijdschrift over moderne fotografie, kunst en media. De enorme diversiteit aan onderwerpen en benaderingswijzen maakt deze site zo interessant. Niet alleen autonome fotografie maar ook journalistiek en reclame.<\/p>\n
www.lensculture.com<\/p>\n
Marginal Revolution<\/p>\n
Thuisstek van de Amerikaanse economen Tyler Cown en Alex Tabarrok. Korte, vindingrijke postjes met gedachtes, citaten en links over de economie en de wereld. Toute intellectueel Amerika leest het.<\/p>\n
www.marginalrevolution.com<\/p>\n
MediaStorm<\/p>\n
Geweldige multimediale, fotojournalistieke producties, met prachtige fotografie en indringende video en audiofragmenten. Een nieuwe manier van verhalen vertellen, met internationaal bekende fotografen. De site heeft al meerdere prijzen gewonnen, waaronder een Emmy Award voor de beste documentaireproductie op het web.<\/p>\n
www.mediastorm.org<\/p>\n
Memri<\/p>\n
Staat voor The Middle East Media Research Institute. Een wonderlijke site die alle felle uithalen uit de islamitische wereld naar de westerse verzamelt. Zowel in woord als film. Het hoofdkantoor is in Washington, maar naar eigen zeggen is de site ‘onafhankelijk, onpartijdig en non-profit’.<\/p>\n
www.memri.org<\/p>\n
Mob Candy<\/p>\n
De maffia romantisch? Niet meer sinds the mob via de Sopranos op de bank van de psychiater belandde. Kleinburgerlijkheid, middenstandsblues, willekeurige moordzucht en afbrokkelend gezag lijken tegenwoordig de geijkte ingredi\u00ebnten voor succesvol gangsterdrama. Vergeet The Godfather, vergeet Goodfellas. En ook in non-fictie is het buitenwettelijke heldendom ver te zoeken, sinds de Italiaanse bestseller Gomorra (boek en film) het laatste sprankje allure heeft weggenomen.<\/p>\n
Voor wie wil blijven geloven in bullet proof-sprookjes is er Mob Candy, een glossy en website over georganiseerde misdaad in de Verenigde Staten. Het New Yorkse blad staat bekend als ‘Maxim meets the mob’\u201a en heeft volop aandacht voor de fraaie kanten van het boevenleven. Het is een leidraad voor wie een goede hide-out zoekt (restaurants en hotels waar je discreet kunt verpozen), ge\u00efnteresseerd is in de geschiedenis van Al Capone, Johny Fratto of Meyer Lanski of wil weten welke stripclubs de moeite van het bezoeken waard zijn. Mob Candy is opgericht door uitgever Frank DiMatteo, die opgroeide tussen de verschillende New Yorkse maffiosi en de nimmer afnemende aandacht voor deze criminele subcultuur wil verzilveren. Hij heeft ook een Nederlandse auteur in zijn gelederen. David Hompes, student aan de Utrechtse School voor Journalistiek, schrijft onder de naam David Amoruso over de geschiedenis van de Amerikaanse maffia. (Harry Lensink)<\/p>\n
www.mobcandymag.com<\/p>\n
Monocle<\/p>\n
Prachtige multimediale site van het al evenzo prachtige blad Monocle. Design, cultuur, business en andere belangrijke zaken worden innovatief verteld en verbeeld. Lichte en zware aanpak en onderwerpen kunnen bijna niet aantrekkelijker gepresenteerd worden.<\/p>\n
www.monocle.com<\/p>\n
Mother Jones<\/p>\n
Documentairemaker Michael Moore was ruim twintig jaar geleden hoofdredacteur van dit lekkere linkse en progressieve tijdschrift uit de Verenigde Staten. Het blad staat bekend om haar uitmuntende onderzoeksjournalistiek, en heeft ook online meer dan genoeg te bieden. Veel prijzen gewonnen. Mother Jones heeft het begrepen, en blijft sympathiek.<\/p>\n
www.motherjones.com<\/p>\n
Michael Totten<\/p>\n
Weblog van journalist Totten die vanuit het Midden-Oosten de actualiteit verslaat en becommentarieert. Hij noemt zichzelf conservatief, is pro-Isra\u00ebl en staat honderd procent achter the surge in irak, maar dat maakt zijn uit de eerste hand verslaggeving en observaties niet minder indrukwekkend.<\/p>\n
www.michaeltotten.com<\/p>\n
The Nation<\/p>\n
Links-liberaal tijdschrift uit de VS, met de nadruk op politiek. De editorial board bestaat uit vooraanstaande intellectuele wereldverbeteraars als Toni Morrison, en Naomi Klein schrijft een column. Goede inzet van multimedia, goede feeds: ze hebben een rubriek met de belangrijkste artikelen van het moment elders op het web.<\/p>\n
www.thenation.com<\/p>\n
New Statesman<\/p>\n
Links Brits tijdschrift dat het online zo mogelijk nog beter doet. Veel goede blogs, en een erg fijne vormgeving.<\/p>\n
www.newstatesman.com<\/p>\n
De nieuwe reporter<\/p>\n
Een groepsblog over journalistiek en dan met name de nieuwe media. De nadruk ligt op discussies en artikelen over de invloed van nieuwe media en bredere sociaal-culturele ontwikkelingen in de journalistiek.<\/p>\n
www.denieuwereporter.nl<\/p>\n
The New Yorker<\/p>\n
De moeder aller opinietijdschriften is \u00f3\u00f3k online een lichtend voorbeeld. De hoofdprijs voor vormgeving, gebruiksvriendelijkheid en inzet van multimedia. De geanimeerde cartoons zijn uniek. Alle stukken uit het blad zijn online te vinden: journalistieke en literaire hoogstandjes met altijd even een andere invalshoek<\/p>\n
www.newyorker.com<\/p>\n
openDemocracy<\/p>\n
‘I turned 25, uh-hu. Wish me luck\u2026’ Op de dag dat journaliste Anastasia Baburova haar leven gaf in een poging de moordenaar van mensenrechtenadvocaat Stanislav Markelov te stoppen, publiceerde Opendemocracy fragmenten uit de blog die ze bijhield. Ze boden een sterk op het gemoed werkend inkijkje in de denkwereld van een jonge Russische die streed tegen Poetins politiestaat. De volgende dag bracht de site een indrukwekkend achtergrondverhaal van de journaliste Mariana Torocheshnikova over de verschillende zaken waarin Markelov als advocaat optrad en de mensen die belang bij zijn dood hadden.<\/p>\n
Precies dit is de kracht van Opendemocracy. De site laat stemmen van vrijdenkers uit de hele wereld horen die historische gebeurtenissen aan den lijve ervaren. Zo bericht de Chinese strijder voor mensenrechten Wei Jingsheng er over het groeiende verzet tegen het autoritaire regime en de extreem scheve inkomensverhoudingen in het land. Misschien is het wensdenken, maar toch is het bijzonder om te lezen dat naar zijn inschatting de Chinese volkswoede en het verlangen naar democratie sterker is dan ooit. Terwijl de opiniemakers in Nederland het wapengekletter in Gaza dunnetjes overdeden, was op Opendemocracy een breed palet van bijdragen te lezen over de achtergronden van het conflict en de mogelijke oplossingen. Het haalde geen enkele krant – vast te wee voor de vaderlandse journalistiek – maar op de site was ook te ontdekken dat de Family Circle, een organisatie van Palestijnse en Isra\u00eblische gezinnen die zelf familieleden hebben verloren aan de oorlog, de morele moed had op te roepen tot verzoening en vrede.<\/p>\n
Het forum voor vrije denkers heeft in de jaren van zijn bestaan zo’n faam opgebouwd, dat niet de minsten het als lanceerbasis voor hun idee\u00ebn zien. Zo riep schrijver Ian McEwan er op klimaatverandering serieus te nemen en lanceerde Prins Hassan van Jordani\u00eb er zijn plan voor de oprichting van een internationaal agentschap dat werkt aan een duurzame vrede tussen Palestijnen en Isra\u00ebli’s. Opendemocracy opereert op het snijpunt van academische kennis, journalistieke nieuwsgierigheid en maatschappelijk engagement. Anastasia komt er niet mee terug, maar als vrijplaats voor idee\u00ebn brengt Opendemocracy een vrije en democratische samenleving misschien een klein stapje dichterbij. (Tomas Vanheste)<\/p>\n
www.opendemocracy.net<\/p>\n
Our World<\/p>\n
Schitterend blog van de ‘United Nations University’ over het klimaat en duurzaamheid. Won onlangs nog een prijs voor blog met het mooiste design bij de internationale weblog awards. In scherpe bewoordingen en met innovatieve beelden dragen de makers oplossingen aan voor klimaatverandering, het energievraagstuk en voedselzekerheid.<\/p>\n
www.ourworld.unu.edu<\/p>\n
Parlando<\/p>\n
Alle debatten in de Tweede Kamer worden sinds jaar en dag op het web gezet in de Parlando-archieven. Een geweldige manier om erachter te komen wat politici nu \u00e9cht zeggen. Voorbij de soundbite. Geduld en secuur lezen is wel een vereiste.<\/p>\n
parlando.sdu.nl\/cgi\/login\/anonymous<\/p>\n
Pitchfork Media<\/p>\n
Online muziekmagazine opererend vanuit Chicago met elke dag verse nieuwtjes, recensies of interviews (ook in film) over vooral alternatieve muziek.<\/p>\n
Staat bekend om zijn snijdende kritiek en het vermogen om carri\u00e8res te maken of te breken.<\/p>\n
www.pitchforkmedia.com<\/p>\n
Project Syndicate<\/p>\n
Een internationale samenwerking van 404 kwaliteitskranten uit 149 landen (uit Nederland de Volkskrant, NRC en FD). Op Project Syndicate verschijnen compacte analyses van de actualiteit, van schrijvers, politici en wetenschappers, vari\u00ebrend van Kofi Annan, Umberto Eco tot Jeffrey Sacks.<\/p>\n
www.project-syndicate.org<\/p>\n
Sargasso<\/p>\n
Eind juni vorig jaar wist groepsblog Sargasso aan de hand van een anonieme tip te melden dat de PvdA tegen het EU-referendum zou gaan stemmen. Het bericht werd niet opgepikt door andere media, die er mooi mee hadden kunnen scoren: drie maanden later stemde de PvdA tegen. Er zijn veel redenen om het met afstand beste Nederlandse blog serieus te nemen. Sargasso is een verzameling bloggers die het nieuws op allerlei manieren, en vanuit allerlei invalshoeken, becommentari\u00ebren. Geheel en al vrijwillig. Het enthousiasme en idealisme spatten ervan af. Oprichter Carl K\u00f6nigel (blogger carlos): ‘Het is mijn doel om met Sargasso iets toe te voegen aan het nieuws. Enerzijds om je eigen interpretatie mee te geven en anderzijds om de feiten eruit te pikken die in de kranten en de journaals onderbelicht blijven’. En dat lukt ze. Alleen al ‘de waan van de dag’ – de kolom rechts op de site met allerlei nieuwtjes en berichten die de bloggers op hun webtochten tegenkomen – is briljant. Toegegeven: uw Vrij Nederland-redacteur kijkt er vaak ter inspiratie. Maar Sargasso is meer dan een verzameling grappige en belangrijke nieuwtjes. De bloggers schrijven met gevoel voor urgentie stukjes en analyses over onrecht, privacy, klimaat en andere zaken waar ze zich kwaad over maken. De stroom aan foto’s, gedichten en citaten die er ook te vinden zijn, maken van Sargasso een zeer aangename plek. Hoewel niet alles van het hetzelfde hoge niveau is, zit er veel goeds tussen en altijd vanuit het hart geschreven. Indrukwekkend was het staaltje onderzoeksjournalistiek van een van de vaste bloggers Steeph. Hij ploos de hele Europese Grondwet uit en voorzag het van commentaar. Toegegeven: uw VN-redacteur kon pas echt over de Grondwet oordelen na lezing ervan. Maar het allermooiste aan Sargasso zijn de discussies. Beleefd, intelligent, geestig, zonder moderatoren en vervelende reaguurders die met dom gebl\u00e8r de boel verzieken. (Maurits Martijn)<\/p>\n
www.sargasso.nl<\/p>\n
Slate<\/p>\n
Het origineelste, diepgravendste en grappigste internetmagazine van de VS. Aanrader: de ‘summary of what’s in the major publications’, dat dagelijks in het holst van de nacht wordt gepost.<\/p>\n
www.slate.com<\/p>\n
Spengler<\/p>\n
Niemand weet wie achter het cultuurpessimistische pseudoniem Spengler schuilt. De mare is dat een Bekende Europese Denker aldus zijn conservatief-nuchtere kritiek op wereldpolitiek en islam ventileert. Zijn lange, doortimmerde, erudiete, originele en superieure stukken staan in Asia Times, vaak met pauzes tijdens de christelijke feestdagen. Of hij nu over Obama & Michelle, Wilders of de economische crisis schrijft: alle zijsporen waarop je door kunt klikken zijn de moeite waard.<\/p>\n
www.atimes.com\/atimes\/others\/spengler.html<\/p>\n
Steyn Online<\/p>\n
Zijn moslims geitenneukers? Dat komt van ayatollah Khomeini, verklaart Mark Steyn, Canadees politiek-incorrect islamcriticus, rebels voorvechter van de vrijheid, schrijver van megaseller America Alone (over Eurabia). Zo’n commentaar leidt de ex-dj, thans politieke denker, in met: ‘Dit artikel bevat seks met minderjarigen en bestialiteit. Enjoy!’ De juridisch vervolgde Steyn schrijft hilarisch over tal van politieke en culturele gruwelen. De site biedt al zijn gepeperde bijdragen aan de conservatieve media plus eigen muziek \u00e9n mokken.<\/p>\n
www.steynonline.com<\/p>\n
TED<\/p>\n
Denkers en doeners vertellen hun oorspronkelijke idee\u00ebn en initiatieven aan een publiek dat daar fors voor betaalt. Wij niet gelukkig: op ted.com laten we ons gratis inspireren, voor het slapen gaan op de iPhone of in opperste concentratie achter de pc. Ongelooflijk en prachtig vormgegeven.<\/p>\n
www.ted.com<\/p>\n
Ubu<\/p>\n
Het klinkt misschien als de website van een Afrikaanse stam, maar op ubu.com is iets heel anders exotisch te vinden: experimentele beelden en geluiden. De site verzamelt al jaren alles wat er in de moderne geschiedenis maar in het genre is geproduceerd en sindsdien is verdwenen naar stoffige zolders, duistere archieven of, op zijn best, museumkelders, onbereikbaar voor het grote publiek. Ubu.com is de YouTube van de artistieke underground.<\/p>\n
Er is zoveel meer te doen met beeld en geluid dan speelfilms en muziek maken. Laat u prikkelen door klassiekers als het revolutionaire Ballet M\u00e9canique (1924) van Fernand L\u00e9ger en Man Ray (‘De eerste film zonder scenario’), of het po\u00ebtische Regen (1929) van Joris Ivens. Luister even naar Vladimir Majakovski die in 1913 krakend een gedicht voordraagt. Maak kennis met het uitdagende film- en videowerk uit de jaren zestig en zeventig met de vallende en huilende Bas Jan Ader, het Fluxus-gedoe van John Cale en Yoko Ono, de erotische probeersels van Frans Zwartjes of een totaal onbekend raar filmpje uit 1965, scenario Samuel Beckett, met Buster Keaton in de hoofdrol die langs een muur rent. Hang even achterover bij een vergeten documentaire uit 1963 waarin u Alberto Giacometti aan het werk ziet. En duik dan in het hippe spul van videokunstenares Pipilotti Rist, de voorspellende vliegtuigkapergeschiedenis Dial H-I-S-T-O-R-Y van Johan Grimonperez uit 1997, filosoof Jean Beaudrillard die in 1994 zijn gedichten voorleest met begeleiding van een bandje op een festival of, de laatste toevoeging bij het schrijven van dit stukje, de audiowerken (2004-2008) van een zekere Brian Joseph Davies, met hoogtepunten als Greatest Hit (Alle nummers van Greatest Hits-albums tegelijkertijd afgespeeld) en 10 Banned Albums Burned Then Played. Heerlijk voor als u even inspiratie zoekt. (Henk van Renssen)<\/p>\n
www.ubu.com<\/p>\n
Very Short List<\/p>\n
De kopjes op de homepage zeggen genoeg: ‘short sweet e-mails’, ‘great discoveries’ en ‘high\/low culture’. Very Short List bezorgt dagelijks een mail, die de lezer verwijst naar een pareltje op het web. Vallend in de categorie waarop de ontvanger zich heeft geabonneerd: science, web, food, books en binnenkort zelfs kids. Soms puur ter vermaak, maar vaak genoeg van het kaliber waar u bij uw kritische vrienden mee aan kunt komen. Met dit eenvoudige concept voorziet Kurt Anderson, samen met een team van redacteuren, sinds 2006 in een moderne vorm van een aloude behoefte: scoringsdrang. Want het is ondertussen een nieuwe volkssport binnen de nieuwemediageneratie: het ‘spotten’ en ‘sharen’ van bijzondere fenomenen op het web. Elke bezitter van een profiel op vriendensites als Facebook of Hyves kent deze trend. Maar ook de netwerk-schuwen onder ons hebben ooit wel eens een massamail ontvangen van een bekende, met een persoonlijke noot in de trant van: ‘Heb me kapot gelachen, stuur door!’ VSL biedt uitkomst als u uw vrienden eens wilt imponeren met een vondst op het web. Al is het maar een YouTube-filmpje van een geniale singer\/songwriter waar niemand nog van gehoord heeft. Een cultfilm die nooit zal draaien in de Nederlandse bioscopen. Of een obscure weblog die niemand een blik waardig zal keuren, maar bij nadere inspectie iets volstrekts origineels blijkt te bevatten. Iets waaruit uw goede smaak blijkt en dat bewijst dat u als geen ander de weg weet op de digitale snelweg. Dat hoeft dus niet zo te zijn. VSL doet het voor u. (Kitty Arends)<\/p>\n
www.veryshortlist.com<\/p>\n
Waterlandstichting<\/p>\n
Links-progressieve denktank waarin oude rotten (Dick Pels, Ellen Walraven, Pieter Hilhorst) zij aan zij met vers bloed (Marina Lacroix, Rutger Claassen) zich druk maken over politieke en maatschappelijke kwesties. Zo worden in grondige essayistische betogen, korte analyses en scherpe cartoons de seksualisering van de samenleving en de teloorgang van het onderwijs behandeld. Per e-mail wordt het maandelijkse e-zine Waterstof verstuurd.<\/p>\n
www.waterlandstichting.nl<\/p>\n
We Tell Stories<\/p>\n
Een van de weinige geslaagde vormen van fictie die gebruik maakt van internet. Speciaal geschreven verhalen van bekende schrijvers, zonder gebruikelijke scenario’s, die zich ontwikkelen als een computerspel. Prachtig gedaan.<\/p>\n
www.wetellstories.co.uk<\/p>\n
Wired<\/p>\n
D\u00e9 site voor iedereen die ge\u00efnteresseerd is in wetenschap, technologie en internet. Voor de verandering erg optimistisch, en daarom zo leuk om te lezen. Hoewel de papieren broer van Wired door een tekort aan advertentie-inkomsten al jaren op de rand van de afgrond balanceert, lijkt er online geen vuiltje aan de lucht.<\/p>\n
wired.com<\/p>\n
Worldchanging<\/p>\n
Denktank voor praktisch idealisme en rijk aan fijne tips voor het hier en nu en weidse vergezichten. Voor papierliefhebbers is er ook het worldchanging boek, met innovatieve oplossingen, idee\u00ebn en uitvindingen voor een duurzame toekomst. Volgens Al Gore onmisbaar in elke boekenkast.<\/p>\n
www.worldchanging.com<\/p>\n
Charlotte Mutsaers (66), schrijver<\/p>\n
‘Ik gebruik internet vooral voor praktische zaken: om te mailen, informatie te vergaren, lekkere vegetarische recepten op te zoeken, een bloemetje te sturen naar het buitenland en last but not least om rampen met artsen te voorkomen. Die mensen weten ook niet alles. Dus je moet zorgen dat je verdomd goed voorbereid op het spreekuur komt. Er wordt vaak beweerd dat leken niet kunnen beoordelen of medische sites betrouwbaar zijn . Kom op zeg! Dat hangt van de leek af. Iemand met een beetje hersens ziet natuurlijk gauw genoeg of een site betrouwbaar is of niet. Moet jij binnenkort naar de kaakchirurg? Goed zo, dan kan ik je een tip geven. Gewoon van tevoren de naam van die dokter intoetsen ‘+ tuchtcollege’. Dan weet je in elk geval of je straks geen beunhaas aan je kies hebt hangen. Zo heb ik bij bekenden al heel wat medische missers kunnen voorkomen. Een heel goede medische site vind ik mijnspecialist.nl. Voor een relatief klein bedrag, vanaf vijftig euro, kun je daar binnen de vijf dagen antwoord krijgen op je vraag en voor 125 euro binnen een etmaal. Echt super! Weet je wat ook een interessante site is? Hondenbeet.net. Daarop staat beschreven wat een man heeft meegemaakt nadat hij per ongeluk door zijn eigen speelse hond was gebeten. Die hond viel niets te verwijten, maar de artsen wel. Die denken dan dat ze er met een tetanusprikje en wat antibiotica vanaf zijn. Ho maar. Alle tenen van deze man moesten worden geamputeerd en hij is er bijna aan overleden. Ik ben zo iemand heel dankbaar dat hij dit naar buiten brengt.<\/p>\n
Genoeg over ziektes. Boevenvangen.nl is ook een prachtsite. Je kunt er foto’s zien van skimmers, verkrachters, dieven en ander schorem dat een misdaad heeft begaan. Zoiets als Opsporing Verzocht maar dan zonder al die akelige reconstructies. De naam alleen al is geweldig. Boeven vangen. Alsof een politieagent op boeven jaagt met een klapperpistooltje en jij mee mag gamen.’ (KB)<\/p>\n
Tips: www.mijnspecialist.nl, www.hondenbeet.net, www.boevenvangen.nl<\/p>\n
Over Charlotte Mutsaers: www.charlottemutsaers.nl<\/p>\n
Robbert Dijkgraaf (49), hoogleraar natuurkunde<\/p>\n
‘De tijd dat je naast een topwetenschapper in zijn kantoor moest zitten om te weten waar hij precies mee bezig was, is in mijn vak voorbij. Ik kan net zo goed verhuizen naar een onbewoond eiland, als ik mijn computer maar bij me heb. Wij natuurkundigen zijn echt niet meer in de bibliotheek te vinden. Onze artikelen verschijnen, voordat ze in ontzettend dure wetenschappelijke tijdschriften worden gepubliceerd, eerst op het internet.<\/p>\n
Grappig genoeg bestaat de meest volledige site al sinds 1992: arxiv.org. Deeltjesfysici wilden hun bevindingen delen met collega’s, op een snelle manier. Gratis!<\/p>\n
Dat gemakkelijk delen is er niet in iedere tak van wetenschap, biologen zijn geneigd onderzoeken voor de offici\u00eble publicatie niet vrij te geven. Wij deeltjesfysici zijn wat dat betreft heel vrijgevig. Natuurlijk moet je oppassen dat concepten als Arxiv niet bevuild worden door crackpots, amateurs die niet helemaal weten waar ze het over hebben. Iedereen kan een artikel opsturen, maar er wordt wel op een aantal dingen gelet, bijvoorbeeld of de mail wordt verstuurd vanaf een universiteitsadres. Het is een vreselijk simpele website, aan de vormgeving is sinds het ontstaan vrijwel niets veranderd, hoewel achter de schermen veel verbeterd is. Behalve de stukken lezen kun je er niets. Daarom wordt er op verschillende blogs op het net over doorgepraat.<\/p>\n
Met persoonlijke weblogs heb ik niet zo veel. De wetenschappers met de echt interessante idee\u00ebn vind je er meestal niet.<\/p>\n
Er is \u00e9\u00e9n uitzondering en dat is het weblog van Terry Tao, een wonderkind in de wiskunde, zeg maar gerust: de Mozart van de wetenschap. Hij heeft zichzelf bewezen in de ‘echte’ wereld, dan mag zo’n blog best. Maar verder doen vele blogs mij een tikkeltje populistisch aan. Stiekem lees ik wel zo nu en dan het blog van Peter Woit, het is een anti-snaartheorieblog en dat moet ik, als fervent beoefenaar van de snaartheorie, uiteraard scherp in de gaten houden.’ (KB)<\/p>\n
Tips: arxiv.org, terrytao.wordpress.com, www.math.columbia.edu\/~woit\/wordpress<\/p>\n
Rob Wijnberg (26), columnist, filosoof<\/p>\n
‘Het internet heeft een imagoprobleem. Het wordt gezien als een vluchtig medium dat alleen bestaat om te communiceren en even snel iets op te zoeken. Daar wordt het grotendeels ook voor gebruikt, maar dat wil niet zeggen dat het niet meer te bieden heeft.<\/p>\n
Daarom vind ik At Google Talks zo goed. Het is het YouTube-kanaal van Google waar debatbepalende, wereldberoemde mensen hoorcolleges van ruim een uur geven. Barack Obama, John McCain en Hillary Clinton spraken er al, maar ook bijvoorbeeld Salman Rushdie. Gemiddeld staat er elke week iets nieuws op.<\/p>\n
Bijna twee jaar geleden ben ik afgestudeerd in de filosofie en het klinkt misschien raar, maar ik mis de colleges. Nu kan ik thuis vanuit mijn luie stoel luisteren naar sprekers die mijn universiteit nooit had kunnen binnenhalen. Het enige verschil is dat ik geen vragen kan stellen.<\/p>\n
Gelukkig wordt ook dat voor me gedaan, want bij de colleges is altijd publiek aanwezig, ik denk werknemers van Google, en te horen aan de vragen zijn het jonge weldenkende mensen. Vaak vragen ze wat ik ook al had willen weten.<\/p>\n
Het is grappig om te zien dat de lezingen steeds professioneler worden aangepakt: er komt meer publiek, de locaties zijn minder smoezelig dan in het begin en de sprekers beroemder.<\/p>\n
Nog een voorbeeld van een website waar je de tijd voor moet nemen, is de Stanford Encyclopedia of Philosophy. Het is geen encyclopedie in de meest gangbare zin van het woord. Er worden grote filosofische kwesties besproken in overzichtsartikelen die niet bepaald snel doorlezen. Maar dat soort pagina’s moet je wel weten te vinden. En dat is nou juist het problematische van het internet. Je zoekt iets als je weet wat je wilt vinden, en zo kom je nooit op een bijzondere plek terecht.’ (KB)<\/p>\n
Tips: youtube.com\/user\/AtGoogleTalks, plato.stanford.edu<\/p>\n
Over Rob Wijnberg: boeiuh.com, www.nrcnext.nl<\/p>\n
Stacey Rookhuizen (22), platenbaas<\/p>\n
‘Ik kom er eerlijk voor uit; ik ben zo’n ‘Hyves-typje’. Ik ben pas twee\u00ebntwintig, dus dan mag het nog wel, toch? Een groot deel van de tijd die ik online doorbreng, besteed ik aan het bijwerken van mijn profielen. Want behalve op Hyves heb ik ook op Facebook en MySpace een pagina. Een paar jaar geleden hield ik iedereen nog op de hoogte van de ontwikkelingen bij mijn platenlabel via een digitale nieuwsbrief. Weet je hoeveel tijd daar in gaat zitten? Alleen de opmaak van zo’n brief kost al uren werk. Als ik nu iets te melden heb, typ ik een bericht, vervolgens selecteer ik al mijn vrienden – nou ja, vrienden, op Hyves heb ik er iets van tweeduizend dus het zijn meer mensen die me volgen – en dan zijn ze gelijk op de hoogte.<\/p>\n
Ik zit nu al zes jaar in ‘het wereldje’ en om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen in de muziekindustrie heb ik mijn vaste plekjes op het web. Op cdexpress.com is de grootste online database met cd’s en vinyl. Ik koop er regelmatig nieuwe platen en cd’s, vooral collector’s items. Op Toazted.com staan enorm veel gefilmde interviews met allerlei artiesten, echt van palingsound tot rock-‘n’-roll. De sfeer tijdens de interviews is altijd extreem ontspannen. Dat komt doordat ze niet filmen met van die gigantische camera’s en andere heisa. Op jimmyalter.com lees ik het laatste nieuws over de meer alternatieve muziek, dat is mijn ding, die site is altijd up-to-date. Om nieuw talent te scouten voor mijn platenlabel kijk ik echt overal. Soms kom ik via via op iemands MySpace-profiel terecht en hoor ik daar iets geweldigs, of ik krijg een YouTube-filmpje doorgestuurd. Pas geleden heb ik een nieuwe website gelanceerd, Dutch Delight, en daar kunnen beginnende artiesten een filmpje van zichzelf in actie uploaden. Bronnen zat op het internet. Maar weet je, het liefst ga ik toch in real life scouten.’ (KB)<\/p>\n
Tips: cdexpress.com, toazted.com, jimmyalter.nl<\/p>\n
Over Stacey Rookhuizen: www.myspace.com\/staceyrecords, www.staceyrookhuizen.hyves.nl, www.staceyrecords.com, www.dutchdelight.nu<\/p>\n
Erwin Blom (48), internetondernemer<\/p>\n
‘Bij mij gaan werk en passie samen. Ik ben een fanatiek internetgebruiker \u00e9n ik verdien er mijn geld mee, vroeger als Hoofd Digitaal VPRO en nu als oprichter van The Crowds, een bedrijf dat is gespecialiseerd in social media. Ik volg gigantisch veel websites, maar bezoek ze sporadisch. Dat klinkt misschien raar, maar dat is het niet. Ik maak ontzettend veel gebruik van RSS-feeds. Dat is een systeem waarmee je een ‘abonnement’ kunt nemen op verschillende pagina’s, het nieuws dat daar wordt gepubliceerd kun je vervolgens lezen in een soort mailbox. Zie je dat oranje icoontje in de adresbalk van je internetpagina? Als je daar op klikt, kun je een abonnement nemen op die website. Als je het nieuws niet in een mailbox wilt krijgen maar op een aparte webpagina kan dat ook: reader.google.com.<\/p>\n
Verder ben ik fanatiek gebruiker van netwerksite Twitter. De vraag die daar gesteld wordt is: ‘What are you doing?’. In een beperkt aantal tekens kun je antwoorden. Je mag zelf bepalen wie mogen volgen wat je doet, wie je followers zijn. Ik zie het een beetje als een mobiele vraagbaak met betrouwbaardere antwoorden dan Google.<\/p>\n
Mijn followers, ik heb er vijfentwintighonderd, zijn grotendeels mensen die ook werken met nieuwe media. Er zit er altijd wel iemand bij die het antwoord op een vraag van mij weet. Twitter is voor mij een manier om op een weinig tijdrovende manier contact te houden met collega’s, maar ik gebruik het ook voor priv\u00e9-contacten.<\/p>\n
Mijn beste vrienden zie ik twee tot drie keer per jaar en door die korte berichtjes die we nu van elkaar kunnen lezen, gaat het gesprek niet verder waar we een half jaar geleden gebleven zijn, maar waar we gisteren waren. Digitale vriendennetwerken en digitaal contact worden gezien als oppervlakkig, maar het zorgt in de loop van de tijd juist voor verdieping.’ (KB)<\/p>\n
Tips:www.reader.google.com, www.twitter.com<\/p>\n
Over Erwin Blom: www.erwinblom.nl, www.twitter.com\/erwblo<\/p>\n
Barbara Visser (42), beeldend kunstenaar<\/p>\n
‘Voor een kunstproject heb ik eens mensen gevraagd een Wikipedia-pagina over mij te maken. Ze mochten er op zetten wat ze wilden. Wat bleek: vijf minuten later was de pagina compleet aangepast. Er is een groep mensen die zich verantwoordelijk voelt voor de inhoud, zij waren meteen gaan controleren of alles wel klopte. Het grappige is dat ze de informatie over mij gecheckt hebben op weer andere websites en daar stonden ook fouten op. Zo krijg je een vorm van internetwaarheid. Het blijft oppervlakkig en leidt een heel eigen leven. Ik houd ervan wanneer er bewust wordt omgegaan met nieuwe media bij het bouwen van een website. De meeste internetpagina’s blijven toch gewoon online drukwerk. Een van de eerste Nederlandse websites waarover is nagedacht, is ontworpen door Luna Maurer: de site van het Sandberg Instituut, met een bijzondere combinatie van gebruikersgemak en esthetiek. Ontwerpbureau KesselsKramer neemt op de eigen website sites op de hak die helemaal geen gebruik maken van de mogelijkheden die internet biedt, die een papieren versie rechtstreeks op het internet knallen. KesselsKramer heeft visuele onderdelen van lelijke websites overgenomen en hun eigen informatie in die vorm gegoten. Elke keer als de pagina ververst, zie je een nieuwe afschuwelijke site. Ik hou van sites die een grens opzoeken. Dat doet ontwerpbureau Metahaven ook. Als je op metahaven.net ergens op klikt, openen nieuwe schermen, maar toch werken ze samen. Nog twee plekken waar ik bij toeval verzeild raakte: yesterland.com, een soort Disney-kerkhof met beschrijvingen van vergane attracties, en peter.vandergulden.nl, daarop staan commentaren, het is geniaal vormgegeven, en er wordt gebruik gemaakt van de technieken die internet verstrekt. Nieuwe media worden gezien als iets waardoor alles verandert; dat gebeurt niet overal, maar hier zie je wat het zou kunnen betekenen voor de toekomst.’ (KB)<\/p>\n
Tips: www.sandberg.nl, www.kesselskramer.com, www.metahaven.net, www.yesterland.com, www.peter.vandergulden.nl<\/p>\n
Over Barbara Visser: www.barbaravisser.net, nl.wikipedia.org\/wiki\/Barbara_Visser<\/p>\n
Ronald Plasterk (51), minister van OCW<\/p>\n
‘Mailen doe ik zo min mogelijk. Dat vind ik zo half an hour ago. Ik heb een Nokia-telefoon met een uitschuifbaar toetsenbord, erg handig om berichtjes mee te tikken. Als mensen me willen bereiken, kunnen ze beter sms’en. Je kunt met veel mobieltjes natuurlijk ook mailen, maar dan kun je de bijlagen niet openen. Sms’en is handiger en directer. Nieuws check ik wel haast dwangmatig online, ik kan er niet tegen om iets te missen. Meestal op sites die naast een papieren medium bestaan, zoals Volkskrant.nl, Elsevier.nl en VN.nl.<\/p>\n
Naast de nieuwssites staan er een paar favorieten boven in mijn Safari-browser, waaronder Onemorething.nl. Vijftien jaar geleden kocht ik mijn eerste Mac en sindsdien vind ik Windows-machines lelijk en onhandig. Op Onemorething.nl staat het laatste nieuws over Apple. Daarnaast kijk ik nog zo’n drie keer in de week op Fotoapparatuur.nl, een site over een vergane hobby van mij. Sinds ik politicus ben, heb ik niet veel tijd meer voor fotografie – analoog, niet digitaal – maar probeer ik nog wel op de hoogte te blijven van wat er op de markt is. Een beetje een kwelling eigenlijk.<\/p>\n
Een weblog houd ik niet bij. Als je kijkt op de sites van collega-politici worden blogs al gauw verkapte persberichten of – vanwege de hoge omloopsnelheid – weinig scherp. Een Hyves-profiel met al mijn ‘aanhangers’ hoeft voor mij ook niet zo. Voor priv\u00e9gebruik heb ik wel een account op Facebook.com. Mijn zoon is op reis en daar kan ik meteen zijn foto’s zien. Wat leuk is: als zijn vrienden foto’s van hem online zetten, kan ik ze ook bekijken!<\/p>\n
Pas geleden was ik bij de lancering van Wikikids.nl, een soort Wikipedia voor kinderen. Ze hadden direct een pagina over mij aangemaakt, dus ik dacht: leuk even een berichtje plaatsen. Ik schreef zoiets van: “Ik ben Ronald Plasterk en ik vind het erg gezellig om hier te zijn.” Dat werd gelijk weggehaald. Het moest objectief zijn, vonden ze.’ (KB)<\/p>\n
Tips: www.onemorething.nl, www.fotoapparatuur.nl, www.facebook.com, wikikids.nl<\/p>\n
Ben Woldring (24), internetondernemer<\/p>\n
‘Twee jaar geleden heb ik Totaalwijzer gelanceerd. Je kunt er combinatiepakketten vergelijken van aanbieders in bellen, internet en televisie. Vlak na de lancering liep de website nog niet, het was voor consumenten toen nog voordeliger om alles apart te kopen. Sinds kort zijn pakketten voordeliger dan losse onderdelen en is Totaalwijzer ineens populair. Bij Bencom, het bedrijf dat ik heb opgericht en waarvan ik directeur ben, maken we vergelijkingssites. Het is grappig om te merken dat de markt voor een bepaalde vergelijking soms nog niet klaar is.<\/p>\n
Ik krijg veel verzoeken. Aan het einde van het jaar vragen mensen altijd of ik geen zorgverzekeringen wil vergelijken, dan zijn ze in de stress geschoten omdat ze nog maar heel even hebben om over te stappen. Ik kijk altijd waar ikzelf, als consument, door de bomen het bos niet meer zie en daar ontwikkelen we dan een site voor. In Engeland heb je Moneysupermarket, een site die vergelijkbaar is met wat wij maken. Hij werd ongeveer tegelijk met bellen.com, mijn eerste site, gelanceerd en ik vind het interessant om bij te houden wat zij doen. Zij richten zich veel op verzekeraars, maar daar zijn bij ons nog geen plannen voor.<\/p>\n
Wat weinig mensen weten, is dat ik ook kunstgeschiedenis heb gestudeerd. Mensen kennen me toch vooral als dat ondernemende jongetje van dertien die tien jaar geleden bellen.com oprichtte en die nu “internetmiljonair” is . Kunst is een andere passie van me. Wist je dat je musea nu niet eens meer hoeft te bezoeken om er rond te kijken? Als je op Google Earth ‘Prado’ intikt, kun je het hele museum doorwandelen. Handig voor iemand die zo veel werkt als ik. Maar eerlijk is eerlijk: in het echt is het wel veel leuker.’ (KB)<\/p>\n
Tips: www.moneysupermarket.com, www.earth.google.com<\/p>\n
Over Ben Woldring: www.bencom.nl, www.bellen.com, www.internetten.nl, www.digitelevisie.nl, www.gaslicht.com, www.totaalwijzer.nl<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Webgids \/ VN-favorieten 3Quarks Daily Groepsblog van jonge wetenschappers uit de VS. Zij vinden mooie stukken op het net, en posten die. Elk stuk is raak. Ideaal als startpagina voor iedereen die ge\u00efnteresseerd is in wetenschap, politiek en literatuur, maar murw wordt geslagen door het spervuur aan interessante artikelen uit de internationale media. Lees de […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[399,27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Maurits Martijn, Kim Bos","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/98157"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=98157"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/98157\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Maurits Martijn, Kim Bos","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=98157"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=98157"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=98157"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}