{"id":98019,"date":"2009-02-14T14:48:00","date_gmt":"2009-02-14T12:48:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/jan-hindrik-ravesloot-kern%c2%adhoogleraar-fysiologie\/"},"modified":"2009-02-14T14:48:00","modified_gmt":"2009-02-14T12:48:00","slug":"jan-hindrik-ravesloot-kern%c2%adhoogleraar-fysiologie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/jan-hindrik-ravesloot-kern%c2%adhoogleraar-fysiologie\/","title":{"rendered":"Jan Hindrik Ravesloot, kern\u00adhoogleraar Fysiologie"},"content":{"rendered":"
\n

14-02-2009
Door Kim Bos<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n
\n

Jan Hindrik Ravesloot (1961) is kern\u00adhoogleraar Fysiologie aan de UvA. Samen met zijn researchgroep doet hij onderzoek naar transport\u00adprocessen in hartcellen.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

‘Een bioloog die alleen, met een pijpje in zijn mond en sokken in sandalen het veld intrekt, dat is geweldig hoor. Maar als die bioloog nu eens gaat samenwerken met een wiskundige? Dan komen er ineens compleet nieuwe gegevens bovendrijven.<\/p>\n

De trend van de laatste vijf jaar is dat de grenzen tussen de verschillende disciplines in de wetenschap poreus worden: steeds meer raken wetenschappers uit andere orden betrokken bij het oplossen van dezelfde complexe problemen. Er zijn meer en meer kruisbestuivingen tussen de geneeskunde, biologie, wiskunde, noem maar op. Als dat zo doorgaat, maken we als een team van elkaars kracht gebruik. Over een jaar of tien zal het de normaalste zaak van de wereld zijn.<\/p>\n

Samenwerkingsverbanden zijn er in toenemende mate, maar dat zal zich nog meer uitbreiden. Het begon allemaal met Het Human Genome Project, het project waarbij het menselijke DNA de afgelopen decennia in kaart is gebracht. Eerst keken bijvoorbeeld anatomen naar preparaten en dan zagen ze van alles groeien en bloeien, maar die informatie konden andere wetenschapper als het ware niet lezen. Nu het DNA in kaart is gebracht, spreken we allemaal dezelfde taal. Omdat we veel preciezer kunnen zien wat er met iemand aan de hand is, kunnen we met elkaar praten en samen naar oplossingen voor ziekten zoeken.<\/p>\n

We kunnen het leven naar verloop van tijd zo goed moleculair begrijpen dat we samen heel gericht kunnen ingrijpen als het misloopt. Bovendien kunnen we het menselijk leven op aarde door de combinering van gegevens verbluffend accuraat beschrijven, zo accuraat dat je daarmee heel mooie dingen kunt doen. We weten nu nog niet genoeg van het menselijk systeem om het te manipuleren. <\/p>\n

Als je er achterkomt hoe cellen prec\u00ed\u00e9s delen, kunnen we cellen die een bepaald vermogen hebben verloren weer prikkelen. Als iemand bijvoorbeeld een hartinfarct heeft gekregen waarbij een stukje hartweefsel is afgestorven. Die hartspiercellen hebben ooit wel gedeeld maar zijn, nu het nodig is, ineens gestopt. Hoe kan dat? Naar mijn smaak kun je dat heel goed oplossen, als je maar samenwerkt.<\/p>\n

We hebben nu al prachtige therapeutische mogelijkheden maar ze zijn toch net iets te ruw en te ongepolijst voor de ideale oplossing van het probleem. Alsof je iets heel delicaats gaat opereren met een hele grote bijl, we hebben nog niet het scalpel in handen waarmee we heel secure therapeutisch mogelijkheden hebben. Het instrument is te bot. Wat is nu exact het probleem? Dat is een vraag waar vaak nog geen antwoord op is, maar dat antwoord komt steeds dichterbij. En zodra je dat weet kun je heel gericht en heel effectief behandelen met een minimale aanwezigheid van bijeffecten.<\/p>\n

Hoe moeten we het onderzoek fijnslijpen? Geef goede onderzoekers de tijd en de ruimte. Breng die multidisciplinairiteit ook in het onderwijs en zorg voor kruisbestuivingen. We hebben zulke knappe wetenschappers, het moet een keten worden van mensen die samenwerken.<\/p>\n

In mijn laboratorium onderzoeken we levensprocessen. Dat deden we jarenlang alleen, maar de laatste jaren zijn we samen gaan werken met cardiologen, later ook met anatomen. Met zijn drie\u00ebn kunnen we een bijdrage leveren om kennis ten dienst te stellen aan het beter maken van pati\u00ebnten.’<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

‘Kruisbestuivingen tussen verschillende wetenschappelijke disciplines zal leiden tot nieuwe therapeutische mogelijkheden.’<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[269],"tags":[2151],"acf":[],"author_name":"Kim Bos","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/98019"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=98019"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/98019\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Kim Bos","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=98019"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=98019"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=98019"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}