Interview<\/p>\n
1. Sticht je eigen community<\/p>\n
‘Geld hadden we nooit, maar dat was geen issue. Thuis leerde ik: er zijn belangrijkere zaken in het leven dan bezit, familierelaties bijvoorbeeld. Ik kom uit een groot gezin met drie zussen, en omdat we geen Nintendo hadden, waren we altijd met elkaar bezig. We hebben een sterke band. Mijn ouders zijn de gidsen in mijn leven. Met mijn vader praat ik vooral over kunst – hij is filosoof in de esthetiek – met mijn moeder over de rest. Zij is maatschappelijk werker, afkomstig uit Harlem, New York. Haar familiegeschiedenis loopt van de Caribische piraten via slavernij naar de muzikanten in New Orleans. Ik woon net als mijn ouders in Utrecht en ga vaak bij ze langs, voel me er veilig. Mijn vrienden blijven net zo makkelijk bij ze eten. Die reken ik \u00f3\u00f3k tot familie. Samen zijn we een community. Ik hecht waarde aan mensen, bezit doet me niks. Thuis staan alleen een bed, stoel, tafel en geluidsinstallatie. Maar w\u00e1t ik heb, deel ik met mijn familie, van mijn problemen tot mijn eten.’<\/p>\n
2. Ontwikkel je eigen stijl<\/p>\n
‘Vanaf het moment dat ik een trompet vasthield – ik was vijf – wist ik het: muziek maken is mijn leven. Alles wat er niet in paste, heb ik overboord gegooid. Ik ging naar de koorschool en op mijn twaalfde naar het conservatorium. Ik accepteer geen autoriteit als ik er het nut niet van inzie, maar voor mijn conservatoriumdocenten heb ik altijd ontzettend veel respect gehad. Dat ik lang ben gebleven, is puur mijn persoonlijke interesse geweest. Toch ben ik op mijn zeventiende van school gegaan. Ik had voor mijn gevoel genoeg theoretische kennis opgedaan om mijzelf te kunnen ontwikkelen; het was tijd mijn eigen kant op te gaan. Als elke muzikant eigenwijs was en diep in zichzelf tastte, zouden er net zo veel stijlen als individuen zijn. Geweldig!’<\/p>\n
3. Je laten raken is een keuze<\/p>\n
‘Als kind had ik het lastig. Ik was een ADHD-jongetje met intense stemmingswisselingen en driftbuien. Ik werd op van alles onderzocht en mijn klasgenoten vonden mij vreemd. Daar heb ik lang mee gezeten: zo zien ze mij dus. Omdat ik hun visie niet kon veranderen, veranderde ik vanaf mijn veertiende mijn eigen denkwijze maar. De enige die mij vierentwintig uur per dag ziet, dacht ik, ben ik zelf. Ik moet dus vooral op mijn eigen oordeel vertrouwen. Andermans oordeel is net zo relevant als ik het vind. Ik kan ervoor kiezen of ik mij laat raken of niet. Sinds dat besef gaat alles goed. Ik heb de rust om echt te kiezen wat ik met mijn leven wil en omring mij met de juiste mensen.’<\/p>\n
4. Durf volgens je eigen principes te leven<\/p>\n
‘Toen ik twaalf was, werd ik katholiek. Ik liet mij dopen, deed communie en vormsel. Op de koorschool was iedereen katholiek, ik wilde er een beetje bij horen. En ik wilde antwoorden op mijn vragen over de dood. Mijn ouders – ongelovig – zeiden: daar groeit hij wel overheen. En inderdaad, ik vond de antwoorden op mijn vragen zo tegenstrijdig dat ik na drie jaar weer van het geloof stapte. Mensen hechtten meer waarde aan de verhalen uit de Bijbel dan aan de moraal erachter. Ik zie het als mooie metaforen waar je z\u00e9lf iets mee moet. Dus houd ik me aan mijn eigen principes om een goed mens te zijn: onder andere niet snel oordelen, je in een ander verplaatsen.’<\/p>\n
5. Durf een controversieel leven te leiden<\/p>\n
‘Ik ben nooit een brave jongen geweest. Ook nu heb ik zo mijn bizarre uitspattingen. Ik leid in ogen van anderen een controversieel leven. Ik ben op mijn zeventiende gestopt met school, slaap nooit voor zes uur ‘s ochtends, maak alleen maar muziek en doe puur wat ik vind dat ik moet doen. Ik heb mij flink aan drugs vergrepen en doe dat soms nog. Ik heb een uitgesproken mening en aan concessies doe ik niet. Ook mijn muziek is schijnbaar controversieel, vooral voor trompettisten. Dat blijkt wel als ik hun reacties op fora lees. Van technisch inhoudelijke kritiek wil ik leren, maar als ik lees dat ze van mijn bewegingen zeeziek worden, moet ik lachen. Zo beweeg ik nu eenmaal.’<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Alias van Colin Benders. Trompettist, toert met zijn Hiphop Orchestra door Nederland. Onlangs kwam zijn soloalbum \u2018The Hermit Sessions\u2019 uit.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Carolina Lo Galbo","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/96867"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=96867"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/96867\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Carolina Lo Galbo","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=96867"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=96867"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=96867"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}