Gedachten op maandagochtend<\/p>\n
Het wedstrijdje ‘wie bedenkt de beste oneliner tijdens het debat over het crisisakkoord’ werd, zoals verwacht, gewonnen door Geert Wilders. Dat was vooral te danken aan de theatrale – en dus mediagenieke – aanblik van de PVV-parlementari\u00ebrs op weg naar de uitgang van de Tweede Kamer. Origineel was Wilders’ uitspraak niet: al in 1993 werd piet snot van stal gehaald om te wijzen op democratisch falen. Toen was het CDA-senator Ad Kaland die de totstandkoming van het WAO-compromis laakte. De coalitiedwang zorgde er volgens Kaland voor dat oppositiepartijen ‘er voor piet snot bijzitten’. En in 2001 sprak SP-Kamerlid Agnes Kant als reactie op de gang van zaken rond de wet voor het correctief referendum over een schijndebat. ‘We zitten hier voor piet snot,’ aldus Kant.<\/p>\n
De uitspraak van CDA-fractievoorzitter Pieter van Geel over de ‘beperkte ruimte’ om het akkoord te veranderen was politiek gezien tamelijk onhandig, maar wel zo eerlijk. Hij verwoordde wat iedereen weet, maar wat je als de zittende macht niet kunt zeggen. De afgelopen weken stond het aanbieden van ‘excuses’ van bankiers, politici en gemeenten centraal; de nationale ombudsman schreef zelfs een warm pleidooi voor sorry-zeggen van personen in publieke functies. Nog makkelijker is ervoor zorgen dat je geen excuses hoeft te maken. En dat betekent meestal gewoon eerlijk zijn.<\/p>\n
Maar je kunt ook te eerlijk zijn. En juist dan loert het gevaar dat je je geloofwaardigheid verliest. Vorige week maandag verscheen een ingezonden betoog voor meer nederigheid op de opiniepagina van NRC Handelsblad. Vanuit de christelijke traditie wordt een ‘gezonde herori\u00ebntatie’ beschreven. Belangrijk is het volgens de auteurs om ons te realiseren dat onze menselijke waarde niet voortkomt uit onze eigen prestaties of bezittingen, maar uit de relaties met anderen en de Ander. Want: ‘Wij zijn als mensen waardevol omdat wij gewild en geliefd zijn door de Schepper’.<\/p>\n
Mooi is dat. Als je als mens niet geliefd bent door de Schepper, ben je dus waardeloos. Prima hoor, dergelijke fundamentalistische redeneringen op opiniepagina’s, maar niet als zo’n redenering mede is geschreven door de voorzitter van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR), Wim van der Donk. En hoewel Van der Donk op persoonlijke titel ondertekent, staat er duidelijk ‘voorzitter van de WRR’ achter zijn naam. De nederigheid waar Van der Donk voor pleit om van onze hebzucht af te komen, vergeet hij, als belangrijkste wetenschappelijk adviseur van de regering, op zichzelf toe te passen.<\/p>\n
‘Het nieuwe tijdperk van openheid’ is door Barack Obama tot kunst verheven. Of in ieder geval tot credo. Afgelopen week bood hij burgers de mogelijkheid per mail vragen over zijn economische plannen te stellen. Vervolgens kon er gestemd worden over de vragen, en hij zou de meest populaire met de vragensteller ervan via een ‘live videochat’ bespreken. Geestig was dat de populairste vraag niet over pensioenen of banken ging, maar over het legaliseren van marihuana. Obama antwoordde ad rem dat dat geen goede strategie was ‘om de economie te laten groeien’. Maar de indruk dat de videochat niet meer was dan een pressiemiddel richting het Congres om de begroting aan te nemen werd er niet door weggenomen. Obama leek wel te luisteren, maar de vraag is of de burger op deze manier meer inspraak krijgt. Joe the Plummer meets piet snot.<\/p>\n
Coen Teulings, de directeur van het CPB, weet overtuigender eerlijk te zijn. Het crisisakkoord is voor een groot deel gebaseerd op de sombere prognoses van het CPB. Maar, zegt Teulings deze week in VN (zie pag. 10-12), ‘wij zijn heel slecht in voorspellen’. En zo is het natuurlijk ook; als de cijfers die je gebruikt om tot prognoses te komen op het moment dat ze worden gebruikt al hopeloos achterhaald zijn. In een interview met NRC Handelsblad zei Teulings ook nog dat het lot van de Nederlandse economie ‘niet op het Catshuis wordt gemaakt’ maar afhankelijk is van de wereld om ons heen. Daarmee bedoelt hij waarschijnlijk niet dat het zwaarbevochten akkoord de prullenmand in kan, maar het relativeert het wel. Dat is ook al zo eerlijk. Als Duitsland niest, wordt Nederland verkouden, hoor je in veel economische analyses. Over piet snot gesproken. (MM)<\/p>\n
M\u00e1xima, de biografie<\/p>\n
De Rijksvoorlichtingsdienst is de afgelopen dagen begonnen met een kundige demontage van het boek M\u00e1xima, de Argentijnse jaren (Uitgeverij Carrera) van de Argentijnse journalisten Gonzalo \u00c1lvarez Guerrero en Soledad Ferrari. De dienst heeft het makkelijk, want het boek ritselt van de fouten. Zo wordt haar voormalige geliefde Dieter Zimmermann een ex-verloofde genoemd, terwijl M\u00e1xima alleen formeel verloofd is geweest met prins Willem-Alexander. En toen het kroonprinselijk paar tijdens hun<\/p>\n
grote trouwfeest de Arena inreed, was dat in een zwarte Minerva, niet in een witte T-Ford. Staat er ook nog iets \u00e9cht interessants in de ongeautoriseerde biografie? De auteurs wisten geen nieuwe feiten naar boven te halen over het dubieuze verleden van haar vader. Ze was een feestbeest, had voor Willem Alexander andere vriendjes die anoniem hun verhaal doen en twijfelde over haar huwelijk met de kroonprins. (RF)<\/p>\n
Straf voor bankiers<\/p>\n
Jonne Kuyt, oprichter van de website www.shootabanker.com, vindt dat hij zijn punt heeft gemaakt. Omdat bankiers zelf ‘te laf’ zijn om sorry te zeggen voor hun aandeel in de economische crisis, liet Kuyt mensen vorige week zelf deze excuses regelen. Na het invullen van een vragenlijst en de keuze voor een bank ontvingen de aanvragers een persoonlijke mail met spijtbetuiging. Binnen vier dagen waren er al zesendertigduizend aanvragen binnen.<\/p>\n
De topdrie excuusaanvragen: Fortis, ING en ABN Amro. Ook konden bezoekers aangeven wie ze wilden straffen. De meeste stemmen kregen Wouter Bos, Alan Greenspan en Dirk Scheringa. Favoriete straffen zijn: een trap in de edele delen, de hond van de schuldige doodschieten en trouwen met diens dochter om haar vervolgens ongelukkig te maken. Kuyt kreeg van verschillende bankdirecteuren verontruste telefoontjes. ‘Sommigen hadden zelfs de beveiliging opgeschroefd,’ lacht hij. Dat is volgens hem niet nodig. Alle straffen waren symbolisch bedoeld. (MO)<\/p>\n
2,5 miljoen woningen<\/p>\n
Meer dan een op de drie woningen in Nederland ondergaat te veel lawaai van verkeer. Bij vierhonderdduizend huizen overschrijdt de geluidsoverlast zelfs de 65 decibel. Ernstige hinder heet dat. Aldus de Rekenkamer in een rapport over de pogingen van de overheid het verkeer stil, schoon en zuinig te maken. Daar wil het niet mee lukken. Het aantal plekken met te veel herrie neemt juist almaar toe. Ook het terugdringen van de CO2-uitstoot door verkeer loopt niet volgens plan. En het verbeteren van de luchtkwaliteit gaat trager dan met de EU is afgesproken. Het valt op, vindt de Rekenkamer, dat er nog geen ingrijpende maatregelen zijn getroffen om de groei van het verkeersvolume te be\u00efnvloeden. Zesentwintig keer ‘duurzaam’ roepen in het crisisakkoord kan het kabinet wel, maar de automobilist aanpakken, ho maar. (TV)<\/p>\n
In Vrij Nederland 11 april 2009
Herstel<\/p>\n
In de Gedachten op maandagochtend van VN 14 stond de voorzitter van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid per abuis vermeld als Wim van der Donk, in plaats van Wim van de Donk.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Gedachten op maandagochtend Het wedstrijdje ‘wie bedenkt de beste oneliner tijdens het debat over het crisisakkoord’ werd, zoals verwacht, gewonnen door Geert Wilders. Dat was vooral te danken aan de theatrale – en dus mediagenieke – aanblik van de PVV-parlementari\u00ebrs op weg naar de uitgang van de Tweede Kamer. Origineel was Wilders’ uitspraak niet: al […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Tomas Vanheste, Maurits Martijn, Map Oberndorff, Robert Friele","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/96277"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=96277"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/96277\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Tomas Vanheste, Maurits Martijn, Map Oberndorff, Robert Friele","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=96277"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=96277"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=96277"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}