{"id":96177,"date":"2009-04-06T11:59:00","date_gmt":"2009-04-06T09:59:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/playlist-film-haperende-families\/"},"modified":"2009-04-06T11:59:00","modified_gmt":"2009-04-06T09:59:00","slug":"playlist-film-haperende-families","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/playlist-film-haperende-families\/","title":{"rendered":"Playlist film: haperende families"},"content":{"rendered":"
\n

11-04-2009
Door Kees Driessen<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n
\n

Still Walking<\/h3>\n

De herkenning is sterker dan de culturele kloof in deze Japanse film over een gezin dat uit beleefdheid en gewoonte blijft steken in onaffe gesprekken vol stekende verwijten. Een overleden zoon hangt als een donderwolk over elke conversatie. <\/p>\n

Zijn ouders, inmiddels grootouders, stellen zijn ge\u00efdealiseerde herinnering ten voorbeeld aan hun overgebleven zoon, die zich in alles miskend voelt. Die zoon bezoekt zijn ouders, met zijn zus en hun beider echtgenoten en kinderen, om de dood van zijn broer te herdenken. De film speelt zich af op deze ene zomerdag, waarbij de warme beelden van het comfortabele, klassieke ouderlijk huis en de fraaie omgeving een zachte bedding vormen voor de vaak snoeiharde opmerkingen, gedachteloos ingepast tussen algemeenheden over het weer of het eten.<\/p>\n

Regisseur Kore-eda Hirokazu maakte eerder parels als After Life (1998) en Nobody Knows (2004). In Still Walking betoont hij zich schatplichtig aan de Japanse meester Yasujiro Ozu. Kore-eda laat met een eindeloos oog voor detail zien hoe het gezin functioneert, van de bokkige grootvader tot de ongemakkelijke positie van de aangetrouwde familie, en laat het oordeel aan de kijker.<\/p>\n

<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object>
Trailer van Still Walking<\/i><\/p>\n

<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object>
Behind the scenes bij Still Walking (zonder dialogen, alleen met muziek).<\/i><\/p>\n<\/p><\/div>\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n
\n

Dirty Mind<\/h3>\n

Maar is het wel zo veel beter om alles te zeggen en doen wat in je hoofd opkomt? In deze sympathieke Vlaamse tragikomedie krijgt hoofdpersoon Diego, een verlegen en klungelige stuntman (gespeeld door de ook bij ons populaire cabaretier Wim Hel\u00adsen), zo\u2019n klap op zijn hoofd dat zijn persoonlijkheid ernstig verandert. Opeens wil hij \u2018Tony T\u2019 genoemd worden en kan hij elke stunt aan. Zijn broer, tot dan zijn meerdere in hun tweekoppige stuntteam, geniet eerst van Tony\u2019s nieuwe zelfvertrouwen en rappe tong (\u2018We zijn betrouwbaarder dan Mac en crashen beter dan Windows!\u2019). Vanzelfsprekend slaat de dirty mind van de seksueel onweerstaanbare, geheel van zichzelf vervulde stuntsensatie Tony T op hol, totdat ook zijn broer en ouders de problemen niet meer kunnen ontkennen. Regisseur Pieter van Hees, ook zelf een rijzende ster in Belgisch filmland, bedoelde Dirty Mind als het tweede deel van de trilogie \u2018Anatomie van Liefde en Pijn\u2019, waarvan het eerste deel Linkeroever (2008) hier alleen op het Nederlands Film Festival te zien was.<\/p>\n