Gedachten op maandagochtend<\/p>\n
Zand erover, punt erachter. Met uitgebreide excuses aan de gemeenteraad probeerde de Utrechtse burgemeester Aleid Wolfsen vorige week een eind te maken aan Ons Utrecht-gate. De burgervader had de uitgever van een lokale krant zover gekregen de volledige oplage van honderdtwintigduizend exemplaren te laten herdrukken – z\u00f3nder een artikel over Wolfsens woonkostendeclaraties. Dat zette kwaad bloed bij de hoofdredacteur, die de publiciteit zocht. De landelijke media doken erop. En dus besloot Wolfsen publiekelijk het boetekleed aan te trekken. Zijn interventie bij Ons Utrecht was ongepast, zei hij tegen de raad. ‘Het zal nooit meer gebeuren.’ Excuses geaccepteerd.<\/p>\n
De huisvestingskwestie zelf had weinig om het lijf, zo luidde de consensus in de media. Wolfsen zou pas de fout zijn ingegaan toen hij de pers trachtte te breidelen. Maar hoe onheus was het om vraagtekens te plaatsen bij de manier waarop Wolfsen profiteerde van de zogenaamde pensionkostenvergoeding? Dertien maanden lang declareerde de burgemeester negentig procent van de huur van een gemeubileerd appartement in Utrecht. Dat mag, liet minister Ter Horst van Binnenlandse Zaken weten. Maar zijn we roomser dan de Paus als we ons afvragen of wat mag ook moet? Dik een jaar liet Wolfsen zich voor zijn tweede huis betalen omdat een woning op zijn niveau in de Domstad niet was te vinden. ‘Wij hebben een heel aantal koopappartementen bekeken in die periode, maar daar zat niets tussen dat ons beviel. Wij zoeken een keurige en rustige plek die privacy biedt en waar mijn vrouw een goede werkkamer heeft,’ lichtte de burgemeester toe in het gewraakte artikel. Integer of niet, uit de houding van de PvdA’er spreekt de arrogantie van de beter gesitueerde die meent de belichaming van de rechtschapenheid te zijn.<\/p>\n
Nog iets opmerkelijks. In zijn aanvankelijke verweer over de Ons Utrecht-kwestie zei Wolfsen: ‘Het gaat niet om de persvrijheid. Het gaat in dit verhaal ook niet zozeer om de feiten, maar het gaat om de sfeer en de toon van het stuk.’ Aha, ‘de sfeer’ en ‘de toon’ – dat klinkt ons journalisten bekend in de oren. Het zijn altijd weer die twee woorden die opduiken als politici ongelukkig zijn met een artikel. Wanneer de feiten kloppen en de citaten juist zijn, maar de inhoud van een stuk confronterend is voor een politicus, dan gooit hij het vrijwel altijd over die boeg. Voorbeelden te over. Ooit interviewde Vrij Nederland een landelijk politicus van rechts-liberale snit die tegenwoordig in de overzeese rijksgebieden resideert. Toen hij de tekst van het stuk onder ogen kreeg, was hij niet blij. ‘Het is geen correcte weergave van hetgeen ik in een lang gesprek heb gezegd,’ mailde hij. ‘De toon is sarcastisch en het is kennelijk de bedoeling om dat wat ik heb gezegd, gedaan en wil bereiken in het belachelijke te trekken.’ Het stuk werd gewoon geplaatst. En de politicus belde niet met de uitgever. Dat strekt met terugwerkende kracht tot zijn aanbeveling, moeten we sinds vorige week toegeven.<\/p>\n
Een onthulling in Vrij Nederland leidde tot veel beroering: de benoeming van Ali Eddaoudi tot imam bij de krijgsmacht. Inmiddels heeft heel Nederland zich uitgesproken voor of tegen de man: van Ahmed Marcouch tot Meindert Fennema en van Bart Jan Spruyt tot Eddaoudi’s bloedeigen vrouw. Goed, de beoogde legerimam heeft een aantal merkwaardige dingen gezegd over premier Balkenende en de Afghanistan-missie. Maar daar heeft hij sindsdien, als we staatssecretaris Jack de Vries mogen geloven, afstand van genomen. Waarom wordt dat door niemand geloofd? Een mens mag in onze maatschappij toch van gedachten veranderen? We herinneren u er graag aan dat Geert Wilders een aantal jaar geleden als VVD-Kamerlid nog fatsoenlijk-rechtse standpunten uitdroeg. Ook hij is van gedachten veranderd – en dat is een understatement. Maar Wilders’ tirades tegen de islam worden toch ook niet in twijfel getrokken omdat hij er vroeger gematigder over dacht? In het huidige politieke klimaat geldt blijkbaar: radicaliseren mag, de-radicaliseren niet.<\/p>\n
Ondertussen kondigde Wil-ders aan met Fitna 2 te zullen komen. De vermoedelijke inhoud werd op de dag van aankondiging al ieder half uur gedetailleerd uiteengezet op Radio 1 – alsof ze in Hilversum hadden besloten om Wilders gratis en voor niets wat extra Zendtijd Politieke Partijen te geven. Andere media volgden snel. En straks is iedereen zeker verbaasd als de tweede Fitna ook een broddelwerkje blijkt te zijn. Want d\u00e1t staat als een paal boven water: de sequel is altijd slechter dan het origineel. (TN)<\/p>\n
Bauer w\u00e9l berecht<\/p>\n
Wie stiekem elke maandagnacht een aflevering van het zevende seizoen van televisieserie 24 downloadt, weet dat hoofdpersoon Jack Bauer terecht moet staan voor de brute wijze waarop hij als geheim agent de eerste zes seizoenen verdachten verhoorde. Afgelopen donderdag zijn memo’s openbaar gemaakt die tijdens de regering-Bush dienden als juridische rechtvaardiging voor de ondervragingstechnieken van de inlichtingendiensten. Het is schokkende lectuur, vanwege de wijze waarop de auteurs ‘pijn’ en ‘lijden’ juridisch herdefini\u00ebren. Schokkend ook dat nu zwart op wit staat dat Bush en Cheney hebben laten martelen. Maar het is vooral schokkend dat Obama de martelende CIA-agenten niet laat vervolgen. In 24 weet Jack Bauer dat hij rekenschap af moet leggen – zonder publieke verantwoording is de rechtsstaat niets waard. Helaas geldt in dit geval: truth is stranger than fiction. (MM)<\/p>\n
Werk maakt mannelijk<\/p>\n
De powervrouw had het al druk, en nu is er n\u00f3g een stressfactor. Volgens antropologe Elizabeth Cashdan van de universiteit van Utah worden vrouwen er door hard werken niet aantrekkelijker op. In een onderzoek stelt ze dat de vrouwelijke hormoonhuishouding en lichaamsbouw door stress en prestatiedruk veranderen. In mannelijke richting, welteverstaan. Vrouwelijke carri\u00e8retijgers produceren minder oestrogeen en meer van het mannelijke hormoon androgeen. Dat gaat ten koste van de vrouwelijke vormen. En een ‘rechtere’ lijn tussen taille en heup maakt een vrouw minder geschikt voor het baren van kinderen, aldus Cashdan. Haar onderzoek is inmiddels munitie geworden in het internationale debat over carri\u00e8re en kinderen. Een boze blogster op de site van The Guardian vraagt zich al af of de hardwerkende vrouw nu gedoemd is tot een bestaan als onvruchtbare, curveloze androgyne. E\u00e9n lichtpuntje: het scheelt in elk geval in de fitnesskosten. (SD)<\/p>\n
5 procent<\/p>\n
Het aantal personen dat een eigen onderneming is gestart, is vorig jaar met vijf procent gestegen tot 107.400. Dat blijkt uit nog niet gepubliceerde cijfers van de Kamer van Koophandel. In 2007 bedroeg de stijging nog 13 procent. De Kamer denkt dat de afvlakkende groei deels wordt veroorzaakt door de financi\u00eble crisis. Zo is het aantal Polen dat in 2008 in Nederland een bedrijf vestigde, afgenomen met 33 procent ten opzichte van het jaar daarvoor. Bulgaren en Roemenen hebben zich daarentegen met respectievelijk 63 en 77 procent massaal gevoegd bij het Nederlandse bedrijfsleven. Onder de Nederlanders zelf wordt het grootste deel van de stijging veroorzaakt door zestigplussers, bij wie het opstarten van een adviesbureau in trek is (stijging van 15 procent). Vrouwen kiezen vooral voor de gezondheids- en schoonheidsbranche. (MO)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Declareren, deradicaliseren, en elk halfuur Wilders.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Thijs Niemantsverdriet, Maurits Martijn, Map Oberndorff, Sophie Derkzen","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/95513"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=95513"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/95513\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Thijs Niemantsverdriet, Maurits Martijn, Map Oberndorff, Sophie Derkzen","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=95513"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=95513"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=95513"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}