
 {"id":95473,"date":"2009-04-25T00:00:00","date_gmt":"2009-04-24T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/duivelskinderen\/"},"modified":"2009-04-25T00:00:00","modified_gmt":"2009-04-24T22:00:00","slug":"duivelskinderen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/duivelskinderen\/","title":{"rendered":"Duivelskinderen"},"content":{"rendered":"<p>Playlist film<\/p>\n<p>Ricky &#8211; De Franse filmmaker Fran\u00e7ois Ozon zet kijkers graag op het verkeerde been. Sitcom (1998) begint als een sitcom, raakt verzeild in absurdisme en eindigt als een volbloed horrorfilm. 8 femmes (2002) vertelt een Agatha Christie-moordmysterie als een musical. In Swimming Pool (2003), over de seksuele spanning tussen een meisje en een volwassen vrouw, is op zeker moment van niets meer zeker of het echt is gebeurd. En in 5 x 2 (2004) vertelt Ozon een relatie achterwaarts, zodat de interpretatie van de gebeurtenissen steeds verandert. Ozon heeft zich met deze en andere films &#8211; gemiddeld maakt hij er een per jaar &#8211; bewezen als een grensverleggende regisseur. Ricky bevestigt die reputatie.<\/p>\n<p>De film begint eenvoudig genoeg, als een sociaal-realistisch drama rond een alleenstaande moeder, die opnieuw zwanger wordt. De vader is de Spaanse immigrant Paco en hun kind blijkt een enorme huilbaby. Spanningen alom, goed geacteerd, sociaal betrokken &#8211; het lijkt een kitchensink drama van het soort dat Ken Loach graag maakt. Maar dan klinkt opeens een horrorachtig muziekje. Meer verklappen zou jammer zijn. Volstaat te melden dat Ricky een bijzonder kind is &#8211; en dat is-ie.<\/p>\n<p>Let the Right One In &#8211; Eindelijk is het zover. Deze Zweedse film veroverde sinds zijn uitbreng vorig jaar lovende kritieken en tientallen prijzen, maar ondanks een vertoning op het filmfestival van Rotterdam in 2008 bleef een Nederlandse release uit. En dat terwijl cameraman Hoyte van Hoytema half Nederlands is! Zijn beelden zijn adembenemend. Hij streelt de hoofdpersonen, twee kinderen, door glijdend scherp te stellen op hun gezichten en lichamen en stuurt zo de blik van de kijker. De film gaat over een eenzaam twaalfjarig jongetje met een merkwaardig ijle uitstraling, dat op school wordt gepest en steun zoekt bij zijn vreemde, introverte buurmeisje met ravenzwarte ogen.<\/p>\n<p>De twee kinderen acteren geweldig en de film is heftig, genuanceerd en ontroerend. Let the Right One In heeft maar \u00e9\u00e9n probleem: het buurmeisje is een vampier. Dat schrikt niet alleen arthousedistributeurs, maar ook veel &#8216;serieuze&#8217; filmliefhebbers af. Zo&#8217;n vooroordeel is hoe dan ook triest, maar zeker in dit geval. Let the Right One In is namelijk niet alleen een van de beste vampierfilms ooit gemaakt, maar ook een beeldschone en aangrijpende film over twee jonge buitenbeentjes. Als u dit jaar \u00e9\u00e9n &#8216;horrorfilm&#8217; gaat zien, laat het dan deze zijn.<\/p>\n<p>Dvd Braindead &#8211; Voordat Peter Jackson promoveerde naar de commerci\u00eble eredivisie van filmmakers met The Lord of the Rings (2001-3) en de remake van King Kong (2005), maakte hij in kleinere kring naam met de beste splatter-komedies ooit gemaakt. Onafzienbaar bloederig en onophoudelijk grappig &#8211; eng is Braindead in het geheel niet. Wel biedt de film de meest gruwelijk irritante baby aller tijden, een soort gemuteerde en moordlustige Muppet. Alleen al om te zien hoe dat kreng aan zijn einde komt, is Braindead (1992, RCV) niet te missen. Voor een bepaald slag kijkers, natuurlijk.<\/p>\n<p>Beeldfragmenten en meer op www.vn.nl<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Playlist film Ricky &#8211; De Franse filmmaker Fran\u00e7ois Ozon zet kijkers graag op het verkeerde been. Sitcom (1998) begint als een sitcom, raakt verzeild in absurdisme en eindigt als een volbloed horrorfilm. 8 femmes (2002) vertelt een Agatha Christie-moordmysterie als een musical. In Swimming Pool (2003), over de seksuele spanning tussen een meisje en een [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Kees Driessen","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/95473"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=95473"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/95473\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Kees Driessen","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=95473"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=95473"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=95473"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}