
 {"id":95429,"date":"2009-04-25T00:00:00","date_gmt":"2009-04-24T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/het-chinese-zwijgen\/"},"modified":"2009-04-25T00:00:00","modified_gmt":"2009-04-24T22:00:00","slug":"het-chinese-zwijgen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/het-chinese-zwijgen\/","title":{"rendered":"Het Chinese zwijgen"},"content":{"rendered":"<p>Korte verhalen<\/p>\n<p>&#8216;Praten gaat zo makkelijk in het Engels. In het Chinees valt het me zwaar.&#8217;<\/p>\n<p>De schrijfster van die zinnetjes heet Yiyun Li. Ze groeide op in Beijing en woont sinds 1996 in Californi\u00eb. De meeste van haar personages bewegen rusteloos tussen China en Amerika. Ze omhelzen de Amerikaanse manier van leven, maar zijn gebonden aan Chinese tradities. Die willen dat kinderen zich voor hun ouders uitsloven. &#8216;Het is een zware baan om iemands kind te zijn en je kunt hem niet opzeggen. Dat de hemel de kinderen vergeve die allemaal fantaseren een weeskind te zijn terwijl hun ouders zich krom werken om hen een gelukkige kindertijd te schenken.&#8217;<\/p>\n<p>Ouders verlangen van hun kinderen vooral dat ze trouwen. Zonen moeten de geslachtsnaam in stand houden. En dus zijn moeders altijd bezig hun zonen te koppelen, zelfs als die homo is, zoals Han in het verhaal &#8216;Zoon&#8217;. Hij heeft het met zijn moeder nooit over zijn seksualiteit gehad. Nadat ze weduwe is geworden, vertelt hij haar de waarheid. Hij weet dat ze hem zal vergeven. Wat hij ook zegt of doet, ze zal het hem altijd vergeven, want hij is haar zoon.<\/p>\n<p>Ook de Chinezen die niet naar Amerika migreren, zijn in deze verhalen ten prooi aan rusteloosheid. Zij zijn migranten tussen het strenge communistische verleden en het nieuwe China &#8216;waarin iedereen de kolder in de kop had van geld&#8217;. Nu hebben ze &#8216;Sony en Panasonic, Procter &#038; Gamble en Johnson &#038; Johnson&#8217; en sluipt de tijd niet langer voorbij. Er wordt zelfs druk op de beurs gespeculeerd.<\/p>\n<p>In het schitterende verhaal &#8216;Onsterfelijkheid&#8217; schetst Yiyun Li met enkele rake anekdotes de repressieve sfeer onder Mao, waarin een analfabete vrouw werd terechtgesteld omdat ze een krantenpagina en daarmee de naam van de dictator ondersteboven opplakte. De ouders van een eersteklassertje die Mao&#8217;s naam fout spelde, vlogen naar een werkkamp. Later volgde het ontnuchterende besef &#8216;dat ons bestaan minder gelukkig is dan ons is geleerd te denken. De mensen in die kapitalistische landen zitten niet te wachten dat wij ze komen bevrijden.&#8217; Wie zoals Yiyun Li naar Amerika emigreert, maakt de juiste keuze. Daar immers is &#8216;alles mogelijk&#8217;. Een jonge Chinese vrouw arriveert er met de bedoeling abortus te plegen. Maar op de vooravond van de ingreep ziet ze een vrolijke Thanksgiving-optocht en bedenkt ze zich. &#8216;Amerika was een goed land, dacht ze, een juiste plek om ter wereld te komen, ook al kwam het kind op de verkeerde tijd.&#8217;<\/p>\n<p>Amerika heeft Yiyun Li met prijzen overladen. Haar liefdesverklaring aan haar nieuwe vaderland speelt daarbij wellicht een rol, maar haar fascinerende werk verdient de aandacht die het krijgt.<\/p>\n<p>Yiyun Li, \u2018Een heel leven later\u2019, vertaald door Sjaak de Jong, Atlas, 234 pagina\u2019s, \u20ac 18,50<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Korte verhalen &#8216;Praten gaat zo makkelijk in het Engels. In het Chinees valt het me zwaar.&#8217; De schrijfster van die zinnetjes heet Yiyun Li. Ze groeide op in Beijing en woont sinds 1996 in Californi\u00eb. De meeste van haar personages bewegen rusteloos tussen China en Amerika. Ze omhelzen de Amerikaanse manier van leven, maar zijn [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[293,27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Kristien Hemmerechts","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/95429"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=95429"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/95429\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Kristien Hemmerechts","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=95429"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=95429"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=95429"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}