Uit het leven<\/p>\n
Annita Poets, op 9 april op ?50-jarige leeftijd onverwacht overleden, was een zwerfster en rebel die iedereen in Eindhoven wel eens gezien scheen te hebben: een vrouw met een grote bos haar, twee fretjes spelend op haar schouders en een blik bier in de hand. Altijd vergezeld van Bert, haar vriend die dag en nacht bij haar was. Ze droeg een kruisje om haar hals en had altijd lippenstift op zak, maar gebruikte het nooit meer. Ze sliep buiten, meestal in een greppel aan het kanaal; behalve in de winter als het vroor. Voor haar medezwervers en mededaklozen was zij een moeder,\u00a0ze waakte ervoor dat junks schone naalden gebruikten, was vrolijk, lachte veel, had veel humor, maar wie haar schoffeerde kreeg de wind van voren. Ze kon schelden en tieren en \u2013 ondanks dat zwaar beproefde lijf \u2013 harde, rake klappen uitdelen. Voor niemand was ze bang, ze wist wat overleven was en elk jaar zat zij wel een paar weken in de gevangenis wegens dronkenschap, verstoring van de openbare orde of diefstal. Haar dochters hoopten dat ze hen meteen zou bellen, als ze vrijkwam. Dan konden ze haar weer even \u2018nuchter\u2019 zien. Meestal vergat zij het, was het verlangen naar drank of een shot te groot. De dochters hadden haar allang vergeven, zagen een hart van goud en gingen haar een paar keer per jaar op straat zoeken, omdat ze wilden zeggen: \u2018Mamma, we houden van jou.\u2019<\/p>\n
Annita Maria Jos\u00e9 Poets werd op 21 april 1958 in Lom\u00admel, over de grens in Belgi\u00eb geboren, als jongste van een mijnwerkersgezin met zeven kinderen. Ze werd verwend, maar door een ver familielid ook jarenlang misbruikt. Ze deed braaf haar eerste communie, had het zwaar op school bij de nonnen, raakte verliefd op de mooiste jongen van het dorp \u2013 hij had een motorfiets \u2013 en was op haar zeventiende zwanger. Ze trouwde en nog v\u00f3\u00f3r haar twintigste had ze twee dochters, Kris en An. Samen met haar man begon ze een kroeg, maar ze was te jong en onstuimig, belust op drugs en avontuur. Al op de kleuterschool moest Kris voor haar zusje zorgen, haar aankleden en boterhammen klaarmaken. Als Annita in de problemen kwam, onder invloed auto-ongelukken veroorzaakte, kocht haar vader haar vrij. Hij won de Lotto, gaf al zijn kinderen een stukje bouwgrond, ook Annita en haar man bouwden een huis, maar het huwelijk hield geen stand. Kris bleef bij haar vader en An ging met haar moeder naar de grote stad, Eind\u00adhoven. Daar ontmoette Annita haar tweede grote liefde. Ze had veel geld nodig en ging voor een escortbureau werken. Ze leefden in luxe, maakten mooie reizen en als een klant een paar dagen weg wilde, liet ze An bij vrienden achter in de kroeg. Ze was niet te temmen, het leven was \u00e9\u00e9n groot wild feest van drugs, seks and rock \u2019n\u2019 roll.<\/p>\n
De verslaving eiste zijn tol, het tweede huwelijk strandde en het escortbureau wilde haar niet meer, ook niet als paaldanseres en stripper. Herhaaldelijk werd ze met de dood bedreigd, de pezen van al haar vingers werden doorgesneden, ze werd bewusteloos uit een kanaal opgevist en in coma in een bos gedumpt. Als gevolg van geweld en de vele ongelukken werd haar gezicht zwaar en blijvend geteisterd.<\/p>\n
Een nieuwe vriend werd wegens moord tot tbs veroordeeld en Annita ging tippelen. De schaamte verdween, ze kraakte auto\u2019s, sloop woningen binnen, ripte klanten en ook als ze met de kinderen nieuwe schoenen ging kopen, werd er niet betaald. \u2018Ze wilde crimineel zijn,\u2019 zei An. In de bajes sloeg zij een medegevangene \u2018total loss\u2019 toen ze hoorde dat die vrouw haar kind aan de brandende kachel had gebonden en het aan de verwondingen was overleden. Toen Kris haar moeder kwam opzoeken, mocht ze haar niet zien, Annita zat in de isoleercel.<\/p>\n
Vijftien jaar geleden begon het zwerven op straat. Ze ontmoette Bert, een zachtzinnige medezwerver, hoog opgeleid en afkomstig uit een intellectueel gezin. Hij werd haar engel. Steeds dieper zakte zij weg, ze zocht blikjes en oud ijzer. Bedelen bracht niets op, ze werd verafschuwd en, besefte ze, uitgekotst. Ook de instanties wisten moeilijk raad met haar, er was dagopvang, maar geen bed. Annita was vaak onmogelijk; als ze kwam \u2018zeuren en ziek zijn\u2019 wezen ook de dochters haar de deur. Toch wisten Kris en An, beroofd van alle illusies en na al hun woede, dat het zo goed was. \u2018De laatste vijf jaar hadden we vrede, we leerden ermee leven\u2019.<\/p>\n
Annita leek onverwoestbaar, maar afgelopen maand, na vier maanden gevangenis zonder drank en drugs, bleek een volle dosis te veel. Op het bidprentje schreven Kris en An met droeve trots: \u2018Wie kan begrijpen wat je hebt geleden? Wie kan voelen wat je hebt doorstaan?\u2019<\/p>\n
Suggesties voor kandidaten? Mail naar uithetleven@vn.nl<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Annita Poets 1958-2009<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"peter brusse","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/95241"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=95241"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/95241\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"peter brusse","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=95241"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=95241"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=95241"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}