Gedachten op maandagochtend<\/p>\n
Bekroond worden met de Nobelprijs voor de Vrede is zo’n beetje het allergrootste compliment dat een strijder voor een betere wereld kan oogsten. Toch garandeert het de laureaten niet het respect dat ze verdienen.<\/p>\n
In 1991 ging de internationale onderscheiding naar de Birmese oppositieleidster Aung San Suu Kyi, die daar tot dusver ook niet gelukkiger van werd. De politica staat sinds negentien jaar onder huisarrest en verkeert in broze gezondheid. Sinds vorige week wordt ze berecht omdat ze onderdak zou hebben verleend aan een excentrieke Amerikaan die over het meer naar haar huis was gezwommen. De beloofde opheffing van het huisarrest is daarmee van de baan. Aung San Suu Kyi, bijna vierenzestig, riskeert vijf jaar cel en kan vrijwel zeker niet deelnemen aan de verkiezingen in 2010. De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton sprak de hoop uit dat de buurlanden China en India door het uitoefenen van politieke druk op de militaire junta in Birma iets voor de gemuilkorfde Nobelprijswinnares kunnen betekenen. Een diplomatiek protest uit de Aziatische regio zou natuurlijk prachtig zijn, temeer omdat het hoogst onwaarschijnlijk is dat het daarvan komt.<\/p>\n
De Volksrepubliek China maakte bij verschillende gelegenheden duidelijk dat ze de betrekkingen met westerse landen graag wil optimaliseren, mits de bevriende mogendheden niet beginnen te zeuren over dissidenten of andere ondemocratische symptomen. Direct nadat het Europarlement vorig jaar de mensenrechtenactivist Hu Jia nomineerde voor de Sacharov-prijs, probeerde de Chinese ambassadeur in de Europese Unie met een intensieve lobby te verijdelen dat hem de onderscheiding werd toegekend. In brieven aan alle fractievoorzitters in het Europees Parlement werd Hu afgeschilderd als een staatsgevaarlijke crimineel. Vergeefs. De Sacharov-prijs werd hem verleend, al moest de vijfendertigjarige dissident vanwege een veroordeling tot drie\u00ebnhalf jaar celstraf verstek laten gaan bij het uitreikingsceremonieel, afgelopen december in Straatsburg.<\/p>\n
De Dalai Lama, de naar India verbannen spirituele inspirator en (volgens velen) politiek leider van Tibet, brengt begin juni een tweedaags bezoek aan Nederland. Een meerderheid van de Tweede Kamer had graag gezien dat premier Balkenende deze Nobelprijswinnaar met egards zou ontvangen, maar daar voelt het kabinet niets voor. De aanwezigheid van de premier voegt niets toe, zei Balkenende zelf. ‘Terwijl die wel een in de ogen van de regering onverantwoord risico inhoudt voor de goede betrekkingen met China,’ schreef minister Maxime Verhagen aan de Tweede Kamer. En nu maar hopen dat de Chinezen het de Nederlandse regering niet al te euvel duiden dat onze minister van Buitenlandse Zaken de goede betrekkingen op het spel zet door w\u00e9l thee met de dalai lama te drinken. (Dat de aanwezigheid van Balkenende daarbij ‘niets zou toevoegen’ is geen compliment voor het gezag dat hem wordt toegeschreven.)<\/p>\n
Het Haagse debat werd in de Amsterdamse gemeenteraad nog eens dunnetjes over gedaan. Burgemeester Cohen zal zich met de dalai lama onderhouden, maar informeel, buiten de raadszaal. In antwoord op vragen van D66 en GroenLinks antwoordde wethouder Lodewijk Asscher: ‘Het is een delicate kwestie. Ik vraag me af of het wat toevoegt om hem officieel te ontmoeten. Tibet heeft zijn rechten en vrijheden, maar het is een onderdeel van de Volksrepubliek China.’<\/p>\n
De vierenzeventigjarige Dalai Lama reist onvermoeibaar de wereld rond en schuift aan bij de groten der aarde. Sinds zijn eerste ontmoeting met president George H.W. Bush in 1991 werd hij frequent door alle Amerikaanse presidenten ontvangen, met uitzondering van Obama, maar die ‘verheugt’ zich op de confrontatie. De geestelijk leider sprak diverse keren met Wim Kok, zowel in diens hoedanigheid van minister van Financi\u00ebn als van premier. Volgende week ontmoet de dalai lama de Deense premier Rasmussen, recent sprak hij met de Franse president Sarkozy en de Duitse bondskanselier Angela Merkel.<\/p>\n
Freek de Jonge had ongetwijfeld een punt toen hij in de Volkskrant zei dat de dalai lama allerminst heilig is. ‘En ook niet altru\u00efstisch, niet ascetisch, niet tolerant en niet vrouwvriendelijk.’ Als Zijne Heiligheid om die redenen een koele ontvangst in Den Haag had gekregen, zou een interessant precedent zijn gecre\u00eberd. Veel buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders zijn niet altru\u00efstisch, ascetisch, tolerant of vrouwvriendelijk. Geen van hen zou welbeschouwd op regeringsniveau gef\u00eateerd mogen worden – tenzij ze ooit met de Nobelprijs voor de Vrede werden beloond voor de moed en het doorzettingsvermogen waarop ze hun door een supermacht bezette vaderland vertegenwoordigen. (RK)<\/p>\n
Verboden foto’s<\/p>\n
Telefoon uit Naarden-Vesting. ‘Met Rogier.’ Hallo, dit is VN. ‘Sorry, wacht, ik sta net met een agent…’ Wat is er aan de hand? ‘We worden weggestuurd door de politie.’ Waarom? ‘Meneer agent, waar\u00f3m moeten we nou precies weg?’ (Gemurmel op de achtergrond.) ‘Geen commentaar, hij wil nu geen commentaar geven.’ Maar wat heeft hij tegen jou gezegd? ‘Dat we diensten aanbieden.’ Wat voor diensten? ‘Museale.’<\/p>\n
Een van de aardigste tentoonstellingen op het fotofestival in Naarden is in de caravan die fotograaf Rogier Maaskant naast de Grote Kerk plaatste. Bezoekers kunnen er foto’s bekijken van Bosz de Kler, Ayatollah Musa en Paul Versteeg. Gratis. Maar het festival wil niets met ze te maken hebben. En een agent heeft geconstateerd dat ze een museum zijn. ‘Ik vraag me af hoe. Het zijn gewoon foto’s, hoor. Maar ik ben niet vrij om nieuwsgierige mensen onze foto’s te laten zien.’ (SP)<\/p>\n
Doodbezuinigd<\/p>\n
De financi\u00eble malaise in de Amerikaanse krantenwereld betekent ook slecht nieuws voor ter dood veroordeelden. Althans, dat stelden tegenstanders van de doodstraf afgelopen week in The New York Times. Bij het aantonen van de onschuld van onterecht veroordeelden schakelden advocaten tot voor kort vaak de expertise in van onderzoeksjournalisten bij regionale kranten. De regionale kranten speelden een belangrijke rol bij het opsporen van nieuwe getuigen en bewijsmateriaal. Nu de ene na de andere krant zwaar moet bezuinigen, kunnen de advocaten steeds minder aankloppen voor hulp. Met als gevolg dat de namen van veel onschuldigen nooit gezuiverd zullen worden, vrezen ze.<\/p>\n
Nu het Algemeen Dagblad heeft aangekondigd honderdvijfentwintig journalistieke banen te moeten schrappen, is de crisis bij de regionale pers ook in Nederland goed zichtbaar geworden. Een lichtpuntje: ons land kent geen doodstraf. (MO)<\/p>\n
30 bandjes<\/p>\n
sprak de Chinese premier Zhao Ziyang in tijdens zijn jarenlange huisarrest. De hervormingsgezinde politicus was een witte raaf binnen het politbureau. Hij sympathiseerde met de studenten die in 1989 protesteerden op het Plein voor de Hemelse Vrede en hield er als enige een speech op het Plein. 4 juni is het twintig jaar geleden dat het Chinese regime het studentenprotest met geweld neersloeg. In de aanloop naar dat jubileum verschijnt het boek Staatsgevangene no. 1, de geheime dagboeken van premier Zhao Ziyang, gebaseerd op de bandjes die de later in ongenade gevallen Ziyang in het geheim insprak, en die onlangs het land uit zijn gesmokkeld. Het boek geeft een inkijkje in de machinaties aan de top van het Chinese staatsapparaat, waar een groep cynische oude mannen er vooral op uit was de macht te behouden. (HEB)<\/p>\n
In Vrij Nederland 20 juni 2009
Herstel<\/p>\n
Op pagina 8 van VN 22 staat een foto die volgens het onderschrift van de mensenrechtenactivist Hu Jia is. Dat klopt niet, het betreft de schrijver Jia Yinghua.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nobelprijswinnaar of niet, het kabinet wil de spirituele leider van Tibet niet ontvangen.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-94519","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Rudie Kagie, Harm Ede Botje, Sander Pleij, Map Oberndorff","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/94519","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=94519"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/94519\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Rudie Kagie, Harm Ede Botje, Sander Pleij, Map Oberndorff","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=94519"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=94519"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}