Vaessens<\/p>\n
Geachte heer Peeters, uw prachtige diatribe aangaande Thomas Vaessens’ literaire populisme (‘Minachting voor het mooiste’, VN 20) ontlokt mij slechts \u00e9\u00e9n reactie: ‘Dankuwel!’<\/p>\n
Elvira van den Hoek, Zoetermeer<\/p>\n
uit het leven<\/p>\n
Het is me wat: je zet wat kinderen op de wereld die je vervolgens verwaarloost, veroorzaakt auto-ongelukken omdat je onder invloed bent, raakt verslaafd aan van alles en nog wat, werkt als escort, kraakt auto’s, breekt in en steelt uit winkels. Reden genoeg voor een necrologie dus (‘Uit het leven’, VN 19). Dat heb je wel verdiend na zo’n zwaar leven, want zoals het artikel besluit: ‘Wie kan voelen wat je hebt doorstaan?’<\/p>\n
Vraag blijft of Annita Poets zichzelf deze vraag wel eens gesteld heeft als het over haar slachtoffers ging. Waarschijnlijk niet. Waarom haar dan toch een podium gunnen? Iets selectiever mag wel.<\/p>\n
Erik Huysman, Amstelveen<\/p>\n
IMF<\/p>\n
‘Ons bestaansrecht werd openlijk in twijfel getrokken. In de financi\u00eble wereld leken de bomen tot in de hemel te groeien, landen zouden nooit meer kredietproblemen krijgen en de internationale kapitaalmarkt zou perfect werken…’ Aldus Age Bakker van het IMF in VN 19.<\/p>\n
Het waren vooral de Zuid-Amerikaanse landen die het IMF het land uit hebben gezet, nadat de ‘hulp’ van het IMF niets had gedaan om de schuldenlast te verlichten maar de landen inmiddels wel beroofd waren van de mogelijkheid om de schulden af te lossen omdat hun staatsbedrijven (grondstoffen!) onder druk van het IMF geprivatiseerd waren. Oost-Europa werd na de val van de Muur in hoog tempo beroofd van de goede bedrijven, wederom onder druk van het IMF geprivatiseerd, maar werkelijke hulp bleef uit. Is dat niet de werkelijke reden dat het IMF haar bestaansrecht aan het verliezen was?<\/p>\n
‘Zat het IMF te slapen toen het misging met de internationale kapitaalmarkt?’ ‘Ja, het IMF heeft gefaald,’ zegt Bakker. Nee!! Het IMF is medeveroorzaker van de ellende, door haar blinde geloof in trickle-down-economie en privatisering. Terwijl wij al sinds het verschijnen van Heer Bommel en de bovenbazen (Marten Toonder, 1963) weten dat geld juist naar boven stroomt.<\/p>\n
Wellicht overtuigender ondersteuning van bovenstaande beweringen kan gevonden worden in De shockdoctrine (Naomi Klein, 2007). Is een interview met Naomi Klein in een volgende VN geen goed idee, voor het broodnodige evenwicht?<\/p>\n
Gerard Jonker, Rotterdam<\/p>\n
Nette mensen<\/p>\n
Ik geloof dat de heer Sanders (in zijn column ‘Alleen maar nette vrouwen’, VN 20) de reactie van mevrouw Anousha Nzume op Alleen maar nette mensen van Robert Vuijsje niet begrepen heeft. Zoals hij zelf ook zegt ‘your point?’<\/p>\n
Haar punt was: dat het boek een gesprekstoon en een teneur heeft doen ontstaan – ‘uitlokt’ in haar woorden – die koloniaal-seksistisch is, omdat de media zich gelegitimeerd voelen om de al dan niet koloniaal-seksistisch bedoelde taal te gaan bezigen als zijnde comme il faut. Mensen\/media voelen zich door de teneur van dit boek gelegitimeerd om bij hen reeds bestaande onderbuikgevoelens vrijelijk te ventileren. Mevrouw Nzume heeft om dit punt te illustreren een ironische schrijfstijl gebruikt die door de heer Sanders niet als zodanig is opgepikt.<\/p>\n
Wat ze dus niet bedoelde, maar wat de heer Sanders er zelf in heeft gelegd is dat:<\/p>\n
1) het boek koloniaal is;<\/p>\n
2) dat een man geen seksuele voorkeur mag hebben;<\/p>\n
3) dat zij of Aaf Brandt Corstius zich persoonlijk afgewezen voelen omdat zij niet met hem naar bed mogen (terwijl ik dit opschrijf geloof ik bijna niet dat ik dit uit moet leggen…);<\/p>\n
4) En, heer Sanders… ze zei niet neokoloniaal, maar koloniaal.<\/p>\n
Beste heer Sanders: ik zou zeggen, bekijk haar artikel nog eens, ik vond haar juist als enige in deze discussie helder en duidelijk. Uitspraken als ‘zij voelde zich afgewezen’ zijn non-argumenten en daarmee niet een gelegitimeerde onderbouwing van uw stelling. Ik stel voor deze ‘schoolplein’-uitspraken in de hele discussie achterwege te laten om verdere vertroebeling te voorkomen.<\/p>\n
E. Maas<\/p>\n
De dode dienstbare<\/p>\n
Het is niet altijd leuk om hulpverlener te zijn, zegt Ko Colijn in zijn column in VN 17\/18. Die mening deelt Artsen zonder Grenzen zonder meer. Als hulporganisatie heb je voortdurend te maken met onmenselijke toestanden, onnoemelijk leed en medische noodsituaties, veroorzaakt door menselijk handelen of door natuurrampen.<\/p>\n
Colijn stelt terecht dat de gevaren voor hulpverleners zijn toegenomen. Wij hebben dat jammer genoeg door schade en schande ervaren. Een in onze ogen belangrijke oorzaak van het toegenomen gevaar is de vermenging van militaire, humanitaire en politieke belangen.<\/p>\n
In het Nederlandse humanitaire beleid, onlangs nog geprezen door de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton, slaan diplomaten, soldaten en hulpverleners de handen ineen om een politieke agenda te realiseren.<\/p>\n
Het geven en ontvangen van medische zorg wordt zo onderdeel van de politieke strategie. Een onprettig gevolg van deze politiek is dat niet iedereen die hulp nodig heeft, die ook krijgt. Voor Artsen zonder Grenzen is dit onacceptabel, omdat wij vinden dat iedereen medische hulp moet kunnen krijgen, vooral die bevolkingsgroepen die hulp het hardste nodig hebben.<\/p>\n
Een ander funeste bijwerking van het ge\u00efntegreerde humanitaire beleid van Nederland is dat het onderscheid tussen soldaten en hulpverleners niet langer duidelijk is. Daardoor komt de onafhankelijkheid van hulporganisaties ter discussie te staan en worden ze het doelwit van aanslagen en ontvoeringen. Het is immers veel gemakkelijker een ongewapende hulpverlener te ontvoeren dan een goedbeschermde militair.<\/p>\n
Dat betekent overigens niet dat wij volledig willen vertrouwen op gewapende lijfwachten. Die stap zou het wantrouwen bij de verschillende partijen waar we in een conflictgebied mee te maken hebben alleen maar vergroten. Gelukkig accepteert in het overgrote deel van de gebieden waar we werken de bevolking ons volledig. Dat is en blijft onze grootste veiligheidsgarantie.<\/p>\n
Natuurlijk vragen de toegenomen risico’s van hulporganisaties dat ze nadenken over hun veiligheidsbeleid. Anders dan Ko Colijn suggereert, hebben veel van deze organisaties al jarenlang wel degelijk zo’n beleid voor hun medewerkers. Zo worden de hulpverleners van Artsen zonder Grenzen voor iedere uitzending getraind en voorbereid op de veiligheidsomstandigheden in een gebied. We analyseren de risico’s in een gebied grondig voordat we er beginnen en we onderhandelen met alle relevante partijen om te zorgen dat we worden geaccepteerd.<\/p>\n
Ons veiligheidsbeleid richt zich zowel op internationale medewerkers als op medewerkers uit de landen zelf. Het is overigens nadrukkelijk onze bedoeling in onze projecten altijd internationale medewerkers naast die uit de landen zelf aan het werk te hebben.<\/p>\n
Wij doen ons uiterste best om al onze medewerkers te beschermen, maar in feite is dat niet meer dan symptoombestrijding. Want zolang onafhankelijke hulpverlening niet wordt gerespecteerd, blijft het beroep van hulpverlener \u00e9\u00e9n van de gevaarlijkste roepingen ter wereld, hoe goed het veiligheidsbeleid ook is. Dat risico onderkennen en accepteren wij. Wat voor ons echter niet te accepteren valt, is het tragische lot van mensen in conflict ongeacht aan welke kant zij staan. Het onafhankelijk helpen van slachtoffers in acute nood blijft daarom onze belangrijkste drijfveer.<\/p>\n
Hans van de Weerd, algemeen directeur Artsen zonder Grenzen, Amsterdam<\/p>\n
Herstel<\/p>\n
In \u2018Literaire berichten\u2019 (VN 21) wordt directeur Abderazak Sbaiti abusievelijk een uitspraak toegeschreven die voor rekening kwam van de presentator bij de uitreiking van de El Hizjra-Literatuurprijs.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Vaessens Geachte heer Peeters, uw prachtige diatribe aangaande Thomas Vaessens’ literaire populisme (‘Minachting voor het mooiste’, VN 20) ontlokt mij slechts \u00e9\u00e9n reactie: ‘Dankuwel!’ Elvira van den Hoek, Zoetermeer uit het leven Het is me wat: je zet wat kinderen op de wereld die je vervolgens verwaarloost, veroorzaakt auto-ongelukken omdat je onder invloed bent, raakt […]<\/p>\n","protected":false},"author":3380,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/94391"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=94391"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/94391\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"AndorT","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/3380"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=94391"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=94391"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=94391"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}