
 {"id":94081,"date":"2009-06-06T00:00:00","date_gmt":"2009-06-05T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/chuck\/"},"modified":"2009-06-06T00:00:00","modified_gmt":"2009-06-05T22:00:00","slug":"chuck","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/chuck\/","title":{"rendered":"Chuck"},"content":{"rendered":"<p>Gedachten op maandagochtend<\/p>\n<p>Waar een publicatie in Vrij Nederland allemaal niet toe kan leiden. Vorige week stond er in dit weekblad een interview met Sjuul Paradijs, hoofdredacteur van De Telegraaf. Het gesprek was nogal pocherig van aard. De omvangrijke aanvoerder van Wakker Nederland claimde dat hij de Marokkaanse straatterreur in Gouda had geagendeerd, GroenLinkser Wijnand Duyvendak ten val had gebracht en hoogstpersoonlijk het zangwonder Susan Boyle bij het Nederlandse publiek had ge\u00efntroduceerd. En passant desavoueerde hij nog even de Volkskrant, de SP en de VVD (&#8216;splinterpartij&#8217;). En vergeleek hij zichzelf met de paus in Rome.<\/p>\n<p>Dat was natuurlijk koren op de molen van GeenStijl. Fleischbaum en zijn vrienden riepen Paradijs meteen uit tot de &#8216;Chuck Norris van de journalistiek&#8217;. Even ter opfrissing: Chuck Norris is de bebaarde Amerikaanse vechtsportacteur die met films als Delta Force en Slaughter in San Francisco faam verwierf als onverbiddelijke ijzervreter. Op het internet is rond zijn persoon een cultus ontstaan: sites vol (ironische) bewijzen hoe beangstigend sterk en slim hij is. Van de site www.chucknorrisfacts.com: &#8216;Chuck Norris kan een draaideur dichtsmijten.&#8217; Of: &#8216;Chuck Norris leest geen boeken. Hij staart net zo lang naar ze tot hij de gewenste informatie heeft.&#8217; Analoog hieraan heeft GeenStijl nu een Sjuul Paradijs-cultus ge\u00ebntameerd. Bijvoorbeeld: &#8216;Sjuul Paradijs plast pure drukinkt.&#8217; En: &#8216;Sjuul Paradijs maakt geen taalfouten, hij verandert gewoon de grammatica.&#8217;<\/p>\n<p>In Den Haag stortte Mark Rutte zich weer eens met Chuck Norris-achtige doodsverachting in het politieke moeras dat vrijheid van meningsuiting heet. De VVD-leider geeft veel om het vrije woord. Zo veel, dat hij al zijn politieke tact &#8211; toch al niet dik gezaaid &#8211; volkomen overboord zet als het onderwerp ter sprake komt. In januari deed Rutte al een roekeloze poging om het kabinet aan te sporen de vrijheid van meningsuiting te verruimen &#8211; tot grote irritatie van zijn eigen fractie. Afgelopen week vloog hij opnieuw uit de bocht. Bij de presentatie van een initiatiefwetsvoorstel zei Rutte dat het ontkennen van de Holocaust wat hem betreft niet meer strafbaar hoefde te zijn. &#8216;Tenzij de ontkenner aanzet tot haat,&#8217; voegde hij daar later aan toe. Maar toen was het kwaad al geschied: partijgenoten als Hans van Baalen en Hans Wiegel hadden afstand genomen van hun politiek leider.<\/p>\n<p>Het was sowieso een vrij bedroevende week voor de Haagse politiek. Op de agenda stonden eigenlijk: verantwoordingsdag en Europa. Allebei best belangrijk, zou je zeggen. Maar op het Binnenhof ging het voornamelijk over flapdrollen en verkrachte vrouwen. Geert Wilders greep zijn spreektijd tijdens het verantwoordingsdebat aan voor zijn zoveelste politieke stunt: hij stelde de journaliste Joanie de Rijke, in Afghanistan verkracht door de Taliban en &#8216;niet kwaad&#8217; op haar aanrander, als voorbeeld van het &#8216;morele verval van de elite&#8217;. Dat was tamelijk smakeloos, en kwam hem dan ook op een scheldkanonnade van de vrouwelijke fractievoorzitters te staan. Wilders&#8217; collega-populist Jan Marijnissen baarde opzien door minister Koenders van Ontwikkelingssamenwerking tot drie keer toe uit te maken voor &#8216;flapdrol&#8217;. Dat was ook smakeloos, maar aangezien Marijnissen zijn vloek niet in de microfoon had geroepen, kon hij niet terechtgewezen worden door de Kamervoorzitter.<\/p>\n<p>Over Europa ging het, ook in de laatste week voor de verkiezingen, bijzonder weinig. De lijsttrekkers werkten onopgemerkt hun eenentwintigste debat af. Wim van de Camp van het CDA lanceerde een luchtballon met de beeltenis van Jan Peter Balkenende. En, jawel, de politieke rap dook weer eens op. Tot twee maal aan toe zelfs. De jongerenclub van GroenLinks, DWARS, mixte een gedeelte van de Negende symfonie van Beethoven (dat dienst doet als Europees volkslied) en liet een stel Brabantse rappers hun passie betuigen over de groene plannen van de partij (&#8216;geef me je oor \/ leen me je stem \/ dit is de new green deal \/ op groene linkse wijze&#8217;). En SP-lijsttrekker Dennis de Jong trad op in het nummer &#8216;Niet Brussel maar de buurt is de basis&#8217; van rapper Umit-C. Mensen, mensen, wat een armoede. Zelfs op familiefuiven in de diepste provincie is de zelfgeschreven rap inmiddels niet meer en vogue. En niemand overtreft toch meer het hiphophoogstandje van minister Donner, alias De Don, uit 2006 (&#8216;Hier spreekt Donner van Justitie \/ ik doe het samen met politie \/ ja, de drugs gaan van de straat \/ er komt actie na gepraat \/ blowers, neem daarvan notitie!&#8217;)? (TN)<\/p>\n<p>Weg met die JSF (3)<\/p>\n<p>De kosten van de JSF blijven maar stijgen. De ontwikkeling van de nu al peperdure straaljager zal nog eens 7,4 miljard dollar duurder uitvallen. Dat maakte het hoofd van de Amerikaanse rekenkamer Michael Sullivan afgelopen week bekend tijdens een hoorzitting in het Congres. En of het ding ooit echt goed zal werken, blijft onduidelijk. Voor heel 2009 staan 317 testvluchten gepland, daarvan zijn er na bijna vijf maanden nog slechts zestien uitgevoerd. En het zal misschien wel tot 2016 duren voordat de JSF echt klaar is, jaren later dan gepland. In Nederland leidde het debat over de aanschaf van het vliegtuig tot hoogoplopende ruzie. Nu is het ook in Noorwegen hommeles. De rechtse oppositie &#8211; die altijd v\u00f3\u00f3r was &#8211; wil meer informatie over kosten en militaire prestaties van de JSF, waarmee het debat over de aanschaf is heropend. (HEB)<\/p>\n<p>Vuisten in Gouda<\/p>\n<p>Vorige week pochte Telegraaf-hoofdredacteur Sjuul Paradijs in VN dat hij de Marokkaanse straatterreur in Gouda had geagendeerd (zie hierboven). Maar hoe zorg je er vervolgens voor dat het onderwerp ook op de agenda bl\u00edjft? Hilde Niezen, partijleider van GroenLinks in Gouda, verschaft op haar weblog inzicht in de werkwijze van De Telegraaf. Na een recent incident in Gouda ontving ze een e-mail van Telegraaf-journaliste Jenny van der Zijden. Met vragen als: &#8216;Eerst valt stenengooien onder baldadigheid en vervolgens, na commentaar vanuit de politiek, worden de stenengooiers ineens &#8220;hard aangepakt&#8221;. Wat vindt uw partij van deze softe en afwachtende houding van de politie?&#8217; En: &#8216;Vindt u ook, net als minister Ter Horst, dat de politie altijd de baas op straat moet zijn en dat zij niet moet weglopen voor deze Marokkaanse relschoppers?&#8217; De krant draagt gelukkig \u00f3\u00f3k oplossingen aan: &#8216;Vindt u ook dat partijen tijdens de eerstvolgende raadsvergadering eens met de vuisten op tafel moeten slaan voor een hardere aanpak?&#8217; (RvdG)<\/p>\n<p>11.000 euro<\/p>\n<p>is het verschil in maandsalaris tussen een Italiaanse en een Bulgaarse europarlementari\u00ebr. Europese volksvertegenwoordigers verdienen namelijk even veel als de gewone parlementari\u00ebrs in hun eigen land. Een Italiaan krijgt bijna 12.000 euro per maand, zijn collega uit Bulgarije slechts 1.000 euro. Overigens wordt het schamele Bulgaarse loon flink gecompenseerd door de ruimhartige vaste vergoedingen, die gelijk zijn voor alle EP&#8217;ers: 4.202 euro per maand aan kantoorkosten, 298 euro per bijgewoonde vergadering, en alle reiskosten plus een vaste reistoelage van 4.148 euro per jaar. Na de verkiezingen wordt het maandsalaris voor alle EP&#8217;ers gelijk getrokken tot 7.665,31 euro. De Italianen hoeven zich geen zorgen te maken: de vaste vergoedingen blijven, en de Italiaanse regering zal de rest van hun inkomstenderving compenseren. (TN)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Een beetje pochen mag toch wel?<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Harm Ede Botje, Thijs Niemantsverdriet, Robert van de Griend","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/94081"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=94081"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/94081\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Harm Ede Botje, Thijs Niemantsverdriet, Robert van de Griend","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=94081"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=94081"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=94081"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}