Interview<\/p>\n
1. Kies datgene waar je geen spijt van krijgt<\/p>\n
‘Ik kom uit Vriezenveen, een boerendorp in Twente, waar mijn ouders een restaurant hadden waar de bruiloften en partijen van het dorp werden gehouden. Het lag voor de hand dat ik dat zou overnemen, maar stiekem wou ik theater maken. In het laatste jaar van de mavo besloot ik dat het maar eens uit moest zijn met dat gedroom. Realistisch moest ik worden; de horeca of de verpleging, daar lag mijn toekomst. Tot een leraar tegen me zei: “Jij gedraagt je als een muurbloempje,” en me overhaalde goed na te denken over wat ik het liefst wou. Het maakt niet uit wat je kiest, zei hij, het hoeft niet zo groot mogelijk te zijn, als je er maar geen spijt van krijgt. Het heeft mijn leven veranderd. Ik ging auditie doen bij de theaterschool in Amsterdam.’<\/p>\n
2. Maak je dromen waar<\/p>\n
‘Als na\u00efef boerenmeisje kwam ik in de grote stad. Maar dat ik die droom had waargemaakt, gaf me kracht. De reis naar de Zuidpool is de theatrale uitdaging van dat motto: doen. En ik wilde laten zien dat het einde van de wereld niet bestaat, dat er altijd iemand is die de hoop niet opgeeft en doorgaat. Dus ik bedacht een theatrale reis naar het einde van de wereld, naar de Zuidpool. Onderweg zou ik dromen van mensen verzamelen. Om te laten zien: als ik mijn droom waar kan maken, dan kunnen jullie dat ook. Het mooie van dromen is dat als je ze wilt waarmaken, je juist met beide benen op de grond moet staan, praktisch moet zijn en dingen moet kunnen regelen. Een droom kan nog zo mooi zijn, als iemand geen doener is, zal het altijd bij een idee blijven.’<\/p>\n
3. Wees dorps<\/p>\n
‘De stadse mentaliteit werkt niet bij mij. Arrogant zijn, je zelfverzekerd gedragen, alsof je weet wat er te koop is in de wereld, het lukt me niet. Liever heb ik een open blik en laat ik mijn nieuwsgierigheid zien. Zoals mensen in een dorp: als je vriendelijk bent, duidelijk en respectvol, dan bereik je toch het meest. Zo had ik deze reis nooit op een stoere Harley kunnen doen. De binnenlanden van Afrika door in mijn eentje werd mogelijk door de trekker. Als je op een trekker zit, moet je om jezelf kunnen lachen, en dat brengt iets teweeg bij mensen. Overal waar ik verschijn met mijn trekker en mijn hond, reageren ze eerst verbaasd en dan heel vrolijk. Verder is een trekker het ideale vervoermiddel: stevig, en gemaakt om van de weg af te gaan. En het is een ode aan mijn boerenroots.’<\/p>\n
4. Ga je grootste angsten tegemoet<\/p>\n
‘Vaak zeggen mensen dat ze me zo dapper vinden, en denken ze dat ik geen angst ken omdat ik in mijn eentje door oorlogsgebieden en de wilde natuur reis. Maar ik heb juist heel veel angsten! In wat je het liefst wilt, komen de grootste angsten boven, dat merkte ik al toen ik nog droomde van de theaterschool. Bang zijn perkt je in, dus moet je vechten om je vrijer te voelen, en die angsten te overwinnen. Ik heb veel angsten dus moet ik ook veel vechten. Uiteindelijk wil negenennegentig procent van de mensen geen kwaad – maar dat zie je pas als je onbevangen kijkt. Ik ken de hyperrealiteit van de depressie waarin alles angstig is en bedreigend. Maar ik wil per se ook het goede zien en hoop houden.’<\/p>\n
5. Doe wat je oma altijd zei<\/p>\n
‘Mijn Twentse oma strooide altijd rond met boerenwijsheden. Pas later ontdekte ik hoe waardevol die zijn. “Zorg dat je in het donker niet zichtbaar bent vanaf de weg,” bleek in Afrika heel nuttig te zijn. En: “vertel nooit een man waar je slaapt, behalve als je met hem getrouwd bent.” Als je dat zegt tegen iemand die zich aan je opdringt, liefst met een theatraal wijsvingertje en de toevoeging “mijn oma zegt altijd…” erbij, dan ontwapen je iemand vaak direct. Gaat hij glimlachen, en zie je hem denken, ja, dat is zo gek nog niet, dat zou mijn oma ook zeggen.’<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Theatermaker. Haar project \u2018Zuidpool\u2019 is een reis per tractor van Nederland naar de Zuidpool. Momenteel verblijft ze tijdelijk in Nederland en bereidt ze zich voor op de oversteek van Zuid-Afrika naar Antarctica.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Padu Boerstra","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/93517"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=93517"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/93517\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Padu Boerstra","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=93517"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=93517"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=93517"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}