Braaf correspondentenboek<\/p>\n
Iran staat in brand en de timing van het boek Standplaats Teheran van Trouw-correspondent Carolien Omidi lijkt dan ook perfect. De moderne mens die via twitter, blogs en televisie dag en nacht het nieuws volgt, heeft behoefte aan achtergrond en duiding. Jammer genoeg is Standplaats Teheran een correspondentenboek oude stijl. Journalist zit ergens een paar jaar, kiest zijn of haar spannendste reportages uit en schrijft die aan elkaar met veel couleur locale (in de taxi klinkt klagend gezang, de thee is mierzoet) om de lezer het gevoel te geven ter plekke te zijn.<\/p>\n
Omidi begint haar boek met de verhuizing naar haar nieuwe vaderland (ze is getrouwd met een Irani\u00ebr), iets wat maar door weinigen in haar omgeving werd begrepen. Ze beschrijft hoe ze Perzisch leert, hoe in Iran Nieuw-jaar wordt gevierd, en hoe ze een perskaart aanvraagt bij het ministerie van Cultuur en Islamitische Leiding. Vaak lijkt het of Omidi vergeet dat Nederlanders het grote nieuws via de televisie volgen en dat de gemiddelde lezer dus precies weet hoe de vernietigde stad Bam eruitziet sinds de aardbeving. Waarom dan toch een omslachtige zin als: ‘Dat de schade in Bam zo groot was, heeft te maken met het feit dat de huizen er veelal van leem of klei zijn gemaakt en daardoor allesbehalve stevig zijn.’<\/p>\n
Het is niet Omidi’s schuld dat haar boek zo braaf overkomt. De opdracht van de uitgeverij van het Tropeninstituut KIT is achterhaald: de correspondent dient in deze reeks ‘persoonlijke en journalistieke verhalen te schrijven over indrukken en ervaringen, de regio en haar bewoners’. Auteurs van dit soort correspondentenboeken zouden echt iets toevoegen als ze een keuze zouden moeten maken. Een grondige analyse van het land, gebaseerd op jarenlange ervaring, voegt echt iets toe. Een duidelijke invalshoek was ook goed geweest: een profiel van president Ahmedinejad, een doorwrochte reportage vanuit een vrouwenhuis of rechtbank. Nu is het boek vlees noch vis. Het probleem van de hero\u00efneverslaving, het welig tierende bijgeloof onder Irani\u00ebrs: het wordt allemaal gesignaleerd, maar niets wordt echt uitgewerkt.<\/p>\n
Carolien Omidi, \u2018Standplaats Teheran\u2019, KIT Publishers, 238 pagina\u2019s, \u20ac 17,50<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Braaf correspondentenboek Iran staat in brand en de timing van het boek Standplaats Teheran van Trouw-correspondent Carolien Omidi lijkt dan ook perfect. De moderne mens die via twitter, blogs en televisie dag en nacht het nieuws volgt, heeft behoefte aan achtergrond en duiding. Jammer genoeg is Standplaats Teheran een correspondentenboek oude stijl. Journalist zit ergens […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[293,27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Harm Ede Botje","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/93337"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=93337"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/93337\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Harm Ede Botje","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=93337"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=93337"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=93337"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}