{"id":91823,"date":"2009-08-25T13:52:00","date_gmt":"2009-08-25T11:52:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/het-ontslag-van-tariq-ramadan\/"},"modified":"2009-08-25T13:52:00","modified_gmt":"2009-08-25T11:52:00","slug":"het-ontslag-van-tariq-ramadan","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/het-ontslag-van-tariq-ramadan\/","title":{"rendered":"Het ontslag van Tariq Ramadan"},"content":{"rendered":"
\n

Tariq Ramadan was al om de verkeerde redenen aangenomen, en hij is nu om de verkeerde redenen ontslagen. Het Rotterdams college blijft intussen handig buiten schot.<\/p>\n

Hij had ernstig aan geloofwaardigheid ingeboet. Hij had onvoldoende blijk gegeven van politiek inzicht en urgentie. En hij had zich koppig en arrogant getoond. Het waren weinig vleiende woorden waarmee Rotterdam afgelopen week afscheid nam van Tariq Ramadan. <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\"Ramadan<\/a>Ramadan presenteert Islam and Life<\/em><\/div>\n
\n

Twee\u00ebnhalf jaar werkte de Zwitserse islamoloog voor de stad als aanjager van het debat over de positie van moslims in de Nederlandse samenleving en was hij gasthoogleraar identiteit en burgerschap aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Vorige week dinsdag werd bekend dat Ramadan beide functies moet neerleggen. Offici\u00eble reden: hij presenteert naast zijn werkzaamheden in Rotterdam een talkshow<\/a> op de televisiezender Press TV<\/a>, die gesteund en gefinancierd wordt door het repressieve regime van Iran. Onacceptabel, meenden zowel het Rotterdamse college als het universiteitsbestuur, vooral omdat de moslimfilosoof zijn presentatorschap niet had opgegeven na de recente verkiezingsrellen in Iran.<\/p>\n

Opvallend aan alle berichtgeving rondom het ontslag was dat noch het college, noch het universiteitsbestuur de hand in eigen boezem stak. Dat het op deze manier met Ramadan was ge\u00ebindigd, lag puur aan de man zelf, zo leek de opvatting. De werkelijkheid ligt genuanceerder. Wie de periode Ramadan nader beschouwt, moet vaststellen dat de Zwitser destijds om de verkeerde redenen is aangenomen, en nu om de verkeerde redenen is ontslagen.<\/p>\n

Cassettes<\/b>
Het begon allemaal met het aantreden van het nieuwe stadsbestuur in mei 2006. Nadat Leefbaar Rotterdam de verhoudingen tussen autochtonen en allochtonen vier jaar lang op scherp had gezet, kondigde de nieuwe coalitie van PvdA, CDA, VVD en GroenLinks een radicaal andere koers aan. Zoals Orhan Kaya, Groen-Links-wethouder voor participatie en cultuur, het verwoordde: \u2018We gaan van confrontatie naar vertrouwen, waar het gaat om integratie.\u2019 <\/p>\n

Kaya beloofde met een baanbrekend participatiebeleid te komen. Dat beleid kwam er maar niet, met als gevolg dat Kaya hevig onder vuur kwam te liggen in de raad. Toen de wethouder maanden na zijn aanstelling nog altijd niets concreets had laten zien en zijn positie al enigszins begon te wankelen, besloot hij een daad te stellen: hij haalde Tariq Ramadan naar Rotterdam. Ramadan, zo betoogde de wethouder, was een bruggenbouwer. Iemand die veel voor de stad zou kunnen betekenen.<\/p>\n

Een opmerkelijke zet. In andere landen gold Ramadan als een omstreden figuur. In Frankrijk, bijvoorbeeld. De Franse onderzoeksjournaliste Caroline Fourest bestudeerde de boeken, cassettes en spreekbeurten van Ramadan en concludeerde in haar boek Fr\u00e8re Tariq (2004) dat hij zich naar buiten opstelt als een moderne moslim, maar er in werkelijkheid dubieuze idee\u00ebn op nahoudt.<\/p>\n

Fourest stelt dat Ramadan op zijn cassettes, die onder moslimjongeren in de Franse banlieues gretig aftrek vinden, zegt dat een goede moslimvrouw niet aan sport mag doen en nooit in een ruimte met een vreemde man mag verkeren.<\/p>\n

Islamkenner Paul Landau schrijft in Le Sabre et le Coran (het zwaard en de Koran) uit 2005 dat Ramadan zich bedient van de \u2018taqiyya\u2019, een theologisch leerstuk dat het liegen tegen niet-moslims rechtvaardigt. Volgens zijn critici toonde Ramadan zijn ware gezicht toen hij in een televisiedebat met minister Sarkozy niet volledig afstand wilde nemen van de lijfstraffen voor overspelige vrouwen in Arabische landen, maar voor een \u2018moratorium\u2019 van de sharia pleitte.<\/p>\n

Televisiedebat met Sarkozy 1 (niet ondertiteld)
<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object><\/p>\n

Televisiedebat met Sarkozy 2 (niet ondertiteld)
<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object><\/p>\n

Achthonderdduizend euro<\/b>
Wethouder Kaya kende de verhalen die over Ramadan de ronde deden, maar liet zich er niet door afschrikken. Hij hechtte meer waarde aan het feit dat Ramadan ook hoogleraar was in Oxford, als adviseur werkte voor Tony Blair en eerder een goede indruk had achtergelaten op een islamdebat in Rotterdam. Dat de aantijgingen koren op de molen waren van Leefbaar Rotterdam, de partij die nog altijd veertien zetels in de raad had en dertig procent van de Rotterdammers vertegenwoordigde, leek Kaya daarbij niet te deren. Hij huurde Ramadan in als debater en beleidsadviseur voor de gemeente, en cre\u00eberde een speciale leerstoel voor hem aan de Erasmus-universiteit.<\/p>\n

Hoe vastberaden Kaya was om Ramadan een prominente rol te laten vervullen in de stad, bleek ook uit de snelheid waarmee de islamoloog werd ge\u00efnstalleerd op de universiteit. Duurt een dergelijke procedure doorgaans zeker driekwart jaar, bij Ramadan waren er slechts enkele maanden mee gemoeid, zo kwam naar voren in een reconstructie<\/a> in Vrij Nederland in januari 2007. Een negatief advies van een voormalige decaan was daarbij genegeerd. Andere universiteiten waren tot hun verontwaardiging helemaal niet geraadpleegd. <\/p>\n

Kaya erkende destijds in VN dat er haast was bij de aanstelling van Ramadan. Hoogleraar migratie- en integratiestudies Han Entzinger, die ook bij de aanstelling betrokken was, zei: \u2018Als het aan de gemeente had gelegen, was het allemaal nog veel sneller gegaan.\u2019<\/p>\n

Dat de universiteit hier nauwelijks bezwaar tegen maakte, zei veel over de belangen die het bestuur bij de aanstelling liet meespelen. \u2018We zullen met hem in het centrum van het debat komen te staan,\u2019 zei Han Entzinger over Ramadan. Ook niet onbelangrijk: \u2018De afgelopen jaren was de relatie tussen de gemeente en de universiteit ernstig bekoeld. Maar door het instellen van deze leerstoel krijgen we achthonderdduizend euro aan onderzoeksgeld.\u2019<\/p>\n

Voor de Erasmusuniversiteit pakte de komst van Ramadan positief uit. Zijn colleges werden goed bezocht en de studenten waren overwegend enthousiast. Maar de stad profiteerde nauwelijks van Ramadan. Hij organiseerde diverse debatten en ging met Rotterdammers van alle gezindten in gesprek, maar van bruggen bouwen kwam het niet. Dat kon hem ook moeilijk worden aangerekend. De verwachtingen waren eenvoudigweg te hoog geweest. <\/p>\n

Wie zou het in Rotterdam w\u00e9l voor elkaar hebben gekregen in zo\u2019n kort tijdsbestek de enorme kloof tussen autochtoon en allochtoon ook maar een beetje te dichten? Daar komt bij dat de gemeente de precieze taakopdracht van Ramadan aanvankelijk veel te vaag had geformuleerd, en het tegelijkertijd goed had gevonden dat de islamoloog hoge tarieven vroeg voor werkzaamheden waarvan vooraf al duidelijk was dat ze verhoudingsgewijs weinig zouden opleveren. Veelzeggend was een PvdA-motie die in januari dit jaar door de gemeenteraad werd aangenomen, waarin \u2013 ruim twee jaar nadat de islamoloog aan de slag was gegaan \u2013 werd verzocht Ramadans taakopdracht aan te scherpen en diens loon in te perken.<\/p>\n

Wat menigeen vooraf had gevreesd of zelfs verwacht, gebeurde ook in Rotterdam: Ramadan raakte in opspraak vanwege dubieuze uitspraken die hij op \u00e9\u00e9n van zijn cassettes zou hebben gedaan over homo\u2019s en vrouwen. Groen-Links-wethouder Rik Grashoff, die inmiddels Orhan Kaya was opgevolgd (Kaya trad juli 2008 af omdat hij onvoldoende steun voor zijn beleid had bij de coalitiepartijen), liet de zaak onderzoeken en kwam tot de conclusie dat Ramadan verkeerd was vertaald. <\/p>\n

Maar feitelijk deed dat er niet meer toe. Het vertrouwen in Ramadan als bruggenbouwer was voor veel Rotterdammers onherstelbaar beschadigd. De VVD stapte vanwege de affaire zelfs uit de coalitie. Dat dergelijke risico\u2019s bij het aanstellen van een man als Ramadan op de loer lagen, had het Rotterdamse college kunnen voorzien.<\/p>\n

Redactionele vrijheid<\/b>
Weinig Rotterdammers zullen er rouwig om zijn dat Tariq Ramadan nu door de gemeente de laan is uitgestuurd. Maar dat als reden voor het ontslag zijn presentatorschap bij Press TV wordt aangevoerd, en nadrukkelijk niet zijn functioneren als bruggenbouwer, is vreemd. Volgens Ramadan zelf heeft hij volledige redactionele vrijheid bedongen bij Press TV. Wie zijn programma op internet terugkijkt, moet constateren dat de moslimfilosoof uiteenlopende voor Iraanse begrippen heikele thema\u2019s aansnijdt, en progressieve opvattingen de ruimte biedt. <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Als het de gemeente Rotterdam werkelijk om Ramadans presentatorschap was gegaan, waarom heeft het college dan geen uitvoerig onderzoek naar Press TV gedaan? Waarom werd het ontslag dan al bekendgemaakt nog voor Ramadan zich had kunnen verdedigen?<\/p>\n

Hetzelfde verwijt kan de Erasmus-universiteit worden gemaakt. Hoogst merkwaardig dat een instituut van de wetenschap niet afgaat op harde feiten, maar op de schijn van een relatie met het Iraanse regime. Daarmee wekt het universiteitsbestuur zelf op zijn minst de schijn klakkeloos achter het Rotterdamse college te zijn aangelopen. <\/p>\n

Helemaal onbegrijpelijk is het natuurlijk niet dat de gemeente Rotterdam deze stok heeft gekozen om de hond mee te slaan. Op die manier houdt het college zichzelf buiten schot en speelt het, met de gemeenteraadsverkiezingen in aantocht, Leefbaar Rotterdam niet in de kaart. Over een dubbele agenda gesproken.<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tariq Ramadan was al om de verkeerde redenen aangenomen, en hij is nu om de verkeerde redenen ontslagen. Het Rotterdams college blijft intussen handig buiten schot.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[59,485,151,269,2013],"tags":[783,2005],"acf":[],"author_name":"Robert van de Griend","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/91823"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=91823"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/91823\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Robert van de Griend","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=91823"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=91823"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=91823"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}